Fernando González

Fernando González
Państwo	Chile
Miejsce zamieszkania	Santiago de Chile
Data i miejsce urodzenia	29 lipca 1980 Santiago de Chile
Wzrost	182 cm
Masa ciała	81 kg
Gra	praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny	1999
Zakończenie kariery	2012
Trener	Horacio Matta
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	11
Najwyżej w rankingu	5 (29 stycznia 2007)
Australian Open	F (2007)
Roland Garros	SF (2009}
Wimbledon	QF (2005)
US Open	QF (2002, 2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	3
Najwyżej w rankingu	25 (4 lipca 2005)
Australian Open	QF (2010)
Roland Garros	SF (2005)
Wimbledon	2R (2005)
US Open	QF (2004)
Multimedia w Wikimedia Commons

Tenis ziemny
złoto	Ateny 2004	debel
brąz	Ateny 2004	singel
srebro	Pekin 2008	singel

Fernando González, właśc. Fernando Francisco González Ciuffardi (ur. 29 lipca 1980 w Santiago), tenisista chilijski, finalista wielkoszlemowego Australian Open 2007, mistrz olimpijski w grze podwójnej z Aten (2004); w grze pojedynczej wicemistrz olimpijski z Pekinu (2008) i brązowy medalista z Aten (2004).

Kariera

Jako junior wygrał French Open w 1998 (w singlu pokonał w finale Juana Carlosa Ferrero; debla wygrał w parze z de Armasem) oraz deblowy US Open w 1997 (w parze z Nicolásem Massú). Od 1999 tenisista zawodowy.

Już w 1998 debiutował w reprezentacji Chile w Pucharze Davisa; walnie przyczynił się do niespodziewanego zdobycia przez Chile Drużynowego Pucharu Świata w Düsseldorfie (2003) oraz obrony tego trofeum rok później.

W 2000 wygrał swój pierwszy zawodowy turniej z cyklu ATP Tour, pokonując w finale w Orlando rodaka Massú; był to pierwszy od 18 lat wyłącznie chilijski finał zawodowego turnieju. Drugi tytuł w karierze zdobył w lutym 2002, wygrywając w Viña del Mar (pokonał w finale Ekwadorczyka Nicolása Lapenttiego). Wygrał także w Palermo w 2002 i ponownie w Viña del Mar w 2004. W styczniu 2005 wygrał turniej w Auckland, w lipcu 2005 w Amersfoort, w październiku 2005 w Bazylei.

Rok 2006 nie był szczególnie udany dla tenisisty. W Wielkim Szlemie odpadał stosunkowo wcześnie. Jednak awans do finału w turnieju Madrid Masters był sporym zaskoczeniem. W finale ostatecznie został pokonany przez Rogera Federera (7:5, 6:1, 6:0). Doszedł również do półfinałów turniejów Canada Masters, Monte Carlo i Cincinnati Masters.

Wielki sukces odniósł w Australian Open 2007, gdzie po zwycięstwach m.in. nad Lleytonem Hewittem, Jamesem Blakiem, Rafaelem Nadalem i Tommy Haasem awansował do finału; w decydującym meczu uległ Rogerowi Federerowi (6:7, 4:6, 4:6). Osiągnął również finał w turnieju Rzym. w decydującym meczu uległ Rafaelowi Nadalowi (6:2, 6:2). W tym samym roku zwyciężył w turnieju China Open, pokonując w finale Tommy'ego Robredo (6:1, 3:6, 6:1).

W 2008 Fernando zwyciężył po raz trzeci w karierze na kortach w Viña del Mar. W finale wygrał walkowerem z rozstawionym z numerem 3. Argentyńczykiem Juanem Mónaco. Kilka miesięcy później wygrał pierwszy raz turniej Monachium, gdzie w finale pokonał Włocha Simone Bolelliego (7:6(4), 6:7(4), 6:3). Tego roku nie odniósł większych sukcesów na kortach wielkoszlemowych. Najdalej doszedł do French Open awansując do ćwierćfinału.

Sezon 2009 Gonzalez rozpoczął od dojścia do IV rundy w Australian Open, gdzie uległ Rafaelowi Nadalowi. Potem po raz czwarty zwyciężył w turnieju Viña del Mar. W pojedynku finałowym pokonał rozstawionego z numerem 4. José Acasuso (6:1, 6:3). Podczas turnieju Rome Masters doszedł do półfinału. W French Open również osiągnął półfinał, gdzie przegrał z Robinem Söderlingiem.

