Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Filaret Філарэт |
|
| Kirył Wachramiejeu Кірыл Вахрамееў |
|
| metropolita miński i słucki, patriarszy egzarcha Białorusi | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 21 marca 1935 Moskwa |
| metropolita miński i słucki, patriarszy egzarcha Białorusi | |
| Okres sprawowania | od 1978 |
| Wyznanie | prawosławne |
| Kościół | Rosyjski Kościół Prawosławny |
| Inkardynacja | eparchia mińska |
| Śluby zakonne | 3 kwietnia 1959 |
| Prezbiterat | 14 grudnia 1961 |
| Chirotonia biskupia | 24 października 1965 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Filaret (białorus. Філарэт – Fiłaret; ros. Филарет – Fiłariet; właśc. białorus. Кірыл Варфаламеевіч Вахрамееў – Kirył Warfałamiejewicz Wachramiejeu; ros. Кирилл Варфоломеевич Вахромеев – Kiriłł Warfołomiejewicz Wachromiejew; ur. 21 marca 1935 w Moskwie) – białoruski duchowny prawosławny, metropolita Mińska i Słucka, egzarcha podporządkowany Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej.
Spis treści |
Wywodzi się z kupieckiej rodziny Wachromiejewów z Jarosławia. Jego pradziadek Iwan zakładał w 1909 giełdę miejską, a dziadek Aleksandr był burmistrzem. Na 300 rocznicę Dynastii Romanowów rodzina otrzymała szlachectwo. Ojciec Filareta pracował jako wykładowca w Państwowej Szkole Muzycznej im. Gniesinów przy Konserwatorium Moskiewskim.
Jest absolwentem moskiewskiego seminarium duchownego (1957) i Moskiewskiej Akademii Teologicznej (1961). Śluby zakonne złożył 3 kwietnia 1959, zaś 14 grudnia 1961 przyjął święcenia kapłańskie. Od 1963 pracował w moskiewskich szkołach teologicznych, w tym samym roku został archimandrytą. 24 października 1965 miała miejsce jego chirotonia na biskupa tichwińskiego, wikariusza eparchii leningradzkiej. W 1966 przeniesiony do eparchii moskiewskiej z tytułem biskupa dmitriowskiego. W 1971 został podniesiony do godności arcybiskupiej. Od 1973 zwierzchnik Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. 15 kwietnia 1975 został wyświęcony na metropolitę, 29 września 1978 na metropolitę Mińska i całej Białorusi, zwierzchnika Egzarchatu Białoruskiego. 16 października 1989 roku na metropolitę Mińska i Grodna. W 1981 wszedł w skład Świętego Synodu Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, był przewodniczącym Oddziału Więzi z Zagranicą Patriarchatu Moskiewskiego (1981–1989).
Był deputowanym Rady Najwyższej Białoruskiej SRR oraz Republiki Białoruś XII kadencji (1990–1995).
W 1988 odznaczony nagrodą im. Bolesława Piaseckiego[1]. 19 listopada 2000 metropolita warszawski i całej Polski Sawa (Hrycuniak) odznaczył go Orderem Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny I stopnia z ozdobami[2].
W 2009 uhonorowany tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Grodzieńskiego[3].
| Poprzednik Leoncjusz (Gudimow) |
Biskup berliński 1973 - 1978 | Następca Teodozjusz (Prociuk) |
| Poprzednik Nikodem (Rotow) |
Egzarcha patriarchy Moskwy dla Europy Zachodniej 1978 - 1984 | Następca Włodzimierz (Sabodan) |
| Poprzednik Antoni (Mielnikow) |
Metropolita miński od 1978 | Następca nadal sprawuje urząd |
| Poprzednik Powstanie egzarchatu |
Egzarcha białoruski od 1989 | Następca nadal sprawuje urząd |
| Poprzednik Juwenaliusz (Pojarkow) |
Przewodniczący Wydziału Zewnętrznych Stosunków Cerkiewnych 1981 – 1989 | Następca Cyryl (Gundiajew) |
|
||||||||
|
|||||||||||
