Forrest Gump (film)

Forrest Gump
Tom Hanks jako Forrest Gump
Gatunek	komediodramat
Data premiery	6 lipca 1994
Kraj produkcji	Stany Zjednoczone
Język	angielski
Czas trwania	141 minut
Reżyseria	Robert Zemeckis
Scenariusz	Eric Roth
Główne role	Tom Hanks Robin Wright Penn Gary Sinise Sally Field
Muzyka	Alan Silvestri
Zdjęcia	Don Burgess
Scenografia	Nancy Haigh
Kostiumy	William F. Alford Edward J. McCarthy III Frank M. Fleming James P. Meehan Mark Weissenfluh
Montaż	Arthur Schmidt
Produkcja	Wendy Finerman Charles Newirth Steve Starkey Steve Tisch
Wytwórnia	Paramount Pictures
Dystrybucja	Paramount Pictures
Budżet	55 000 000 USD
Nagrody	Zobacz pełen wykaz nagród dla filmu

Forrest Gump - amerykański film fabularny z 1994 roku w reżyserii Roberta Zemeckisa. Scenariusz fabuły został oparty na powieści o tym samym tytule Winstona Grooma. W tytułową rolę wcielił się tu Tom Hanks. Dochody ze sprzedaży biletów kinowych przyniosło twórcom potężne zyski finansowe. Na całym świecie film zainkasował ponad 677 milionów dolarów USD.

Opis fabuły

Film powstał na podstawie powieści Forrest Gump Winstona Grooma. Treścią fabuły są losy Forresta Gumpa, człowieka z wrodzoną łagodną odmianą autyzmu, który na skutek licznych zbiegów okoliczności i darów losu bierze udział w najważniejszych wydarzeniach swej epoki i zdobywa spory majątek. W filmie znajdują się autentyczne wstawki dokumentalne, do których, za pomocą komputera, wmontowano postać Forresta. W ten sposób Forrest "spotyka" między innymi Johna Lennona i prezydentów USA – Johna Kennedy'ego i Lyndona Johnsona.

Do obiegu potocznego przeszło motto głównego bohatera: "Życie jest jak pudełko czekoladek. Nigdy nie wiadomo, co ci się trafi". Inny znany cytat to Run, Forrest, run ! (Biegnij, Forrest, biegnij !).

Film rozpoczyna się od widoku na noszone przez wiatr białe piórko, które ląduje u stóp siedzącego na przystanku autobusowym Forresta Gumpa, trzymającego pudełko czekoladek. Tytułowy bohater podnosi je i wkłada do swojej książeczki Ciekawski George. Na przystanku, obok Gumpa siada kobieta, której opowiada historię swojego życia, jakkolwiek ona nie wydaje się być tym zainteresowana.

Kolejne losy Gumpa ukazywane są w retrospekcji. Gump opowiada, że jak był mały, dostał swoje specjalne buty, tak określał swoje stalowe szyny ortopedyczne. Lekarz, który mu je zakładał, stwierdził, że dzieciak ma silne nogi, ale kręgosłup krzywy jak polityk. Następnie, matka zamierza zapisać swojego podopiecznego do najlepszej szkoły w Greenbow, jednak dyrektor szkoły, stwierdził że Gump nie spełnia normy IQ (które u Gumpa wynosi 75) i zaleca szkołę specjalną, jednak po rozmowie z jego matką, decyduje się na przyjęcie go do szkoły w zamian za przysługę seksualną.

Aby się utrzymać finansowo, matka Forresta wynajmowała pokoje dla przejezdnych. Pewnego razu zatrzymał się tam pewien mężczyzna, grający na gitarze, któremu chłopiec zaimponował swoim tańcem w szynach ortopedycznych. Spędzili razem dużo czasu, a mężczyzna podziwiał kroki młodego Forresta. Kilka dni później ten sam mężczyzna występował z zespołem muzycznym w telewizji, stosując dokładnie te same ruchy. Był to Elvis Presley.

