| Franco Causio | ||
| Imię i nazwisko | Franco Causio | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 lutego 1949 Lecce, |
|
| Pseudonim | "Baron" | |
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 173 cm | |
| Masa ciała | 69 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1964–1965 1965–1966 1966–1968 1968–1969 1969–1970 1970–1981 1981–1984 1984–1985 1985–1986 1986–1988 |
Lecce Sambenedettese Juventus Reggina Palermo Juventus Udinese Inter Lecce Triestina |
3 (0) 13 (0) 1 (0) 30 (5) 22 (3) 304 (49) 83 (11) 24 (0) 26 (3) 64 (5) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1972–1983 | 63 (6) | |
Franco Causio (ur. 1 lutego 1949 w Lecce), były włoski piłkarz. Przez wiele lat reprezentował barwy Juventusu Turyn.
Spis treści |
Franco Causio już w wieku 17 lat został zauważony przez działaczy "Juve". Początki kariery w "Starej Damie" spędził na wypożyczeniu w Serie B, grając dla Regginy Calcio oraz US Palermo. W sezonie 1970/1971 znalazł miejsce w podstawowym składzie "Bianconerich". Przez 11 lat reprezentował biało-czarne barwy wygrywając sześciokrotnie Scudetto oraz jeden raz Puchar Włoch. Grał wówczas u boku takich sław jak Roberto Bettega, Dino Zoff, Giuseppe Furino czy Marco Tardelli.
Z racji miejsca urodzenia, był ulubieńcem tifosich Juventusu pochodzących z południowych rejonów Włoch.
W sezonie 1980/1981 podpisał trzyletni kontrakt z Udinese Calcio. Jego kolejnym klubem była drużyna z rodzinnego miasta, US Lecce, która w tym okresie po raz pierwszy w historii awansowała do Serie A. Franco Causio miał też krótką przygodę z Interem Mediolan, a swoją klubową karierę skończył w wieku 39 lat w drugoligowej Triestinie.
Swój debiut w reprezentacji Azzurrich zaliczył w dniu 29 kwietnia 1972 roku w meczu Włochy – Belgia.
Na mistrzostwach świata reprezentował Włochy trzykrotnie, w latach: 1974, 1978, 1982. W roku 1982 świętował zdobycie tytułu mistrzowskiego.
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||