| Feliks Hołowacz | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 lipca 1886 Zaborze |
| Data i miejsce śmierci | 27 lutego 1972 Wrocław |
| Poseł I kadencji Sejmu (II RP) | |
| Przynależność polityczna | Niezależna Partia Chłopska |
| Okres urzędowania | od 5 listopada 1922 do 1927 |
Feliks Hołowacz (ur. 4 lipca 1886 w Zaborzu w pow. Wołożyn, zm. 27 lutego 1972 we Wrocławiu) – białoruski działacz polityczny.
Początkowo działał w PSL "Wyzwolenie", następnie związał się z lewicową opozycją (Niezależna Partia Chłopska) i w październiku 1923 uczestniczył w Moskwie w konferencji powołującej do życia Międzynarodówkę Chłopską. Poseł na Sejm I kadencji w latach 1922–1927. Aresztowany w 1927 i na mocy decyzji Sejmu z 4 lutego 1927 wydany sądom „za udział w spisku na ustrój i całość Rzeczypospolitej”. Zwolniony bez wyroku sądowego.
Do wybuchu II wojny światowej wójt gminy Mir (powiat nieświeski). W 1939 aresztowany przez NKWD i wywieziony w głąb ZSRR. Pracował jako dozorca w Domu Dziecka w Dżambule (Kazachstan), od 1943 był członkiem Związku Patriotów Polskich. W 1946 wrócił w nowe granice Polski.