| Franciszek Kilian | |
| Sługa Boży | |
| Kraj działania | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 października 1895 Zawada (powiat starogardzki) |
| Data i miejsce śmierci | 2 marca 1942 Auschwitz-Birkenau |
| Sekretarz generalny pallotyńskiego Zarządu Generalnego w Rzymie | |
| Okres sprawowania | 1932 do 1937 |
| Rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Ołtarzewie | |
| Okres sprawowania | 1927 - 1928 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Inkardynacja | Pallotyni |
| Prezbiterat | 9 lipca 1922 |
| Wspomnienie | 2 marca |
Franciszek Kilian, SAC (ur. 10 października 1895 w Zawadzie, zm. 2 marca 1942 w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau w Baraku śmierci) – polski pallotyn, męczennik za wiarę, sługa Boży, w latach 1927-1928 rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Ołtarzewie[1].
Spis treści |
Franciszek Kilian urodził się w 1895 na Pomorzu. Nauki gimnazjalne ukończył w Collegium Marianum w Wadowicach. Studia filozoficzne i teologiczne odbył w pallotyńskim Wyższym Seminarium Duchownym Prowincji Niemieckiej Trójcy Przenajświętszej. Święcenia Kapłańskie otrzymał w dniu 9 lipca 1922, po powrocie do kraju został profesorem w Wyższym Seminarium Duchowne w Ołtarzewie. Specjalizował się w zakresie nauk biblijnych na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie w Instytucie Biblijnym (Biblicum) w Rzymie. W latach od 1932 do 1937 pełnił funkcję sekretarza generalnego w pallotyńskim Zarządzie Generalnym w Rzymie. Powróciwszy do kraju był profesorem nauk biblijnych w Ołtarzewie i radcą prowincjalnym.
W czasie okupacji, wielokrotnie aresztowany, aż w końcu 16 maja 1941 został wtrącony do więzienia na Pawiaku, a następnie przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Według świadków, obozie odznaczała się jego podstawa, jako człowieka niosącego bliźnim pomoc i oferującego bratnią rozmowę. Skupiał na modlitwach zrozpaczonych więźniów, pocieszał, spowiadał, a nawet w skrytości wygłaszał kazania.
Gdy kapo się dowiedział, że Franciszek Kilian jest księdzem, zmaltretował go, kopnął w brzuch i wyrzucił z komanda pracy. Jako więc niezdolny do zajęć fizycznych ks. Kilian został skazany na śmierć głodową w bloku 11, zwanym blokiem śmierci.
Ks. Franciszek Kilian zmarł śmiercią głodową 2 marca 1942, a jego szczątki zostały spalone w krematoryjnych piecach.
Jest jednym z 122 Sług Bożych wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się, proces beatyfikacyjny drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej[2].