Francesco Moser

Francesco Moser
Narodowość	Włochy
Data urodzenia	19 czerwca 1951
Poprzednie drużyny	1973-1975 Filotex 1976-1977 Sanson 1977-1978 Sanson-Columbus-Campagnolo 1979 Sanson-Luxor TV-Campagnolo 1980 Sanson-Campagnolo 1981-1982 Famcucine-Campagnolo 1983 Gis Gelati 1984 Gis Gelati-Tuc-Lu 1985 Gis Gelati-Trentino Vacanze 1986 Supermercati Brianzoli 1987 Brianzoli-Château d'Ax 1988 Saloti-Château d'Ax 1989-1993 brak 1994 Barilla
Największy sukces	Mistrzostwo Świata na szosie Giro d'Italia
Strona WWW	www.mosercycles.com

Francesco Moser (ur. 19 czerwca 1951 w Giovo) – w latach 70. i 80. XX w. jeden z najbardziej utytułowanych kolarzy włoskich. Zamieszkały w Palù di Giovo (Trydent-Górna Adyga).

Moser został zawodowcem w 1973. Ten specjalista w jeździe indywidualnej na czas był zdolny do wygrywania wszystkich ważniejszych jednodniowych wyścigów (klasyków), takich jak Mediolan-San Remo (1984) czy Giro di Lombardia (1975, 1978). Równocześnie Moser dominował w tzw. "Piekle Północy", czyli wyścigu Paryż-Roubaix, który wygrał 3 razy pod rząd w latach 1978–1980. W kolejnych czterech startach w tym wyścigu Moser zawsze stał na podium. W 1978 został szosowym mistrzem świata w Wenezueli.

W 1984 wygrał również Giro d'Italia, mimo że z racji swojej budowy ciała nie był urodzonym 'wspinaczem' i swoją przewagę musiał budować na etapach indywidualnej jazdy na czas. Łącznie zdobył 19 zwycięstw etapowych w Giro d'Italia, jak również 2 zwycięstwa etapowe w swoim jedynym starcie w Tour de France w 1975 roku, kiedy to zajął 7. miejsce w generalnej klasyfikacji tego najsłynniejszego wyścigu wieloetapowego. W Giro d'Italia brał udział 12 razy: jeden raz był zwycięzcą, 2 razy był drugi, 2 razy trzeci, trzy kolejne razy plasował się w pierwszej 10.

W 1984 Moser na specjalnie skonstruowanym rowerze do jazdy na czas, na Wyżynie Meksykańskiej, pobił rekord w jeździe godzinnej, ustanowiony 12 lat wcześniej przez Eddy'ego Merckxa. Zakończył karierę w roku 1987. Do dziś legendarną jest rywalizacja między Moserem a jego rodakiem Giuseppe Saronnim. Obaj światowej klasy kolarze podzielili na przełomie lat 70. i 80. włoskich kibiców na dwie konkurujące ze sobą grupy fanów. Zjawisko to porównywano do starszej o ponad 30 lat rywalizacji między Coppistami (zwolennicy Fausto Coppiego) i Bartalistami (fani Gino Bartaliego).

[edytuj] Ważniejsze zwycięstwa

Mistrzostwo Świata na szosie (1977)
Mistrzostwo Włoch na szosie (1975, 1979, 1981)
Giro d'Italia (1984)
Paryż-Roubaix (1978, 1979, 1980)
Paryż-Tours (1974)
Giro di Lombardia (1974)
Mediolan-San Remo (1984)
Mistrzostwa Zurychu (1977)
La Flèche Wallonne (1977)

[edytuj] Linki

p • d • e

Mistrzowie świata w kolarstwie torowym (Wyścig indywidualny na dochodzenie zawodowców)

1946: Peters • 1947: Coppi • 1948: Schulte • 1949: Coppi • 1950: Bevilacqua • 1951: Bevilacqua • 1952: Patterson • 1953: Patterson • 1954: Messina • 1955: Messina • 1956: Messina • 1957: Riviere • 1958: Riviere • 1959: Riviere • 1960: Altig • 1961: Altig • 1962: Nijdam • 1963: Faggin • 1964: Bracke • 1965: Faggin • 1966: Faggin • 1967: Groen • 1968: Porter • 1969: Bracke • 1970: Porter • 1971: Baert • 1972: Porter • 1973: Porter • 1974: Schuiten • 1975: Schuiten • 1976: Francesco Moser • 1977: Braun • 1978: Braun • 1979: Oosterbosch • 1980: Doyle • 1981: Bondue • 1982: Bondue • 1983: Bishop • 1984: Ørsted • 1985: Ørsted • 1986: Doyle • 1987: Ørsted • 1988: Piasecki • 1989: Sturgess • 1990: Jekimow • 1991: Moreau • 1992: McCarthy • 1993: Obree • 1994: Boardman • 1995: Obree • 1996: Boardman • 1997: Ermenault • 1998: Ermenault • 1999: Bartko • 2000: Lehmann • 2001: Symonenko • 2002: McGee • 2003: Wiggins • 2004: Escobar • 2005: Bartko • 2006: Bartko • 2007: Wiggins • 2008: Wiggins • 2009: Phinney • 2010: Phinney • 2011: Bobridge • 2012: Hepburn

p • d • e Mistrzowie świata w kolarstwie szosowym – wyścig ze startu wspólnego

Alfredo Binda (1927, 1930, 1932) • Georges Ronsse (1928, 1929) • Learco Guerra (1931) • Georges Speicher (1933) • Karel Kaers (1934) • Jean Aerts (1935) • Antonin Magne (1936) • Eloi Meulenberg (1937) • Marcel Kint (1938) • Hans Knecht (1946) • Theofiel Middelkamp (1947) • Albéric Schotte (1948, 1950) • Rik Van Steenbergen (1949, 1956, 1957) • Ferdi Kübler (1951) • Heinz Müller (1952) • Fausto Coppi (1953) • Louison Bobet (1954) • Stan Ockers (1955) • Ercole Baldini (1958) • André Darrigade (1959) • Rik Van Looy (1960, 1961) • Jean Stablinski (1962) • Benoni Beheyt (1963) • Jan Janssen (1964) • Tom Simpson (1965) • Rudi Altig (1966) • Eddy Merckx (1967, 1971, 1974) • Vittorio Adorni (1968) • Harm Ottenbros (1969) • Jean-Pierre Monseré (1970) • Marino Basso (1972) • Felice Gimondi (1973) • Hennie Kuiper (1975) • Freddy Maertens (1976, 1981) • Francesco Moser (1977) • Gerrie Knetemann (1978) • Jan Raas (1979) • Bernard Hinault (1980) • Giuseppe Saronni (1982) • Greg LeMond (1983, 1989) • Claude Criquielion (1984) • Joop Zoetemelk (1985) • Moreno Argentin (1986) • Stephen Roche (1987) • Maurizio Fondriest (1988) • Rudy Dhaenens (1990) • Gianni Bugno (1991, 1992) • Lance Armstrong (1993) • Luc Leblanc (1994) • Abraham Olano (1995) • Johan Museeuw (1996) • Laurent Brochard (1997) • Oscar Camenzind (1998) • Óscar Freire (1999, 2001, 2004) • Romāns Vainšteins (2000) • Mario Cipollini (2002) • Igor Astarloa (2003) • Tom Boonen (2005) • Paolo Bettini (2006, 2007) • Alessandro Ballan (2008) • Cadel Evans (2009) • Thor Hushovd (2010) • Mark Cavendish (2011)