W pierwszy dzień szkoły, po Forresta Gumpa przyjeżdża autobus prowadzony przez Dorothy Harris, w którym objawia się niechęć uczniów do nowego kolegi, z wyjątkiem Jenny Curan, która jako jedyna pozwoliła mu usiąść obok siebie. Szybko się zaprzyjaźnili i spędzali ze sobą wspólny czas. Pewnego dnia, na Forresta napadli inni chłopcy. Forrest zaczął przed nimi uciekać i wtedy Jenny krzyknęła Biegnij, Forrest, biegnij !. Chłopcy gonili go na rowerach i podczas ucieczki, Gumpowi odpadły szyny ortopedyczne i nie były mu już więcej potrzebne.

Następnie, Gump odwiedza Jenny. Widzi jak dziewczynka ucieka z domu przed ojcem, który do tej pory ją molestował. Razem ukrywają się na polu kukurydzy, gdzie modlą się aby Bóg zamienił Jenny w ptaka, by mogła odlecieć daleko. Forrest opowiada, że Bóg nie zamienił Jenny w ptaka tego dnia. Zamiast tego przysłał policję, która powiedziała, że ona nie musi już tam mieszkać. Zamieszkała u babci na Creekmore Avenue.

Gdy Gump był już w szkole średniej, znowu został napadnięty przez rówieśników. Tym razem pościg odbył się z użyciem samochodu. Uciekając, Forrest przypadkowo trafia na trening drużyny futbolowej z uniwersytetu w Alabamie, gdzie jego szybkość zostaje zauważona przez Beara Bryanta. Forrest zostaje przyjęty do College Football All-America Team i w związku z tym dostaje się na studia. Wkrótce ma tam incydent, podczas którego gubernator Alabamy – George Wallace sprzeciwia się przyjęciu do szkoły dwóch Afroamerykanów.

W tym momencie opowieści, słuchaczka odjeżdża autobusem, a Gump kontynuuje rozmowę z inną kobietą, zainteresowaną wspomnieniem o zamachu na Wallace'a.

W dalszej opowieści, Jenny studiuje w damskiej uczelni, a Gump odwiedza ją kiedy tylko może. Pewnego razu, gdy Jenny była z jakimś mężczyzną w samochodzie, Gump pobił go myśląc że ów mężczyzna chce jej zrobić krzywdę. Mimo to, Jenny przebacza mu i zabiera do swojego pokoju akademickiego, gdzie następuje nieudana próba odbycia stosunku.

Gump trafia w końcu do All-America Team i poznaje prezydenta USA. Po pięciu latach ukończył uniwersytet i został wcielony do wojska. Powtarza się sytuacja z autobusu szkolnego, tym razem w autobusie wojskowym. Jedyną osobą, która pozwala Gumpowi usiąść obok siebie jest Benjamin Bufford-Blue nazywany przez wszystkich Bubba, który jest bardzo podobny do Forresta. Bubba często opowiadał nowemu koledze o biznesie krewetkowym, przekazywanym w rodzinie Bufford z pokolenia na pokolenie. Podczas ciszy nocnej, jeden z szeregowych pokazał Gumpowi Playboya. Gump rozpoznaje na jednej ze stron Jenny, którą jak się okazało wyrzucono z uczelni za erotyczne zdjęcia w studenckim pulowerze. Od tego czasu zaczęła występować w teatrze w Memphis, gdzie grała nago na gitarze. Forrest przyszedł na jeden z jej występów, gdzie pobił mężczyznę, który oblał wodą Jenny. Później poradziła mu żeby trzymał się od niej z daleka, a Gump obiecał że będzie do niej pisał listy. Wkrótce wyrusza na wojnę w Wietnamie.

W Wietnamie, Gump poznaje porucznika Dana Taylora, dowódcę oddziału, do którego należy Gump i Bubba. Podczas jednej z wypraw, Bubba opowiada, że zamierza kupić kuter krewetkowy i zaproponował Forrestowi posadę bosmana, jak tylko skończy się wojna. Następnego dnia, oddział zostaje zaatakowany przez wietnamskich żołnierzy, poniesiono duże straty, więc dowódca zarządził odwrót. Gump dobiega bez namysłu do rzeki i nagle orientuje się że jest sam. Chcąc ocalić Bubbę, wraca do dżungli, gdzie natrafiał się na kolejnych rannych żołnierzy, których zanosi w okolice rzeki. Gdy natrafia na beznogiego porucznika Dana, ten komunikuje się z bazą, żądając zrzucenia napalmu przez myśliwce i opierając się Gumpowi, który go ratował. Po długich poszukiwaniach, Forrest odnajduje też Bubbę, jednak jest już za późno, żeby mu pomóc i po niedługim czasie, przyjaciel Gumpa umiera, a na dżunglę zostaje zrzucony napalm.

