Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Franciszek Musiel | ||
| biskup tytularny Tamaty | ||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 stycznia 1915 Janiki |
|
| Data i miejsce śmierci | 2 grudnia 1992 Częstochowa |
|
| biskup pomocniczy częstochowski | ||
| Okres sprawowania | 1965–1992 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 22 maja 1941 | |
| Nominacja biskupia | 12 listopada 1965 | |
| Sakra biskupia | 30 stycznia 1966 | |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 30 stycznia 1966 |
| Miejscowość | Częstochowa |
| Miejsce | bazylika jasnogórska |
| Konsekrator | Stefan Wyszyński |
| Współkonsekratorzy | Stefan Bareła Tadeusz Szwagrzyk |
Franciszek Musiel (ur. 14 stycznia 1915 w Janikach, zm. 2 grudnia 1992 w Częstochowie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy częstochowski w latach 1966–1992.
Edukację rozpoczął od szkoły powszechnej w Aleksandrowie i Krzepicach, po czym przeniósł się do Częstochowy, gdzie kontynuował naukę w tutejszym Gimnazjum Męskim im. H. Sienkiewicza, które ukończył w 1935. Następnie wstąpił do Częstochowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Podjął także studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagielońskiego.
Po otrzymaniu święceń kapłańskich 22 maja 1941 z rąk biskupa Teodora Kubiny przez kilka miesięcy był wikariuszem praktykantem w parafii Krzepice oraz w Kłobucku. Następnie 19 czerwca 1944 został przeniesiony na parafię w Klimontowie i Gołonogu. Po zakończeniu wojny otrzymał nominację na prefekta w Gimnazjum Kupieckim i Liceum Handlowym w Częstochowie, pełniąc funkcję dyrektora Domu Księży Emerytów. W tym czasie uzyskał stopień magistra teologii na UJ, po czym został notariuszem w Sądzie Biskupim w Częstochowie, a z nowym rokiem akademickim 1952/1953 rozpoczął studia specjalistyczne z zakresu prawa kanonicznego na KUL-u, ukończone w 1956 uzyskaniem stopnia licencjata prawa kanonicznego. W tym czasie prowadził również wykłady w Niższym Seminarium Duchownym w Częstochowie.
W 1957 został wyznaczony na administratora parafii Matki Boskiej Zwycięskiej w Częstochowie, a od 1963 był jej proboszczem. W 1960 został diecezjalnym duszpasterzem mężczyzn. Od 1962 pełnił obowiązki wiceoficjała, a następnie oficjała Sądu Biskupiego. Przez cały nieomal okres obejmujący lata 1950–1960 zajmował się również pisaniem kazań m.in. do „Biblioteki Kaznodziejskiej”.
12 listopada 1965 z rąk papieża Pawła VI otrzymał mianowanie na biskupa pomocniczego diecezji częstochowskiej oraz biskupa tytularnego Tamaty. Konsekracja odbyła się 30 stycznia 1966 w bazylice jasnogórskiej z udziałem prymasa kardynała Stefana Wyszyńskiego jako głównego konsekratora oraz biskupów Stefana Bareły i Tadeusza Szwagrzyka jako współkonsekratorów. 25 października 1966 został mianowany kanonikiem gremialnym w kapitule bazyliki katedralnej, obejmując równocześnie w tym samym roku opiekę nad Wydziałem Duszpasterskim Kurii Diecezjalnej oraz Finansowo-Gospodarczym i Administracyjnym.
W 1969 zamieszkał w domu parafialnym przy kościele św. Andrzeja i Barbary w Częstochowie, przejmując równocześnie nad nią opiekę jako proboszcz. W 1973 uzyskał mianowanie na dziekana w kapitule bazyliki diecezjalnej. W 1991 ze względu na pogarszający się stan zdrowia został przeniesiony w stan spoczynku.
Pochowany został w krypcie podziemnej kościoła św. Kazimierza na cmentarzu Kule w Częstochowie.
|
||||||||
