| Franciszek Podkański | ||
| biskup tytularny Patary w Licji | ||
|
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data urodzenia | 1708 | |
| Data i miejsce śmierci | 11 lipca 1789 Kraków |
|
| biskup sufragan krakowski | ||
| Okres sprawowania | 1753 - 1786 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | łaciński | |
| Prezbiterat | 1734 | |
| Nominacja biskupia | 23 lipca 1753 | |
| Sakra biskupia | 29 listopada 1753 | |
Franciszek Podkański (Potkański) (ur. 1708 koło Przemyśla, zm. 11 lipca 1789 w Krakówie) – biskup pomocniczy krakowski, jezuita.
Kształcił się w Krakowie, Kaliszu i Poznaniu, gdzie przyjął święcenia w roku 1734. Przebywał następnie w klasztorach w Łęczycy, Jarosławiu i Łucku. Po zwolnieniu ze ślubów zakonnych był kanonikiem łuckim, chełmińskim, sandomierskim (1749) i krakowskim (1752), proboszczem w Zwoleniu, Kobiernikach, Bałtowie.
23 lipca 1753 prekanonizowany biskupem tytularnym Patara w Lycia i sufraganem krakowskim[1], sakrę biskupią przyjął 29 listopada 1753. Oficjał i wikariusz kapitulny (1758-1759), zarządzał diecezją w czasie deportacji biskupa K. Sołtyka. Zwolennik stronnictwa Sasów i konfederacji barskiej. Z jego inicjatywy wybudowano bibliotekę i archiwum kapituły w Krakowie. 7 lutego 1786 zrezygnował z funkcji sufragana.