Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Feliks Teodor Widy-Wirski, (do 1945 Feliks Teodor Widy[1]), ps. Rosław (ur. 11 lipca 1907, zm. 15 stycznia 1982) – polski lekarz, bibliotekarz i polityk, prezes Stronnictwa Pracy i działacz PZPR, poseł na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL II i III kadencji.
W latach 30. związany z grupą Jana Stachniuka Zadruga. W czasie II wojny światowej działał w Stronnictwie Pracy (1940–1942). W 1943 był współzałożycielem Stronnictwa Zrywu Narodowego. W 1945 został członkiem Polskiej Partii Robotniczej. Skierowany do SP, w 1946 został prezesem Zarządu Głównego. Od 6 września 1946 do 11 kwietnia 1947 był kierownikiem resortu informacji i propagandy w rządach Edwarda Osóbki-Morawskiego i Józefa Cyrankiewicza. Później sprawował m.in. urząd wiceministra żeglugi.
W latach 1945–1947 był posłem do Krajowej Rady Narodowej. Od 1947 do do 1950 i w latach 1957–1965 był posłem na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm PRL II i III kadencji.
Od 1950 do 1954 był więziony pod fałszywymi zarzutami. Od 1956 należał do PZPR. Z jej ramienia sprawował m.in. funkcję wiceministra zdrowia i opieki społecznej (1961–1964).
W latach 1971–1981 dyrektor Głównej Biblioteki Lekarskiej w Warszawie, autor kilku publikacji poświęconych naukowej informacji medycznej. Był pełnomocnikiem Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej ds. naukowej informacji medycznej.
Żonaty z Martą Widy-Wirską (1911–2000). Mieli razem syna Rosława (1944–1995), lekarza i pracownika WHO. Zmarł w 1980, został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach[2].
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzyżem Komandorskim i Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy oraz Médaille de la Résistance[3][4]. Sprawiedliwy wśród Narodów Świata[5].
|
||||||||||