W międzyczasie, podczas tej opowieści, z przystanku znika kobieta z dzieckiem, a zastępuje ją zainteresowany opowieścią o Wietnamie mężczyzna.

Gump trafił do szpitala wojskowego. Tam okazuje się, że żaden wysłany list, nie trafił do Jenny, gdyż zmieniła adres. Później, w szpitalu, Gump nauczył się grać w ping ponga i okazało się że jest w tym najlepszy ze wszystkich. W nocy, porucznik Dan wyznaje Gumpowi, że ma do niego żal. Zamiast zginąć śmiercią bohatera, porucznik został kaleką na całe życie. Następnego dnia, zostaje zwolniony ze szpitala i służby wojskowej, a Gump otrzymał Medal Honoru. Po tym jak go odebrał w Białym domu, został wciągnięty przez aktywistów politycznych na wystąpienie Abbiego Hoffmana, gdzie poproszono go, by opowiedział o wojnie w Wietnamie. Gdy jednak zaczął mówić, jakiś policjant niszczy sprzęt techniczny i nikt niczego nie usłyszał (poza Hoffmanem, który wyraźnie wzruszony, mówi Zgadza się stary. Powiedziałeś wszystko.). Nagle, z tłumu, Forresta woła Jenny, która zabiera go do siedziby Students for a Democratic Society, gdzie Gump spotyka przedstawicieli Czarnych Panter. Tam też pobił aktywistę – Wesleya, który uderzył Jenny. Potem dużo razem podróżowali, jednak Jenny poszła w końcu za Wesleyem.

Następnie, Gump trafił do amerykańskiej reprezentacji pingpongowej. Wyjeżdża na pokazową rozgrywkę w Chinach w 1971 r. Zostaje zaproszony do talk-show Dicka Cavetta, po wyjściu ze studia spotyka Dana Taylora na wózku inwalidzkim. Odkąd stracił nogi, mieszka w hotelu w Nowym Jorku. Teraz więcej pije, pali i stał się bardziej gburowaty. Nie wiadomo czy został ateistą, ale często bluźnił. Teraz utrzymuje się z rządowych pieniędzy. Gump postanawia zostać z nim na święta. W czasie obchodów Nowego Roku, opowiada mu, że zamierza spełnić obietnicę daną Bubbie i kupić kuter do połowu krewetek. Dan odpowiada z ironią, że jeżeli mu się to uda, to on zostanie jego pierwszym bosmanem. Po sukcesach w ping pongu, Gump został znów zaproszony do Białego Domu i znów poznał kolejnego prezydenta. Tym razem Richarda Nixona, który zaproponował mu mieszkanie w kompleksie Watergate, gdzie Gump przypadkowo wykrywa nielegalne zakładanie podsłuchów. Wkrótce Gump skończył służbę wojskową, a wraz z nią karierę pingpongową. Wraca do domu, gdzie jego matka mówi mu, że miała różnych gości, którzy chcieli, by Forrest używał ich produktów. Jeden z nich obiecał 25000 USD, jeśli Gump powie, że najchętniej grał w Chinach paletką marki Flex-O-Light z podobizną Mao Zedonga. Później Gump wyruszył do Bayou La Batre, gdzie spotkał się z rodziną Bubby, odwiedził jego grób i kupił kuter do połowu krewetek, który nazwał Jenny. Wkrótce do miasta przyjeżdża Dan Taylor, który zgodnie z obietnicą postanawia zostać bosmanem na statku. Podczas połowów, nie odnoszą jednak żadnych sukcesów, więc Gump zaczyna chodzić do kościoła protestanckiego. Pewnego razu, kuter złapała burza, podczas której Dan krzyczał do nieba Nigdy nie zatopisz tego kutra sukinsynu!. Następnego dnia, okazało się że Jenny była jedynym kutrem, który przetrwał sztorm. Od tej pory połowy krewetek przychodziły im bez problemów. Wkrótce założyli korporację Bubba-Gump.

