Formy państwowe

Formy państwowe:

• unitarne – wszystkie jednostki administracyjne są ściśle podporządkowane głównemu ośrodkowi władzy; jednorodny system prawodawczy, wykonawczy i sądowniczy; w państwach unitarnych scentralizowanych instytucje i organy regionalne pełnią powołani przez władze urzędnicy (Holandia), a w państwach zdecentralizowanych urzędnicy są powoływani niezależnie od władz (Wielka Brytania, Polska).
  • państwo zregionalizowane - państwo, które jest nadal unitarne, jednak występuje szeroka decentralizacja kompetencji np. w dziedzinie tworzenia prawa na rzecz prowincji, regionów bądź okręgów autonomicznych; (np. Hiszpania)
• złożone – ograniczona lub pełna suwerenność części składowych, z których każda ma własne systemy prawodawcze, wykonawcze i sądownicze (Niemcy). Najczęściej spotyka się:
  • federacje - państwo związkowe, w którym jego części mają znaczną samodzielność gospodarczą i prawną, a ograniczoną polityczną (np. Niemcy, Stany Zjednoczone)
  • konfederacje - związek kilku państw bez ograniczenia ich suwerenności, powoływana najczęściej do wspólnej realizacji określonych celów
  • unia personalna - związek kilku państw ze wspólną głową państwa, odrębne systemy organizacyjno-instytucjonalne kilku państw (Zjednoczone Królestwo i Kanada)
  • unia realna - związek kilku państw tworzących jeden podmiot prawa międzynarodowego, w ramach którego następuje wspólna realizacja spraw finansowych, zagranicznych i obronnych (np. unia angielsko-szkocka z 1707 roku).

Zobacz też

• Państwo
• Ustrój polityczny
• System polityczny