| Święci Faustyn i Jowita |
|
| Faustinus i Iouita | |
| męczennicy | |
Obraz Vincenzo Foppa przedstawiający NMP z dzieciątkiem oraz świętych Faustyna i Jowitego w kościele św. Faustyna w Brescii. |
|
| Data śmierci | pomiędzy 117 a 138 Brescia |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Wspomnienie | 15 lutego |
| Atrybuty | palma męczeństwa |
| Patron | Brescii |
Faustyn i Jowita, łac. Faustinus i Iouita, wł. Faustino e Giovita - rycerze, męczennicy i święci Kościoła katolickiego.
Żyli w II wieku. Pochodzili z pogańskiej szlacheckiej rodziny. Sami nawrócili się i przyjęli chrześcijaństwo. Legenda przedstawia ich jako braci. Starszy Faustyn był kapłanem, Jowita diakonem. Według przekazów między 117 a 138 rokiem, za rządów cesarza Hadriana, więzieni i torturowani najpierw w Mediolanie i Neapolu, ponieśli śmierć męczeńską za wiarę w Brescii przez ścięcie mieczem. Pochowani zostali poza murami miasta w porta Matolfa.
Tradycja wspomina o istniejącym już w III wieku oratorium na miejscu pochówku męczenników. Wzmianka o kościele pod wezwaniem św. Faustyna w Brescii pojawia się dopiero ok. 600 roku za sprawą św. Grzegorza Wielkiego, a w Martyrologium Hieronimiańskim pod dniem 16 lutego wzmianka o Faustynie i Juwencji. Nie należy mylić obu postaci. Święty Faustyn z Brescii (+381) był biskupem i następcą św. Ursycyna (+347).
Wspomnienie liturgiczne braci męczenników obchodzone jest 15 lutego[2].
W ikonografii święci przedstawiani są jako rycerze bądź jako kapłani w chwili męczeństwa.