Mężczyzna, któremu Gump opowiadał tą historię nie uwierzył mu. Do końca wysłuchała go już tylko staruszka, która z początku nie chciała robić przykrości Forrestowi, jednak po zobaczeniu zdjęcia Gumpa i Dana na okładce Fortune, uwierzyła mu.

Po opowiedzianych wydarzeniach, Taylor po raz pierwszy podziękował Gumpowi za uratowanie życia. Forrest stwierdził, że Dan, choć nigdy tego nie powiedział, chyba pogodził się z Bogiem. Wkrótce Gump dostał informację, że jego mama jest chora i powinien ją odwiedzić. Kilka dni później, we wtorek zmarła. Gump nie wrócił już do połowów krewetek. Dan zainwestował zarobione pieniądze w firmę Apple i obaj nie musieli się już martwić o pieniądze, więc Gump przeznaczył je na wybudowanie kościoła zielonoświątkowego, szpitala dla rybaków w Bayou La Barte i oddał rodzinie Bubby jego udział w zyskach. Ponieważ Gump był milionerem i lubił swoją nową pracę, kosił trawę na stadionach za darmo. Wkrótce odwiedza go Jenny, która u niego zamieszkała. Po kilku dniach, Gump oświadcza się Jenny. Ta zapewnia go, że za niego nie wyjdzie. Dodaje też, że Gump nie wie o co prosi. Mimo to, przychodzi do niego w nocy, gdzie pierwszy raz dochodzi między nimi do stosunku. Następnego dnia ucieka. Nie mogąc się doczekać jej powrotu, Gump po prostu postanowił pobiegać, zupełnie bez powodu. Tym sposobem dobiegł do Atlantyku. Później zwrócił i dobiegł do Pacyfiku i biegł dalej przez całe Stany Zjednoczone. Szybko zdobył dużą popularność tym czynem i zaczęło się do niego przyłączać coraz więcej ludzi. Wiele osób prosiło go o pomoc. Biegł 3 lata 2 miesiące 14 dni i 16 godzin, aż nagle ku zdziwieniu wszystkich, zmęczył się i wrócił do domu. Tam otrzymał list od Jenny, by ten odwiedził ją w Savannah. W ten sposób Forrest znalazł się na tym przystanku.

W tym momencie ostatecznie skończyły się retrospekcje. Staruszka, która wysłuchała Gumpa do końca, mówi mu, że nie musi czekać na autobus, bo dom znajduje się tuż obok i Gump biegnie do Jenny. Dowiaduje się tam, że ma syna – Forresta Gumpa Juniora. Dowiaduje się też, że jego syn jest najbystrzejszy w klasie. Z kolei Jenny złapała niezidentyfikowany wirus, z którym lekarze nie potrafią walczyć. W końcu dochodzi do ślubu Forresta i Jenny. Na ślubie zjawia się porucznik Dan, który ma wstawione protezy nóg ze stopu tytanu. Przychodzi tam ze swoją narzeczoną, która jest prawdopodobnie Wietnamką. Niedługo potem, Jenny umiera. Na zlecenie Forresta został zburzony dom, w którym mała Jenny mieszkała ze swoim ojcem-pedofilem. Gump zaopiekował się synem. Mały Forrest napisał list do mamy, który starszy Forrest pozostawił na jej grobie.

Forrest i jego syn czekają na szkolny autobus w pierwszy dzień szkoły. Mały Forrest bierze ze sobą książkę Ciekawski George, która wcześniej należała do jego ojca. Po małego Gumpa przyjeżdża autobus, którego Dorothy Harris nadal jest kierowcą.

W ostatniej scenie, białe piórko unosi się spod stóp Forresta i szybuje w górę. W tle gra ta sama melodia, jak na początku filmu.

Odniesienia do historii i rzeczywistości

Jednym z ważniejszych motywów filmów są liczne odniesienia do historii Stanów Zjednoczonych, w których Forrest Gump często bierze udział, niejednokrotnie przyczyniając się do sukcesów, zarówno swoich, grupy, jak i poszczególnych jednostek. Bardzo wyraźnie są zaznaczone w filmie zamachy na kolejnych prezydentów USA, a czasem także innych ważnych osobowości.

• Z opowieści Gumpa, dowiadujemy się też, że ten odziedziczył swoje imię po generale Nathanie Bedford Forreście – dalekim krewnym Forresta i współzałożycielu Ku Klux Klanu.
• W domu Gumpów zatrzymał się nieznany wówczas Elvis Presley. Młody Forrest Gump pokazał mu swój taniec w szynach ortopedycznych, który później został wykorzystany przez Elvisa. Gump mówi, że ten człowiek został królem, a później dostał zawału.
• Forrest zostaje zauważony i przyjęty do drużyny futbolowej przez Beara Bryanta. Później dostaje się do reprezentacji futbolowej College Football All-America Team.
• Forrest jest świadkiem wydarzeń z 11 czerwca 1963. Gubernator Alabamy – George Wallace nie zezwolił na przyjęcie dwóch Afroamerykanów do uniwersytetu w Alabamie, na którym studiował Gump. Gubernator osobiście zjawił się na miejscu i zagrodził wejście własnym ciałem. Prezydent John F. Kennedy nakazał ingerencję wojska. W efekcie, Jimmy Hood i Vivian Malcone zostali przyjęci na studia. Malcone upuściła książkę, którą Gump podniósł i zaniósł, jednocześnie wchodząc na uniwersytet w obecności telewizji. Gump wspomina też, że później ten zagniewany człowiek wpadł na dobry pomysł, żeby kandydować na prezydenta, ale komuś się to nie spodobało. Tak opisał zamach Arthura Bremera na gubernatora.
• W akademiku, Jenny mówi, że chce być piosenkarką jak Joan Baez.
• John F. Kennedy przyjął w Białym Domu reprezentację College Football All-America Team. Forrest wypija tam 15 butelek Dr Pepper. Później prezydent pytał każdego zawodnika jakie to uczucie być All-Amerykaninem. Forrest odpowiedział że chce mu się siku. Z kolei w prezydenckiej toalecie stoi zdjęcie Marilyn Monroe. Gump mówi, że jakiś czas później ktoś zastrzelił tego miłego prezydenta, gdy jechał swoim samochodem, a kilka lat później ktoś zastrzelił także jego brata, tyle że w hotelowej kuchni. W filmie zostało ukazane podobieństwo wykonywania gestu odgarniania włosów z twarzy przez Johna i Roberta F. Kennedy'ego tuż przed śmiercią.
• Forrest i Bubba biorą udział w wojnie w Wietnamie, gdzie poznają porucznika Dana Taylora. Dowiadują się, że Taylor pochodzi z rodziny o militarnych tradycjach. Jego przodkowie walczyli i polegli w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, wojnie secesyjnej oraz I i II wojnie światowej. Gump twierdzi, że w Wietnamie zwiedził całą okolicę i szukał "Gościa o nazwisku Żółtek". Tak pogardliwie amerykanie nazywali Wietnamczyków.
• Podczas wojny, Jenny zostaje hippiską i członkinią Students for a Democratic Society i Czarnych Panter, a po wojnie często chodzi na dyskoteki i popada w narkomanię.
• W szpitalu wojskowym, Gump ogląda American Forces Vietnam Network.
• Prezydent Lyndon B. Johnson, odznaczył Gumpa Medalem Honoru. Gdy Forrest powiedział mu, że został postrzelony w tyłek, Johnson powiedział, że chciałby to zobaczyć, toteż Gump mu pokazał, na co prezydent powiedział Niech cię diabli synu! (en: God damns, son!).
