Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Franciszek Aleksandrowicz | |
 Generał dywizji |
|
| Data i miejsce urodzenia | 4 grudnia 1856 Lwów |
| Data i miejsce śmierci | 3 stycznia 1927 Kraków |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1877-1909 i 1914-1921 |
| Siły zbrojne | c. i k. Armia (1877-1909 i 1914-1918) Wojsko Polskie (1918-1921) |
| Jednostki | 4 DP |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa wojna polsko-bolszewicka |
| Odznaczenia | |
   |
|
Franciszek Aleksandrowicz[1] (ur. 4 grudnia 1856 we Lwowie, zm. 3 stycznia 1927 w Krakowie) – generał major cesarskiej i królewskiej Armii, generał dywizji Wojska Polskiego.
Od 1877 oficer austriackiej piechoty. Na kolejnych stanowiskach dowódczych i sztabowych. Zakończył Akademię Sztabu Generalnego w Wiedniu. 1 lipca 1909 został przeniesiony w stan spoczynku. 4 czerwca 1912 został mianowany tytularnym generałem majorem. Po wybychu I wojny światowej został powołany do służby czynnej (reaktywowany). 12 września 1914 objął dowództwo 4 Brygady Piechoty Landsturmu, wchodzącej w skład załogi Twierdzy Kraków.
Od 5 listopada 1918 dowódca Wojsk Polskich na Śląsku. Od stycznia do kwietnia 1919 dowódca Grupy Operacyjnej. W marcu 1919 na czele oddziałów wojskowych wyruszył z Żywca na odsiecz Lwowa. Od kwietnia do grudnia 1919 roku dowódca 4 Dywizji Piechoty na froncie małopolskim. Po początkowych sukcesach w 1920 doznał niepowodzeń i został skierowany do Centralnej Stacji Zbornej w Warszawie. Potem krótko w Centralnej Komisji Kontroli Stanów. Z dniem 1 kwietnia 1921 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznika. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie generałów. Mieszkał w Krakowie. Pochowany został na cmentarzu Rakowickim.
