Franciszek Mączyński (ur. 21 września 1874 w Wadowicach, zm. 28 czerwca 1947 w Krakowie) – polski architekt tworzący m.in. w stylu secesji, konserwator zabytków.
Studia podjął w Wyższej Szkole Przemysłowej pod kierunkiem Sławomira Odrzywolskiego. W latach 1902-1904 kontynuował studia w krakowskiej ASP u Konstantego Laszczki, a następnie na dalszą naukę wyjechał do Wiednia i Paryża.
Był członkiem towarzystw: Stowarzyszenia Architektów RP, Towarzystwa "Polska Sztuka Stosowana" (1902), Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa i Warsztatów Krakowskich (1919-1926). W 1936 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za wybitne zasługi dla polskiej sztuki w ogóle[1].
Pochowany został na Cmentarzu Salwatorskim.
Projektował gmachy użyteczności publicznej np. Pałac Sztuki w Krakowie, Śląskie seminarium duchowne (1929, wspólnie z Zygmuntem Gawlikiem), Bazar Polski - późniejszy Pałac Prasy (wspólnie z Tadeuszem Stryjeńskim).
Był autorem projektu stadionu Klubu Sportowego Cracovia; w 2009 roku został on zburzony i rozpoczęto budowę nowego obiektu.
Jest autorem projektów wielu kościołów i budynków sakralnych, m.in.
Wznosił również wille i kamienice:
Zaprojektował także większą salę w Jamie Michalika (1911, wystrój niezachowany).
Jako konserwator brał udział w pracach w Kościele Mariackim, kościele św. Floriana, przy renowacji krużganków franciszkanów.