• Po odebraniu nagrody z rąk prezydenta, Gump został zaprowadzony przez młodych aktywistów politycznych na przemówienie Abbiego Hoffmana. Gump określił go jako Człowieka, który zamiast koszuli ma amerykańską flagę i lubił używać słowa na f. Za każdym razem gdy je wymawiał, ludzie cieszyli się bez powodu.
• W jednej ze scen, w telewizji ukazana została relacja na żywo z lądowania na Księżycu.
• Gump pojechał na pokazową rozgrywkę pingpongową w Chinach. Forrest mówi: byliśmy pierwszymi amerykanami na ziemi chińskiej od miliona lat, czy coś koło tego. Ktoś powiedział, że pokój tego świata leży w naszych rękach, ale ja nic nie robiłem, tylko grałem w ping ponga.
• Gump występuje w talk-show Dicka Cavetta razem z Johnem Lennonem. Lennon odpowiadał Gumpowi cytatami z piosenki Imagine (no possessions? no religion too? i It's easy if you try). Gump mówi, że później ten młody Anglik wracał do domu, do swojego synka, a po drodze rozdawał autografy, ale ktoś go zastrzelił bez powodu.
• Gump poznaje prezydenta Richarda Nixona, po wizycie u prezydenta nocował w kompleksie Watergate. Nocą, Gump wyglądając przez okno zobaczył, że w jednym z biur chodzą ludzie z latarkami. Stwierdził, że pewnie prąd im wysiadł i nie mogą znaleźć korków, więc zadzwonił po ochronę hotelową, prosząc o przysłanie im elektryka. Następnego dnia wybuchła Afera Watergate, a Nixon poddał się do dymisji. Nowym prezydentem został wiceprezydent Ford.
• Po zakupieniu kutra do połowu krewetek łowienie przychodzi Forrestowi i porucznikowi z wielkim trudem. Sytuacja zmienia się gdy przez Alabamę przechodzi huragan Carmen a kuter Forresta i porucznika Dana okazuje się jedynym, który wygrał walkę z żywiołem.
• Forrest Gump został prezesem Bubba Gump Shrimp Company. Chociaż nie było to nawiązanie do rzeczywistości, ta korporacja została założona po premierze filmu i istnieje naprawdę.
• W jednej ze scen pojawia się informacja, że prezydent Gerald Ford po raz kolejny od 17 dni uniknął śmierci z rąk zamachowca.
• Matka Forresta zmarła na raka, a Jenny na AIDS. Te choroby były wówczas prawdziwą plagą w Stanach Zjednoczonych.
• Porucznik Dan zainwestował w mającą się wkrótce rozwinąć firmę Apple, którą Gump (po zobaczeniu loga z nadgryzionym jabłkiem) nazwał jakąś firmą przetwórstwa owocowego (ang. Fruit Company).
• Innym razem, w telewizji pada informacja, że prezydent Jimmy Carter dostał udaru słonecznego. Kilka scen później telewizja poinformowała o zamachu na prezydenta Ronalda Reagana.
• Kiedy Gump biegł, pewien mężczyzna produkujący zderzaki poprosił go o pomoc w wymyśleniu sloganu. Gump nieświadomie podsunął mu pomysł na Shit happens.
• Podczas biegu przez Stany Zjednoczone pewien mężczyzna, który zbankrutował na produkcji t-shirtów chce zamieścić twarz Forresta na koszulce, ale nie umie rysować ani nie ma aparatu. W tym momencie obie postacie zostają ochlapane błotem z przejeżdżającej obok ciężarówki. Mężczyzna proponuje Forrestowi by ten wytarł twarz w żółtą koszulkę, bo tego koloru i tak nikt nie kupuje. Po otarciu twarzy przez Forresta na koszulce pojawiają się oczy i uśmiech a Forrest rzuca jeszcze w stronę producenta koszulek słowa: "Have a nice day" co wskazuje na to, że przypadkowo Forrest podsunął mu pomysł na Smileya
• Syn Forresta ogląda w telewizji Ulicę Sezamkową.

Obsada

Gary Sinise jako por. Dan Taylor

• Forrest Gump (Tom Hanks) – główny bohater filmu. Pomimo tego, że jest upośledzony umysłowo, odnosi w życiu wielkie sukcesy splatane z porażkami; gra w futbol amerykański, zostaje bohaterem wojny w Wietnamie, gra w ping ponga, otrzymuje Medal Honoru, po czym oddaje go Jenny, otwiera firmę krewetkową i rodzi mu się syn.
• Młody Forrest (Michael Conner Humphreys)
• Jenny Curran (Robin Wright Penn) – ukochana Forresta, pod koniec filmu zostaje jego żoną, po czym umiera na AIDS. Jej ojciec był alkoholikiem i pedofilem.
• Młoda Jenny Curan (Hanna R. Hall)
• Porucznik Dan Taylor (Gary Sinise) – dowódca plutonu, do którego należał Forrest; na wojnie stracił obie nogi, co bardzo odbija się na nim psychicznie. Obiecał Forresotwi zostać bosmanem na jego kutrze krewetkowym i ... nim został.
• Benjamin "Bubba" Bufford-Blue (Mykelti Williamson) – czarnoskóry przyjaciel Forresta z wojny wietnamskiej, koneser krewetek. Zostaje śmiertelnie ranny i umiera, ku rozpaczy Forresta.
• Pani Gump (Sally Field) – matka Forresta. Umiera na raka.
• Pielęgniarka w Park Bench (Rebecca Williams) – jedna ze słuchaczek Forresta, gdy ten opowiada przypadkowym przechodniom swoją historię.
• Barber (George Kelly)
• Cronie (Bob Penny, John Randall)
• Doktor (Harold G. Herthum) – leczy małego Forresta na początku filmu i mówi jego matce o jego upośledzeniu umysłowym.
• Dyrektor (Sam Anderson) – początkowo odmawia przyjęcia Forresta do szkoły. Zgadza się pod warunkiem, że jego matka odda mu seksualną przysługę.
• Louise (Margo Moorer)
• Elvis Presley (Peter Dobson) – Matka Forresta wynajmuje mu mieszkanie, a on uczy się tańca od młodego Forresta, który ma szyny ortopedyczne.
• Dorothy Harris (Siobhan J. Fallon) – Kierowca autobusu szkolnego. Wiozła nim na pierwszy rok zarówno Forresta Seniora, jak i jego syna.
• Ojciec Jenny (Kevin Mangan) – Jest farmerem. Molestował młodą Jenny, więc zostały mu odebrane prawa rodzicielskie.
• Babcia Jenny (Fay Genes) – Po odebraniu Jenny ojcu, zamieszkała u babci.
• Paul "Bear" Bryant (Sonny Shroyer) – Trener All-America Team, który zauważa szybkość Gumpa i przyjmuje go do drużyny.
• Matka z dzieckiem w parku (Deborah McTeer) – Kolejna słuchaczka Forresta.
• Kierowca wojskowego autobusu (Kenneth Bevington)
• Matka Bubby (Marlena Smalls)
• Abbie Hoffman (Richard D'Alessandro)
• Hilary (Hilary Chaplain)
• Carla (Tiffany Salerno) i Leonore (Tiffany Salerno) – Prostytutki w barze, które Dan zapoznaje z Gumpem.
• Wesley (Geoffrey Blake) – znienawidzony przez Forresta były chłopak Jenny.
• Forrest Gump, Jr. (Haley Joel Osment) – syn Forresta i Jenny. W filmie dowiadujemy się o nim, że nie jest upośledzony jak Forrest, lecz wyjątkowy i szczególnie inteligentny.
• Starsza Pani (Nora Dunfee) – Jedna ze słuchaczek opowieści Gumpa.
• Minister (Lonnie Hamilton)
• Narzeczona Dana (Teresa Denton) – Prawdopodobnie jest Wietnamką.

i inni

Głosy

Postacie wstawione przy pomocy efektów specjalnych do filmu, w niektórych przypadkach nie mówili swoimi głosami, tylko zostali zdubbingowani przez aktorów.

