Fernand-Anne Piestre Cormon (ur. 24 grudnia 1845 w Paryżu, zm. 20 marca 1924 tamże) – francuski malarz akademicki, dekorator i pedagog.
Spis treści |
Studiował w Brukseli u Jean-Francois Portaelsa, później w Paryżu u Alexandre Cabanel i Eugènea Fromentina. Debiutował w Salonie w 1868. Początkowo wystawiał płótna przedstawiające brutalne sceny przemocy takie jak Śmierć Ravara czy Zabójstwo w Seraju. Później malował głównie sceny historyczne, religijne oraz portrety. Wykonał dekoracje (freski, plafony) w kilku paryskich budynkach użyteczności publicznej. W latach 1875–1877 mieszkał w Tunezji, dzięki czemu zainteresował się tematyką orientalną.
Cormon pozostał wierny zasadom akademizmu i do końca życia wystawiał w paryskim Salonie. Był profesorem École des Beaux-Arts i członkiem Académie des Beaux-Arts od 1898. W 1880 został odznaczony Legią Honorową V klasy.
Wśród jego licznych uczniów było wielu znanych artystów, m.in. Louis Anquetin, Armand Assus, Adolphe Beaufrère, Émile Bernard, Marius de Buzon, Émile Claro, Omer Désiré Bouchery, Jacques Bonneaud, George Hendrik Breitner, Ibrahim Çallı, Auguste-Elysée Chabaud, Eugéne-Louis Chayllery, Lucien-Victor Delpy, Paul Elie Dubois, Thorvald Erichsen, Augustin Ferrando, Constantin Font, Jules Fouqueray, Pierre Frailong, Jean Frélaut, Alphonse Germain-Thill, Charles Laval, Victor le Baube, Emmanuel Mané-Katz, Henri Marret, Henri Matisse, Louis Muraton, Alphonse Osbert, Nicholas Roerich, Édouard-Marcel Sandoz, Chaïm Soutine, Henri de Toulouse-Lautrec, Vincent van Gogh i Henri Villain[1].
Meurtre au sérail (1874)
Musée des Beaux-Arts de Besançon.
Caïn fuyant avec sa famille (1880)
Musée d'Orsay.
Avant la pêche (1888)
Musée des Beaux-Arts de Quimper.