| Francesco Graziani | ||
| Imię i nazwisko | Francesco Graziani | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 grudnia 1952 Subiaco, |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 180 cm | |
| Masa ciała | 76 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1967-1970 | Bettini Quadraro | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1970-1973 1973-1981 1981-1983 1983-1986 1986-1988 |
Arezzo Torino Fiorentina Roma Udinese |
48 (11) 221 (97) 52 (14) 57 (12) 33 (8) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1975-1983 | 64 (23) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1989-1990 1990-1991 1991-1992 2001-2002 2003-2004 2004-2006 |
Fiorentina Reggina Avellino Catania Montevarchi Cervia |
|
Francesco Graziani (ur. 16 grudnia 1952 w Subiaco) – włoski piłkarz, napastnik oraz trener. Mistrz świata z roku 1982.
Karierę zaczynał w A.C. Arezzo. W latach 1973-1981 był piłkarzem Torino. W 1976 przyczynił się zdobycia przez ten klub mistrzostwa Włoch, a w roku następnym został królem strzelców Serie A. Od 1981 przez dwa sezony był zawodnikiem Fiorentiny, w 1983 odszedł do Romy. Z rzymskim zespołem dwukrotnie wywalczył Puchar Włoch (1984, 1986) oraz dotarł do finału Pucharu Europy (1984). Ostatnim jego klubem było Udinese (1986-1988). Łącznie w Serie A rozegrał 353 spotkania i strzelił 130 goli.
W reprezentacji Italii zagrał 64 razy i strzelił 23 bramki. Debiutował w 1975, ostatni mecz rozegrał w 1983. Brał udział w MŚ 78 i ME 80. Podczas MŚ 82 był zawodnikiem podstawowej jedenastki, zagrał we wszystkich meczach Włochów i zdobył jedną bramkę. W finale opuścił boisku - z powodu kontuzji - już po siedmiu minutach, zastąpił go Alessandro Altobelli.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował - bez większych sukcesów - jako trener. Prowadził m.in. Fiorentinę i Regginę.
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||