Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ferdinand Čatloš | |
.JPG&filetimestamp=20110428054509) Gen. Ferdinand Čatloš (po lewej) i Franz Karmasin (w środku) na rynku w Sanoku, wrzesień 1939; Atak słowacki na Polskę 1939 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 7 października 1895 Liptovský Peter |
| Data i miejsce śmierci | 16 grudnia 1972 Martin |
| minister obrony Słowacji | |
| Okres urzędowania | od 1938 do 1944 |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Ferdinand Čatloš (ur. 7 października 1895, Liptovský Peter, zm. 16 grudnia 1972, Martin) - słowacki generał.
Podpułkownik przedwojennej armii czechosłowackiej. W 1938 roku nawiązał współpracę z księdzem Jozefem Tiso. Zajmował stanowisko ministra obrony Słowacji. Podczas kampanii wrześniowej dowodził Armią "Bernolak", walczącą u boku Trzeciej Rzeszy. Walczył przeciwko Związkowi Radzieckiemu.
W 1944 roku uznał, że III Rzesza nie będzie stroną zwycięską w wojnie, w związku z tym opracował plan przewrotu i zaprowadzenia dyktatury wojskowej. Junta miałaby zmienić front, opowiadając się po stronie ZSRR, a przeciw III Rzeszy i jej sojusznikom. W szczególności Čatloš liczył na wojnę z Królestwem Węgier. Čatloš pomógł wysłać 4 sierpnia 1944 roku samolot partyzancki do Związku Radzieckiego. Delegacja SNR (Slovenská Národná Rada) dostarczyła w zamian 23 sierpnia jego propozycje ZSRR. Jego plan został jednak przez SNR odrzucony, tak jak kolejne próby zbliżenia się do partyzantki. Kiedy 29 sierpnia wybuchło Słowackie Powstanie Narodowe, urażony Čatloš odwodził rodaków od uczestnictwa w nim. Jego słów posłuchała głównie armia stacjonująca w zachodniej Słowacji, która nie miała informacji o wcześniejszym wybuchu powstania. Pomagał również Niemcom w rozbrojeniu oddziałów w Bratysławie. Wtedy jednak ponownie zmienił front, uciekając do powstańców. Ci jednak po radiowej konsultacji z prezydentem Czechosłowacji Edvardem Benešem uznali go za niewiarygodnego i aresztowali. Został przekazany partyzantom pochodzenia radzieckiego razem z gen. Jozefem Turanecem, którzy przewieźli ich samolotem do Kijowa, a potem do Moskwy.
W roku 1947 skazany w procesie przez Słowaków na 5 lat więzienia, został przedterminowo zwolniony w 1948 roku. Do końca życia przebywał w mieście Martin, gdzie pracował jako urzędnik.