W 2002 był drugim rezerwowym na turnieju Masters w Szanghaju. W parze z Massú zdobył złoto na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach (2004) w grze podwójnej; na tych samych igrzyskach sięgnął także po medal brązowy w singlu – uległ w półfinale Amerykaninowi Fishowi, ale w meczu o trzecie miejsce pokonał Denta, także z USA. podczas Igrzysk Olimpijskich w Pekinie zdobył srebrny medal przegrywając w finale z Rafaelem Nadalem.

Zawodową karierę zakończył na turnieju Sony Ericsson Open w Miami w marcu 2012, ostatni mecz przegrywając w I rundzie z Francuzem Nicolasem Mahutem.

Jego narzeczoną jest argentyńska tenisistka Gisela Dulko. González to zawodnik praworęczny (bekhend grał jedną ręką), słynął przede wszystkim z szybkiego forhendu. Dysponował również skutecznym serwisem.

Statystyki

Finały turniejów wielkoszlemowych

Gra pojedyncza (0-1)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Finalista	2007	Australian Open	Twarda	Roger Federer	6:7(2), 4:6, 4:6

Finały igrzysk olimpijskich

Gra pojedyncza (0-1)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Finalista	2008	Pekin	Twarda	Rafael Nadal	3:6, 6:7(2), 3:6

Gra podwójna (1-0)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
Zwycięzca	2004	Ateny	Twarda	Nicolás Massú	Nicolas Kiefer Rainer Schüttler	6:2, 4:6, 3:6, 7:6(7), 6:4

Finały turniejów Masters Series

Gra pojedyncza (0-2)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Finalista	2006	Madryt	Twarda (hala)	Roger Federer	5:7, 1:6, 0:6
Finalista	2007	Rzym	Ceglana	Rafael Nadal	2:6, 2:6

Finały w turniejach ATP Tour

Gra pojedyncza (11-11)

Legenda Wielki Szlem (0–1) Igrzyska olimpijskie (0–1) Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 (0–2) ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 Series (0–1) ATP International Series / ATP Tour 250 Series (11–6)

Wygrane według nawierzchni Twarda (2–6) Ceglana (8–3) Trawiasta (0–0) Dywanowa (1–2)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Zwycięzca	1.	8 maja 2000	Orlando	Ceglana	Nicolás Massú	6:2, 6:3
Zwycięzca	2.	17 lutego 2002	Viña del Mar (1)	Ceglana	Nicolás Lapentti	6:3, 6:7(5), 7:6(4)
Zwycięzca	3.	29 września 2002	Palermo	Ceglana	José Acasuso	5:7, 6:3, 6:1
Finalista	1.	27 października 2002	Bazylea	Dywanowa (hala)	David Nalbandian	4:6, 3:6, 2:6
Finalista	2.	3 sierpnia 2003	Waszyngton	Twarda	Tim Henman	3:6, 4:6
Finalista	3.	5 października 2003	Metz	Twarda (hala)	Arnaud Clément	3:6, 6:1, 3:6
Zwycięzca	4.	15 lutego 2004	Viña del Mar (2)	Ceglana	Gustavo Kuerten	7:5, 6:4
Finalista	4.	18 lipca 2004	Amersfoort	Ceglana	Martin Verkerk	6:7(5), 6:4, 4:6
Zwycięzca	5.	15 stycznia 2005	Auckland	Twarda	Olivier Rochus	6:4, 6:2
Finalista	5.	6 lutego 2005	Viña del Mar	Ceglana	Gastón Gaudio	3:6, 4:6
Zwycięzca	6.	24 lipca 2005	Amersfoort	Ceglana	Agustín Calleri	7:5, 6:3
Zwycięzca	7.	30 października 2005	Bazylea	Dywanowa (hala)	Marcos Baghdatis	6:7(8), 6:3, 7:5, 6:4
Finalista	6.	15 października 2006	Wiedeń	Twarda (hala)	Ivan Ljubičić	3:6, 4:6, 5:7
Finalista	7.	22 października 2006	Madryt	Twarda (hala)	Roger Federer	5:7, 1:6, 0:6
Finalista	8.	29 października 2006	Bazylea	Dywanowa (hala)	Roger Federer	3:6, 2:6, 6:7(3)
Finalista	9.	28 stycznia 2007	Australian Open, Melbourne	Twarda	Roger Federer	6:7(2), 4:6, 4:6
Finalista	10.	13 maja 2007	Rzym	Ceglana	Rafael Nadal	2:6, 2:6
Zwycięzca	8.	16 września 2007	Pekin	Twarda	Tommy Robredo	6:1, 3:6, 6:1
Zwycięzca	9.	3 lutego 2008	Viña del Mar (3)	Ceglana	Juan Mónaco	walkower
Zwycięzca	10.	4 maja 2008	Monachium	Ceglana	Simone Bolelli	7:6(4), 6:7(4), 6:3
Finalista	11.	17 sierpnia 2008	Pekin	Twarda	Rafael Nadal	3:6, 6:7(2), 3:6
Zwycięzca	11.	8 lutego 2009	Viña del Mar (4)	Ceglana	José Acasuso	6:1, 6:3

Gra podwójna (3-1)

Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (1–0) Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 (0–0) ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 Series (0–0) ATP International Series / ATP Tour 250 Series (2–1)

Wygrane według nawierzchni Twarda (1–0) Ceglana (1–1) Trawiasta (0–0) Dywanowa (1–0)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
Zwycięzca	1.	22 sierpnia 2004	Ateny	Twarda	Nicolás Massú	Nicolas Kiefer Rainer Schüttler	6:2, 4:6, 3:7, 7:6(7), 6:4
Zwycięzca	2.	10 kwietnia 2005	Walencja	Ceglana	Martín Rodríguez	Lucas Arnold Ker Mariano Hood	6:4, 6:4
Finalista	1.	24 lipca 2005	Amersfoort	Ceglana	Nicolás Massú	Martín García Luis Horna	4:6, 4:6
Zwycięzca	3.	30 października 2005	Bazylea	Dywanowa (hala)	Agustín Calleri	Stephen Huss Wesley Moodie	7:5, 7:5

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i Masters Series (gra pojedyncza)

Turniej	1999	2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	Wygrane turnieje	Bilans w turnieju
Turnieje Wielkoszlemowe
Australian Open	–	–	1R	4R	2R	1R	3R	1R	F	3R	4R	4R	–	–	0 / 10	20–10
French Open	–	–	2R	3R	QF	1R	3R	2R	1R	QF	SF	2R	–	–	0 / 10	20–10
Wimbledon	–	–	–	2R	1R	3R	QF	3R	3R	2R	3R	–	3R	–	0 / 9	16–9
US Open	–	2R	–	QF	3R	1R	3R	3R	1R	4R	QF	1R	1R	–	0 / 11	18–11
Wygrane turnieje	–	0 / 1	0 / 2	0 / 4	0 / 4	0 / 4	0 / 4	0 / 4	0 / 4	0 / 4	0 / 4	0 / 3	0 / 2	–	0 / 40	N/A
Bilans spotkań	–	1–1	1–2	10–4	7–4	2–4	10–4	5–4	8–4	10–4	14–4	4–3	2–2	–	N/A	74–40
Masters Cup
Tennis Masters Cup	–	–	–	–	–	–	RR	–	RR	–	–	–	–	–	0 / 2	2–3
Turnieje Masters Series
Indian Wells	–	–	–	2R	1R	3R	4R	2R	4R	2R	4R	–	–	–	0 / 8	8–8
Miami	–	–	–	4R	2R	SF	3R	3R	3R	3R	3R	4R	–	1R	0 / 9	13–10
Monte Carlo	–	–	–	1R	1R	1R	3R	SF	2R	–	–	–	–	–	0 / 6	6–6
Madryt	–	–	–	2R	1R	2R	QF	F	QF	2R	–	–	–	–	0 / 7	8–7
Rzym	–	–	–	3R	–	2R	1R	QF	F	3R	SF	–	–	–	0 / 7	16–6
Montreal/Toronto	–	–	–	1R	1R	3R	1R	SF	2R	2R	3R	–	–	–	0 / 8	9–8
Cincinnati	–	–	–	SF	2R	2R	3R	SF	2R	1R	1R	–	–	–	0 / 8	12–8
Szanghaj	Nie ATP Masters Series										3R	–	–	–	0 / 1	2–1
Paryż	–	–	–	1R	1R	2R	2R	2R	2R	–	3R	–	–	–	0 / 7	1–7
Hamburg	–	–	–	2R	QF	3R	2R	3R	QF	–	NMS				0 / 6	11–6
Wygrane turnieje	–	–	–	0 / 9	0 / 8	0 / 9	0 / 9	0 / 9	0 / 9	0 / 6	0 / 7	0 / 1	–	0 / 1	0 / 68	N/A
Bilans spotkań	–	–	–	12–9	4–8	11–9	9–9	21–9	11–9	4–5	12–7	2–1	–	0–1	N/A	86–67
Ranking na koniec sezonu
	412	115	139	18	35	23	11	10	7	15	11	68	297	–	N/A

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R, RR przegrał w IV, III, II, I rundzie lub fazie grupowej

     RR, odpadł w fazie grupowej

     –, nie startował w turnieju głównym

Bibliografia

• Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
• Davis Cup profil (ang.). daviscup.com. [dostęp 8 grudnia 2011].