Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Franciszek Jop | |
| Kraj działania | Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 8 października 1897 Słupia Stara |
| Data i miejsce śmierci | 23 września 1976 Opole |
| biskup diecezjalny opolski | |
| Okres sprawowania | 1972–1976 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 29 sierpnia 1920 |
| Nominacja biskupia | 24 października 1945 |
| Sakra biskupia | 19 maja 1946 |
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||
| Data konsekracji | 19 maja 1946 | ||||||||||||||
| Konsekrator | Jan Kanty Lorek | ||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Franciszek Jop (ur. 8 października 1897 w Słupi Starej, zm. 23 września 1976 w Opolu) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy sandomierski, wikariusz kapitulny archidiecezji krakowskiej w latach 1952–1956, biskup diecezjalny opolski w latach 1972–1976.
Studiował w Sandomierzu, gdzie 29 sierpnia 1920 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Mariana Ryxa. Kontynuował studia w Warszawie i Rzymie. Pracował w kurii biskupiej w Sandomierzu, w 1943 otrzymał godność kanonika kapituły katedralnej.
24 października 1945 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji sandomierskiej ze stolicą tytularną Daulia. Sakry udzielił mu 19 maja 1946 biskup Jan Kanty Lorek. 26 kwietnia 1951 został wyznaczony na rządcę części archidiecezji wrocławskiej z siedzibą w Opolu, ale nie mógł objąć obowiązków wobec sprzeciwu władz państwowych. W czasie internowania biskupa Eugeniusza Baziaka w latach 1952–1956 zarządzał archidiecezją krakowską jako wikariusz kapitulny. 1 grudnia 1956 został specjalnym delegatem prymasa Polski w Opolu z uprawnieniami biskupa rezydencjalnego. Ingres do prokatedry opolskiej odbył 16 grudnia 1956. 25 maja 1967 został mianowany administratorem apostolskim ad nutum Sanctae Sedis w Opolu, a 28 czerwca 1972 – pierwszym biskupem diecezjalnym diecezji opolskiej, utworzonej przez papieża Pawła VI.
Brał udział we wszystkich sesjach soboru watykańskiego II, w Polsce koordynował reformy liturgiczne soboru. Wchodził w skład Rady Głównej Episkopatu Polski. Zasłużył się dla rozwoju życia narodowego i religijnego na Opolszczyźnie. Udzielił święceń kapłańskich m.in. późniejszemu biskupowi opolskiemu Alfonsowi Nossolowi, a sakry biskupiej Antoniemu Adamiukowi (biskupowi pomocniczemu opolskiemu). Był również współkonsekratorem biskupa Karola Wojtyły.
|
||||||||
