Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Florent Malouda | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Florent Johan Malouda | |
| Data i miejsce urodzenia |
13 czerwca 1980 Kajenna, Gujana Francuska |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 181 cm[1] | |
| Masa ciała | 73 kg[1] | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Chelsea | |
| Numer | 15 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1996–2000 2000–2003 2003–2007 2007– |
Châteauroux Guingamp Olympique Lyon Chelsea |
59 (5) 92 (15) 138 (25) 149 (35) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2004– |  Francja |
74 (8) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 20 maja 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 20 maja 2012. |
||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
||
 Florent Malouda w Wikicytatach |
||
Florent Johan Malouda (ur. 13 czerwca 1980 w Kajennie) – francuski piłkarz grający na pozycji pomocnika w Chelsea, wicemistrz świata z 2006 roku.
Spis treści |
Początkowo zawodnik Châteauroux, w którego barwach 19 grudnia 1997 roku zadebiutował w francuskiej ekstraklasie w zremisowanym 2:2 meczu z AS Cannes[2]. Od 2000 występował Guingamp, w którym podstawowym zawodnikiem był od sezonu 2001/2002. W kolejnych rozgrywkach należał do czołowych zawodników swojej drużyny i stanowił o jej sile ofensywnej – zdobył 10 goli[3].
Latem 2003 roku został zawodnikiem Olympique Lyon. W jego barwach zadebiutował 26 lipca w wygranym 2:1 spotkaniu z AJ Auxerre, natomiast pierwszego gola strzelił 4 października w wygranym 4:2 meczu z AC Ajaccio. Z Lyonem czterokrotnie został mistrzem Francji (2004, 2005, 2006, 2007) oraz trzykrotnie wywalczył superpuchar kraju (2003, 2004 – w serii rzutów karnych meczu z Paris Saint-Germain nie strzelił gola[4], 2005). Ponadto w sezonie 2006/2007 został wybrany najlepszym zawodnikiem grającym w Ligue 1[5].
W sierpniu 2007 roku podpisał trzyletni kontrakt z Chelsea[1]. Media sugerowały, że kwota transferu to 13,5 mln funtów[6]. W nowym zespole zadebiutował 5 sierpnia w przegranym meczu z Manchesterem United o Tarczę Wspólnoty, w którym strzelił swojego pierwszego gola[7]. Po raz pierwszy w Premier League wystąpił 12 sierpnia w spotkaniu z Birmingham City, w którym również zdobył bramkę[8].
Wraz z Chelsea raz został mistrzem Anglii (2010), trzy razy wywalczył puchar kraju (2009, 2010, 2012) oraz raz sięgnął po Tarczę Wspólnoty (2009). Ponadto w sezonie 2007/2008 dotarł z londyńskim klubem do finału Ligi Mistrzów, w którym Chelsea przegrała po serii rzutów karnych z Manchesterem United, a on wystąpił w podstawowym składzie i w 92 minucie został zmieniony przez Salomona Kalou[9]. Cztery lata później (2012) wraz ze swoim zespołem wygrał Ligę Mistrzów – w finałowym meczu z Bayernem Monachium zastąpił w drugiej połowie Ryana Bertranda[10].
W reprezentacji Francji zadebiutował 17 listopada 2004 roku w zremisowanym 0:0 meczu towarzyskim z Polską[11]. Pierwszego gola strzelił w swoim trzecim występie w barwach narodowych – 31 maja 2005 zdobył bramkę w spotkaniu z Węgrami, przyczyniając się do zwycięstwa 2:1[11].
Uczestniczył w mistrzostwach świata w 2006 roku, w których Francuzi zostali wicemistrzami globu. Malouda w turnieju, który odbył się w Niemczech rozegrał sześć meczów[12]. Wystąpił m.in. w podstawowym składzie w finałowym spotkaniu z Włochami, w którym wywalczył rzut karny dla swojej reprezentacji[13].
Wystąpił w dwóch meczach grupowych mistrzostw Europy w Austrii i Szwajcarii (2008), w których reprezentacja Francji nie awansowała do fazy pucharowej[14]. Dwa lata później brał udział w mistrzostwach świata w Republice Południowej Afryki – zagrał w trzech spotkaniach[12].
Malouda jest żonaty z Florencią. Ma z nią troje dzieci – syna Aarona oraz córki Kelys i Satyę[15]. Jego brat, Lesly Malouda, również jest piłkarzem i ma za sobą występy w Ligue 1[16].
|
|||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||
