Feliks Skubiszewski

Feliks Skubiszewski (ur. 15 maja 1895 r. w Czemiernikach, zm. 17 maja 1981 r. w Lublinie), wybitny chirurg, pierwszy rektor i patron Akademii Medycznej w Lublinie.

Świadectwo dojrzałości uzyskał w czerwcu 1914 roku w Lublinie, po czym rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim w Moskwie. W 1919 uzyskał dyplom lekarski, który nostryfikował w Uniwersytecie Warszawskim. W 1920 rozpoczął pracę zawodową I Klinice Chirurgii Operacyjnej Uniwersytetu Warszawskiego, kierowanej przez profesora Leona Kryńskiego.

1920 - młodszy ordynator Oddziału Chirurgicznego Szpitala Czerwonego Krzyża nr 3 w Warszawie, lekarz w Stacji Opieki Społecznej oraz żłobku dla dzieci.

1921 - demonstrator w Katedrze Anatomii Topograficznej i Chirurgii Operacyjnej, pracownik Katedry Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Warszawskiego.

1922 - starszy asystent w Katedrze Anatomii Opisowej Państwowego Instytutu Dentystycznego w Warszawie.

1921 - 1924 - starszy asystent Kliniki Chorób Nerwowych Uniwersytetu Warszawskiego.

18 października 1924 - otrzymał dyplom doktorski roku z rąk rektora Uniwersytetu Warszawskiego, profesora Franciszka Krzyształkowicza.

1925 - otrzymał propozycję pracy od profesora Antoniego Jurasza. Przeniósł się do Poznania i rozpoczął pracę, jako starszy asystent, w tamtejszej Klinice Chirurgii Uniwersytetu Poznańskiego.

7 lipca 1931 - habilitacja, został docentem chirurgii Wydziału Lekarskiego.

1939 - wysiedlony z Poznania i do końca roku 1939 pracował w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie. Następne lata wojny przepracował w puławskim szpitalu jako chirurg.

1 listopada 1944 - mianowany profesorem nadzwyczajnym Katedry Chirurgii Wydziału Lekarskiego.

1944 - 1945 - chirurg Departamentu Służby Zdrowia, główny chirurg w 64 Szpitalu Ewakuacyjnym, kierownik Oddziału Chirurgicznego Szpitala Okręgowego nr 2 w Lublinie.

23 października 1944 - powołano do życia UMCS, a w jego ramach II Klinikę Chirurgiczną, której został kierownikiem.

1945 - 1946 dziekan Wydziału Lekarskiego UMCS.

1947 - 1948 - prorektor UMCS.

24 sierpnia 1948 - mianowany profesorem zwyczajnym.

30 września 1965 - przeszedł na emeryturę.