| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, zweryfikować treść i dodać źródła. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Fernando Carlos Redondo Neri | ||
| Data i miejsce urodzenia |
6 lipca 1969 Adrogué, Buenos Aires, Argentyna |
|
| Pozycja | Defensywny pomocnik | |
| Wzrost | 186 cm | |
| Masa ciała | 75 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1985-1990 1990-1994 1994-2000 2000-2004 |
Argentinos Juniors CD Tenerife Real Madryt CF A.C. Milan |
75 (1) 103 (8) 165 (4) 16 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1992-1999 | 29 (1) | |
Fernando Carlos Redondo Neri (ur. 6 lipca 1969 r. w Buenos Aires, w Argentynie) – były argentyński piłkarz, w latach 1999-2000 uznany za najbardziej wartościowego gracza na świecie przez UEFA. Fernando Carlos Redondo Neri urodził się 6 lipca 1969 roku w Buenos Aires, w Argentynie. Już jako dziecko pragnął zostać piłkarzem, a upodobał sobie miejscowe Indepediente, do którego jednak nigdy nie trafił. Pierwsze treningi piłkarskie zaczynał w klubiku Taleres Remedios, a następnym przystankiem był Argentinos Juniors. Debiutował 29 września 1985 roku, ale był to sporadyczny wypadek. Grać w pierwszym składzie zaczął dwa lata później, zajmując stałe miejsce na środku pomocy. Po pięciu latach gry w argentyńskim klubie zdecydował się przenieść do Europy, a wybór padł na hiszpański klub Tenerife Santa Cruz.
Były to akurat lepsze czasy dla tego niewielkiego klubu, w sezonie 1994/95 wystąpił nawet w Pucharze UEFA. Wcześniej, w 1992 roku Redondo zadebiutował w reprezentacji Argentyny. Uczestniczył w Pucharze Konfederacji zwycięskim dla Argentyny. Rok później Argentyna z Fernando w składzie zwyciężyła w Copa America. Rok 1994 to Mistrzostwa Świata w USA, niestety Argentyna odpada dość wcześnie, przegrywając z Rumunią. I potem na bardzo długi czas Redondo żegna się z występami w koszulce w biało-błękitne pasy, a powodem są długie włosy które wówczas nosił. Nowy selekcjoner Argentyny - Daniel Pasarella - zapowiedział, że piłkarze posiadający długie włosy nie mają miejsca w składzie reprezentacji. Poza tym pomiędzy nimi doszło do słownego konfliktu. Dopiero w 1999 roku wystąpił w towarzyskim meczu z Holandią i jeszcze dwóch z Brazylią. Co ciekawe w roku 1992 oraz 1993 w ostatniej kolejce Tenerife z Redondo wygrywając mecze z Realem Madryt odbiera mu mistrzostwo.
W 1994 roku zmienia barwy klubowe, przenosząc się właśnie do stołecznego Realu. Suma transferu opiewała na ogromną jak na te czasy kwotę, w szczególności jak na defensywnego pomocnika. Fernando Redondo kosztował Królewskich pięć milionów dolarów. Pierwszy sezon w składzie przyniósł mistrzostwo Hiszpanii. Drugi raz Argentyńczyk cieszył się z tego wyniku dwa lata później w 1997 roku. Dzięki temu Real gra w Champions League i w dużej mierze dzięki grze Redondo w drugiej linii madrycka drużyna odzyskuje po 32 latach Puchar Mistrzów po zwycięstwie 1:0 w finale z Juventusem. Do tego dokłada jeszcze Puchar Interkontynentalny. Sam potrafi zatrzymać dużą część ataków przeciwnika, a do tego rozpocząć akcję ofensywną. Zajmuje coraz ważniejsze miejsce w klubowej drużynie. Gdy na boisku nie ma Manuela Sanchisa oraz Fernando Hierro to on nosi opaskę kapitana. Właśnie jako kapitan gra w finale Ligi Mistrzów 2000 przeciwko Valencii. Wcześniej w ćwierćfinale, w meczu z Manchesterem United popisał się akcją lewym skrzydłem, która na długo zapadnie w pamięci nie tylko kibiców Realu Madryt - piętą przepuścił piłkę między nogami obrońcy, doszedł do piłki i zagrał do Raula, któremu pozostało już tylko przyłożyć nogę trafiając do pustej bramki. A w finale Redondo znów gra pewnie, popisuje się sztuczkami technicznymi, a Real zwycięża 3:0.Po wyborach na nowego prezydenta Realu zostaje sprzedany za 16 milionów dolarów do AC Milan. W Realu przez pięć lat Fernando wystąpił w lidze 135 razy strzelając 4 bramki.
Niedługo po przybyciu do Mediolanu Redondo doznaje podczas treningu bardzo groźnej kontuzji, która wyłącza go na bardzo długi czas z gry. W międzyczasie żeni się z Natalią Solari stając się szwagrem innego Argentyńczyka w Realu Santago Solariego. Wreszcie w 2003 roku po 3 latach przerwy w grze wraca na murawę. Jednym z pierwszych meczów po kontuzji jest spotkanie w ramach Ligi Mistrzów z... Realem Madryt na Santiago Bernabeu, gdzie madrycka publiczność zgotowała mu gorące owacje na stojąco.
Neri był członkiem reprezentacji Argentyny, i grał w następujących klubach:
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||