| Feliks III Felix Tertius |
|
| Święty Kościoła katolickiego Papież |
|
| Data śmierci | 25 lutego lub 1 marca 492 |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 13 marca 483 |
| Wspomnienie | 1 marca |
Feliks III, (II)[1] (ur. w Rzymie, zm. 25 lutego lub 1 marca 492)[2] – papież, święty Kościoła katolickiego.
Spis treści |
Feliks III urodził się w Rzymie, Włochy, w senatorskiej rodzinie Ancjuszów jako syn kapłana po którym otrzymał imię. Diakonat uzyskał w 472 roku po śmierci małżonki, Petronii. Mieli dwoje dzieci: Gordiana oraz Paulę i prawdopodobnie przez córkę stał się przodkiem papieża Grzegorza Wielkiego. Jego pontyfikat przypadał w okresie od 13 marca 483 do 1 marca 492 roku.
Mimo iż władza spoczywała w tym okresie w rękach Odoakra nawiązał współpracę z cesarzem Zenonem. Wystąpił przeciwko szerzącemu się na wschodzie monofizytyzmowi, a spór wokół patriarchy Piotra Mongosa doprowadził do nałożenia na patriarchę Konstantynopola Akacjusza ekskomunikę i odwołania go ze stanowiska (w 484 roku). Sobór, który nie rozwiązał sporu, zwołany w Rzymie, dał początek trzydziestopięcioletniej schizmie akacjańskiej. Stanowczość papieża stanęła na przeszkodzie rozwiązania sporu nawet po śmierci patriarchy Konstantynopola i Zenona. Równie surowo odniósł się do chrześcijan powracających na łono Kościoła po prześladowaniach za Humeryka, którzy pod przymusem byli chrzczeni przez arian, odmawiając im rozgrzeszenia z wyjątkiem in articulo mortis (w obliczu śmierci). Przeciwstawił się też przywróceniu rzymskiego święta Luperkarii.
Jest jedynym papieżem pochowanym w rodzinnym grobowcu w bazylice św. Pawła za Murami.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 1 marca (od 1922 roku, wcześniej 25 lutego).
| Poprzednik Symplicjusz |
Papież 483 - 492 |
Następca Gelazjusz I |