Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Franciszek I Albrecht von Ratibor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Franz Albrecht Maximilian Wolfgang Josef Thaddäus Maria Metternich-Sándor 4. Herzog von Ratibor und 4. Fűrst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingfűrst-Breunner-Enkervoith
Franz Albrecht Maximilian Wolfgang Josef Thaddäus Maria Metternich-Sándor 4. Herzog von Ratibor und 4. Fűrst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingfűrst-Breunner-Enkervoith
Książę Franciszek I Albrecht von Ratibor Obchody 900 lat Raciborza - czerwiec 2008 r.
GER COA von Ratibor.svg
Data urodzenia 5 listopada 1920
Miejsce urodzenia Racibórz
Data śmierci 25 czerwca 2009
Miejsce śmierci Cetona
Rodzina Hohenlohe
Rodzice Wiktor August Maria III von Ratibor
Elżbieta zu Oettingen-Oettingen und Oettingen-Spielberg
Małżeństwo Izabella zu Salm-Reifferscheidt-Krautheim und Dyck
Dzieci Wiktor, Tassilo Ferdynand, Stefan Alojzy, Benedykt Krystian i Filip Stanisław

Książę Franciszek I Albrecht von Ratibor, właściwie Franz Albrecht Maximilian Wolfgang Josef Thaddäus Maria Metternich-Sándor 4. Herzog von Ratibor und 4. Fűrst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingfűrst-Breunner-Enkervoith (ur. 5 listopada 1920 w Raciborzu – zm. 25 czerwca 2009 w Cetonie, Włochy[1]) – książę raciborski (Herzog von Ratibor) i książę Corvey (Prinz zum Corvey).

Urodził się dokładnie w 40. rocznicę nadania księstwa raciborskiego swemu dziadkowi, Wiktorowi Maurycemu, przez cesarza Wilhelma I w nagrodę za wierną służbę.

W lipcu 1926 r. książę został adoptowany w Budapeszcie przez księżnę Klementynę von Metternich-Sandor, bezdzietną właścicielkę ogromnych majątków w Austrii i na Węgrzech. 13 stycznia 1927 r. umowę adopcyjną zatwierdził raciborski sąd.

Franciszek Albrecht został obywatelem Austrii i Węgier. Na Węgrzech spędził młodość, zdał maturę. Z powodu wojny przerwał studia prawnicze oraz rolnicze w Wiedniu i Budapeszcie.

Od najmłodszych lat był zainteresowany Polską i jej kulturą, co nie podobało się jego ojcu. W 1936 r. odwiedził Wawel, Warszawę i Poznań.

Pierwotnie to nie on miał być księciem, lecz jego starszy brat Wiktor IV (który zginął jako żołnierz, w czołgu, 18 września 1939 r. w trakcie kampanii wrześniowej).

W 1937 r. otrzymał od ojca browar raciborski i 2 folwarki, którymi sprawnie zarządzał. W 1940 r. zmienił recepturę piwa, które zaczęło zdobywać cały rynek niemiecki.

Rodzina książąt von Ratibor stale rezydowała w Rudach. Należał do niej pałac. Była również właścicielem zamku i browaru raciborskiego oraz szeregu folwarków w powiecie raciborskim. Na miejscu obecnego Zespołu Szkół Mechanicznych znajdował się zarząd korony książęcej.

Jesienią 1943 r. za sprzeciwienie się niemieckiej polityce na ziemiach polskich i publiczne potępienie Holocaustu został uwięziony w Dachau.

Został uwolniony przez Armię Czerwoną w maju 1945 r. Został doradcą pierwszego polskiego prezydenta Raciborza, lecz olbrzymia popularność księcia przysporzyła mu wrogów w obejmującej władzę nad krajem PPR i mimo wstawiennictwa SD i PSL musiał uciekać z kraju przed represjami. Schronił się w jedynym nie zagarniętym majątku swej rodziny – pałacu w Bawarii. Tam pielęgnował dogorywającego ojca, z którym sobie przebaczyli.

W listopadzie 1945 r. został księciem Raciborza i Corvey.

Utrzymywał korespondencję z następującymi prezydentami RP na uchodźstwie: hrabią Raczyńskim i Kazimierzem Sabbatem oraz z kanclerzem Niemiec Helmutem Kohlem, a także z prezydentem i kanclerzem Austrii Karlem Rennerem oraz arcyksięciem Ottonem Habsburgiem. Był przyjacielem prezydenta Kaczorowskiego.

Po 1989 r. zajął się poprawą stosunków polsko-niemieckich w dziedzinie gospodarczej i dyplomatycznej, a także poszerzaniem kontaktów Raciborza z niemieckimi miastami (szczególnie z Roth).

W 2004 r. prezydent RP Aleksander Kwaśniewski uhonorował Franciszka Albrechta Złotym Krzyżem Zasługi.

Książę był w Raciborzu dość częstym gościem. Systematycznie zabiegał zarówno o rozwój miasta, jak i kompleksu zamkowego w Rudach.

W 2005 r. został przez prezydenta Raciborza Jana Osuchowskiego, przewodniczącego Rady Miasta Tadeusza Wojnara i wiceprzewodniczących Zbigniewa Ciszka i Marię Wiechę uhonorowany medalem "Zasłużony dla miasta Raciborza"[2].

Miał 5 synów urodzonych w Wiedniu:

Przypisy

  1. Zmarł książę raciborski FRANZ ALBRECHT. naszraciborz.pl, 2009-06-25. [dostęp 2011-03-04].
  2. Zasłużony książę. raciborz.com.pl, 2005-10-03. [dostęp 2011-03-04].

[edytuj] Bibliografia

Poprzednik
Wiktor III
POL Racibórz COA.svg Książę raciborski
1945-2009
POL Racibórz COA.svg Następca
Wiktor V Marcin
Poprzednik
Wiktor III August
Książę Corvey
1945-2009
Następca
Wiktor V Marcin
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Franciszek_I_Albrecht_von_Ratibor&oldid=30218182
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty