Grób aktora Feliksa Chmurkowskiego na Starych Powązkach w Warszawie
Feliks Chmurkowski (ur. 18 maja 1896 r. w Warszawie, zm. 16 kwietnia 1971 r. tamże) - polski aktor i reżyser teatralny i filmowy.
W 1920 ukończył Warszawską Szkołę Dramatyczną Jana Lorentowicza. W trakcie swojego życia był aktorem teatrów[1]:
[edytuj] Filmografia
- 1933 - Romeo i Julcia, jako stolarz Wiórek
- 1933 - Każdemu wolno kochać, jako gość u Renaty
- 1933 - Jego ekscelencja subiekt
- 1935 - Antek policmajster
- 1935 - Jaśnie pan szofer, jako szober
- 1935 - Kochaj tylko mnie, jako lekarz
- 1935 - Wacuś, jako nauczyciel
- 1936 - Jego wielka miłość
- 1936 - Bolek i Lolek, jako Ojciec Lola
- 1936 - Pan Twardowski, jako Ksiądz na wsi (gościnnie)
- 1936 - Bohaterowie Sybiru, jako inżynier
- 1937 - Piętro wyżej, jako Stefan Bonecki, ojciec Aliny
- 1939 - Trzy serca, jako Kolicz
- 1939 - Testament profesora Wilczura,
- 1939 - Kłamstwo Krystyny, jako Wróbelek
- 1939 - Włóczęgi, jako tata Karśnick
- 1939 - Geniusz sceny, jako Dygnitarz Fryderyka Wielkiego
|
- 1939 - U kresu drogi
- 1947 - Ślepy tor, jako Cezary Krogulski
- 1948 - Skarb, jako Współlokator pokoju Witka
- 1949 - Za wami pójdą inni, jako Osiński
- 1951 - Młodość Chopina, jako Osiński
- 1953 - Piątka z ulicy Barskiej,
- 1954 - Pod gwiazdą frygijską, jako Starosta
- 1955 - Sprawa pilota Maresza, jako Niemiecki kuracjusz
- 1959 - Cafe pod Minogą, jako Konstanty Aniołek
- 1959 - Biały niedźwiedź, jako Niemiecki kuracjusz
- 1962 - Mandrin (fr. Mandrin, Le Bandit Gentilhomme)
- 1963 - Smarkula, jako "stary cap" w taksówce Floriana
- 1963 - Dwa żebra Adama, jako Jan Paweł Maczek
- 1964 - Rękopis znaleziony w Saragossie, (niewymieniony w czołówce)
- 1970 - Pan Dodek, jako szatniarz
- 1970 - Romantyczni, jako Gość na koncercie u Nawrockich
|
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne