Fenytoina

Fenytoina
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C15H12N2O2
Masa molowa	252,27 g/mol
SMILES C1=CC=C(C=C1)C2(C(=O)NC(=O)N2)C3=CC=CC=C3
Identyfikacja
Numer CAS	57-41-0
PubChem	1775
DrugBank	DB00252
Właściwości Temperatura topnienia 286 °C ()
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Fenytoina, Phenytoin (ATC N03 AB02) – lek będący pochodną hydantoiny o działaniu przeciwdrgawkowym i przeciwarytmicznym.

Mechanizm działania

Mechanizm jej działania polega na blokowaniu kanałów sodowych, co w konsekwencji prowadzi do hamowania potencjału czynnościowego komórki i brak depolaryzacji. Hamuje przenikanie jonów wapnia przez błony komórkowe podczas depolaryzacji. Hamuje fosforylacje kompleksu wapń-kalmodulina. Fenytoina stabilizuje błonę komórkową neuronów i podwyższa próg drgawkowy.

Z uwagi na wąski margines terapeutyczny, dość liczne działania niepożądane i skuteczność nowszych lekow przeciwpadaczkowych – stopniowo jest wycofywana z przewlekłego leczenia padaczki.

Stosowana również w kardiologii, jako lek przeciwarytmiczny. Na mięsień sercowy wywiera działanie inotropowe ujemnie. Wydłuża okres refrakcji i przyspiesza przewodzenia bodźców.

Wskazania

• stan padaczkowy
• napady toniczno-kloniczne (grand mal)
• napady częściowe, zwłaszcza proste

Działania niepożądane

• ze strony układu krążenia: zaburzenia rytmu serca
• ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
• ze strony OUN: zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia widzenia, napady drgawkowe (po przedawkowaniu)
• przerost dziąseł – charakterystyczny objaw niepożądany po stosowaniu fenytoiny
• ze strony skóry: wysypki skórne, zapalenie mieszków włosowych, nadmierny porost włosów, wypadanie włosów.

Przeciwwskazania

Kategoria D. Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami

Salicylany mogą ją wypierać z połączeń z białkami. Jest induktorem metabolicznym; przyspiesza metabolizm doustnych środków antykoncepcyjnych, co powoduje skrócenie ich czasu działania.

Dawkowanie

Dawkowanie fenytoiny powinno być zindywidualizowane. Zaleca się jego ustalanie na podstawie oznaczeń stężenia fenytoiny we krwi. Fenytoina odznacza się niskim indeksem terapeutycznym, wiec łatwo ją przedawkować.

Bibliografia

Jerzy Majkowski, Lidia Bułachowa. Padaczka. PZWL 1991 r.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.