Ferenc Puskás

Ferenc Puskás
Imię i nazwisko	Ferenc Purczeld
Data i miejsce urodzenia	1 kwietnia 1927 Budapeszt, Węgry
Data i miejsce śmierci	17 listopada 2006 Budapeszt, Węgry
Pseudonim	Pancho
Pozycja	Napastnik
Wzrost	170 cm
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1943–1949 1949-1955 1957 1958–1966	Kispest Honvéd Budapeszt Espanyol Barcelona (gość) Real Madryt Ogólnie	177 (187) 164 (165) 182 (157) 523 (509)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1945–1956 1961–1962	Węgry Hiszpania	85 (84) 4 (0)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1967 1967 1968 1968–1969 1970–1974 1975 1975–1976 1976–1977 1978–1979 1979–1982 1985–1986 1986–1989 1989–1992 1993	Hércules Alicante San Francisco Golden Gate Gales Vancouver Royals Deportivo Alavés Panathinaikos Ateny Real Murcia Colo Colo Santiago Arabia Saudyjska AEK Ateny El-Masry Sol de América Asunción Cerro Porteño South Melbourne Węgry
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ferenc Puskás (wym. [ˈfɛrɛnt͡s ˈpuʃkaːʃ]; prawdziwe nazwisko Ferenc Purczfeld; ur. 1 kwietnia 1927 roku w Budapeszcie, zm. 17 listopada 2006 roku tamże) – były węgierski piłkarz i trener piłkarski, zwany przez rodaków Puskás Öcsi (öcsi tłumaczy się jako "młodszy brat"). Zmarł 17 listopada 2006 roku po długiej i ciężkiej chorobie, był dotknięty chorobą Alzheimera i od 2000 roku znajdował się pod stałą opieką medyczną. Z powodu stopnia uzyskanego w węgierskiej armii, Puskása określano również pseudonimem Galopujący major. Puskás, występujący na pozycji łącznika, był zawodnikiem lewonożnym.

Lata młodzieńcze

W wieku 12 lat Puskás porzucił szkołę i już jako nastolatek stał się profesjonalnym piłkarzem. Klubową karierę rozpoczął w roku 1943 w klubie Kispest Honvéd Budapeszt.

Reprezentacja narodowa Węgier

Przez wiele lat był kapitanem Złotej jedenastki. Puskás grał w olimpijskiej reprezentacji Węgier, która zdobyła złoty medal na Igrzyskach w 1952 roku. W latach 1945–1956 Puskás wystąpił w zespole narodowym 85 razy i zdobył 84 bramki. W 1954 roku awansował z drużyną do finału Mistrzostw Świata, w którym jego drużyna przegrała z Niemcami Zachodnimi 2:3, mimo prowadzenia 2:0 (pierwszego z goli dla Węgier strzelił właśnie Puskás).

Piłkarska licencja Ferenca Puskása

Emigracja do Hiszpanii i gra w Realu Madryt

Na skutek powstania węgierskiego Puskás opuścił Węgry w roku 1956 i wyemigrował do Hiszpanii. W 1958 roku przeniósł się do Realu Madryt, z którym trzy razy zdobył Puchar Europy Mistrzów Krajowych w 1959, 1960 i 1966 roku. W 1960, w finale z Eintrachtem Frankfurt zdobył 4 gole. Ówczesna drużyna Realu Madryt z Puskásem i Alfredo Di Stéfano w składzie jest uważana za najlepszy klubowy zespół w historii piłki nożnej. W latach 1961–1962 zaliczył również 4 występy reprezentacji Hiszpanii (także podczas MŚ 1962), jednak nie zdobył w nich gola.

Osiągnięcia i rekordy

Łącznie w dwóch reprezentacjach rozegrał 89 spotkań międzypaństwowych i strzelił 84 bramki, co do 2003, kiedy to pobił go piłkarz reprezentacji Iranu Ali Daei, było rekordem skuteczności na szczeblu reprezentacyjnym. W całej klubowej karierze Puskás zdobył 509 goli, co stawia go na trzecim miejscu w historii za Pelém i Josefem Bicanem. Ferenc Puskás do dzisiaj jest jeszcze uznawany za jednego z najlepszych napastników w historii.

Zakończenie kariery

Puskás zakończył karierę w 1966 roku. W 1981 wrócił na Węgry. Trenował zespoły w takich krajach jak: Hiszpania, Australia, Stany Zjednoczone, Kanada, Paragwaj, Chile, Arabia Saudyjska i Egipt, zanim w 1993 roku objął posadę selekcjonera reprezentacji Węgier, jednak tylko na 4 mecze. Największym jego trenerskim osiągnięciem było doprowadzenie w 1971 roku Panathinaikosu Ateny do finału Klubowego Pucharu Europy.

Choroba i śmierć

Ferenc Puskás cierpiał na chorobę Alzheimera i wymagał specjalistycznej domowej opieki. Był jednym z najsłynniejszych Węgrów, mieszkał w Budapeszcie. W 2001 roku jego imieniem nazwano węgierski stadion narodowy, na którym 14 sierpnia 2005 roku rozegrany został mecz Real Madryt – All Stars 2006, z którego dochód został przeznaczony na leczenie chorego Puskása.

W połowie września 2006 Puskas trafił do budapeszteńskiego szpitala na oddział intensywnej terapii. 16 listopada jego stan znacznie się pogorszył. Miał wysoka gorączkę i zapalenie płuc. Zmarł na drugi dzień nad ranem. Bezpośrednią przyczyną śmierci była niewydolność układu oddechowego oraz krążenia spowodowane zapaleniem płuc.

Pamięć

Jego imieniem nazwano jedną z ulic w pobliżu Stadionu Bozsika w Budapeszcie. Patronuje on również nagrodzie nadawanej przez FIFA strzelcowi najpiękniejszej bramki sezonu. Niedawno został nakręcony o nim film dokumentalny pt. Puskás Hungary reżyserii Tamása Almásiego (Węgry 2009, 116'). Film wyświetlany był na festiwalu Era Nowe Horyzonty.