Ferdynand Habsburg-Lotaryński (ur. 1 czerwca 1754, zm. 24 grudnia 1806) – syn Franciszka I Lotaryńskiego i Marii Teresy Habsburg. Był desygnowany na następcę tronu Księstwa Modeny, ale nigdy go nie objął (na przeszkodzie stanęły wojny napoleońskie).
Spis treści |
W 1763 r. ostatni książę Modeny z rodu d'Este, Ercole III (Herkules III), zawarł umowę z Marią Teresą, czyniąc dziewięcioletniego Ferdynanda swoim następcą. Umowa ta była ważna mimo tego, że dziesięć lat wcześniej, w 1753 r., zawarto podobne porozumienie czyniące Leopolda II, brata Ferdynanda, następcą tronu Księstwa Modeny. Jednak w 1761 r. Leopold musiał się zrzec tych praw gdyż został następcą tronu Wielkiego Księstwa Toskanii.
15 października 1771 r. Ferdynand poślubił Marię Beatryczę d'Este (córkę Ercole III). Ze związku tego zrodziło się dziesięcioro dzieci:
W 1780 r. Ferdynand został mianowany, przez swojego brata Józefa II, gubernatorem Lombardii. W 1796 r. najazd wojsk Napoleona Bonaparte na Mediolan zmusił rodzinę Ferdynanda do ucieczki przed nacierającymi wojskami francuskimi. Książę Herkules III także musiał opuścić swoje księstwo w którym następnie Bonaparte obalił monarchię i jego terytoria wcielił do Republiki Cisalpińskiej.
Na mocy traktatu pokojowego podpisanego w 1797 r. w Campo Formio, pomiędzy rewolucyjną Francją a Austrią, Herkules III otrzymał Księstwo Bryzgowii. Kiedy Herkules III zmarł w 1803 r. Ferdynand uzyskał prawa do tronu Księstwa Bryzgowii i Księstwa Modeny. Następnie na mocy traktatu pokojowego z Preszburgu Ferdynand zrzekł się praw do tronu Księstwa Bryzgowii na rzecz tronu Wielkiego Księstwa Badenii.
W 1806 r. Ferdynand zmarł w Wiedniu. W 1814 r. kongres wiedeński uznał prawa najstarszego syna Ferdynanda, Franciszka IV, do tronu Księstwa Modeny.