• John F. Kennedy – Jed Gillin
• Lyndon B. Johnson – John William Galt
• Dick Cavett – On sam
• John Lennon – Joe Stefanelli
• Richard Nixon – Joe Alaskey

Piosenki z filmu

W filmie wykorzystano nagrania z lat 50., 60., 70., i wczesnych 80.:

• Hank Williams - Lovesick Blues
• Elvis Presley – Hound Dog
• Duane Eddy – Rebel Rouser
• Clarence "Frogman" Henry – (I Don`t Know Why) But I Do
• The Rooftop Singers – Walk Right In
• Wilson Pickett – Land Of 1000 Dances
• Joan Baez – Blowin` In The Wind
• Creedence Clearwater Revival – Fortunate Son
• The Four Tops – I Can`t Help Myself (Sugar Pie Honey Bunch)
• Aretha Franklin – Respect
• Bob Dylan – Rainy Day Women #12 & 35
• The Beach Boys – Sloop John B
• Jimi Hendrix – All along the watchtower
• The Mamas & the Papas – California Dreamin`
• Buffalo Springfield – For What It`s Worth
• Jackie DeShannon – What The World Needs Now Is Love
• The Doors – Break On Through (To The Other Side)
• The Doors – People Are Strange
• The Doors – Soul Kitchen
• The Doors – Hello, I Love You
• The Doors – Love Her Madly
• Simon & Garfunkel – Mrs. Robinson
• Jefferson Airplane – Volunteers
• The Youngbloods – Let`s Get Together
• Scott McKenzie – San Francisco
• The Byrds – Turn! Turn! Turn!
• The Fifth Dimension – Aquarius/Let the Sunshine In
• Harry Nilsson – Everybody`s Talkin`
• Three Dog Night – Joy To The World
• The Supremes – Stoned Love
• B. J. Thomas – Raindrops Keep Falling On My Head
• Randy Newman – Mr. President
• Lynyrd Skynyrd – Sweet Home Alabama
• Lynyrd Skynyrd – Freebird
• Jackson Browne – Running On Empty
• The Doobie Brothers – It Keeps You Runnin`
• Gladys Knight & The Pips – I`ve Got To Use My Imagination
• Fleetwood Mac – Go Your Own Way
• Willie Nelson – On The Road Again
• Bob Seger & The Silver Bullet Band – Against The Wind
• Jimi Hendrix – Hey Joe

Ciekawostki

• Fragment filmu został wykorzystany w teledysku piosenki What I've Done grupy Linkin Park.
• Postać sierżanta podczas zasadniczego szkolenia jest autentyczna.
• Rolę Forresta Gumpa proponowano Johnowi Travolcie, ale propozycję odrzucił, czego później bardzo żałował.
• Podczas każdej zmiany wieku Forresta, jedna rzecz pozostaje taka sama – w pierwszej scenie każdej zmiany nosi on niebieską koszulę w kratę.
• Gdy Forrest odwiedza Jenny 4 lipca 1976 r. w jej telewizorze widzi obchody święta niepodległości USA w Nowym Jorku, można wówczas dostrzec Statuę Wolności ze złotą pochodnią, którą stworzono dopiero w 1986 roku.
• Młodszy brat Toma Hanksa, Jim dublował go w wielu scenach, gdy Forrest biegnie.
• Był to ostatni film Roberta Zemeckisa zrobiony i zmontowany bezpośrednio na celuloidzie.
• Forrest Gump w filmie ma typowe objawy zespołu Aspergera (zaliczany do spektrum autyzmu).
• W czeskiej wersji językowej filmu piosenka "Blowing in the Wind" jest śpiewana po czesku.

Nagrody Akademii Filmowej

Film zdobył sześć Oscarów w kategoriach:

• najlepszy film
• najlepszy aktor w roli głównej – Tom Hanks
• najlepsza reżyseria – Robert Zemeckis
• najlepszy montaż – Arthur Schmidt
• najlepsze efekty specjalne – Ken Ralston, George Murphy, Stephen Rosenbaum, Allen Hall
• najlepszy scenariusz adaptowany – Eric Roth

Linki zewnętrzne

• Forrest Gump w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
• Forrest Gump w bazie stopklatka.pl
• Forrest Gump w bazie filmweb.pl

Nagrody
Poprzednik Lista Schindlera	Oscar dla Najlepszego filmu 1994	Następca Braveheart. Waleczne serce
Poprzednik Lista Schindlera	Złoty Glob dla Najlepszego filmu dramatycznego 1994	Następca Rozważna i romantyczna