Franek Kimono – postać muzyczna wykreowana przez aktora Piotra Fronczewskiego. Uznawany przez fanów za pierwszego rapera w Polsce, choć jego postać była parodią stylu disco.
Pomysłodawcą postaci Franka był Andrzej Korzyński (pod pseudonimem Andrzej Spol), a współautorami Mariusz Zabrodzki i Sławomir Wesołowski. Oprócz Andrzeja Korzyńskiego, teksty na płytę pisał również Krzysztof Gradowski. Piotra Fronczewskiego jako wokalistę wybrano podczas rejestracji ścieżki dźwiękowej do filmu Akademia Pana Kleksa (1983).
Jeszcze w 1983 r. wydano singiel z piosenkami King Bruce Lee karate mistrz i Dysk Dżokej, a w roku następnym długogrającą płytę winylową. Następnie, w 1984 roku wydano album z wszystkimi dotychczasowymi piosenkami. Z czasem pojawiały się reedycje CD albumu - w 1991, w 1999 oraz w 2008 roku.
Spis treści |
Franek Kimono miał być kpiną z subkultury disco. Jak wiele żartów (choćby jak m.in. Mydełko Fa Marka Kondrata albo Chłopaki nie płaczą T.Love), został jednak potraktowany na poważnie i entuzjastycznie przyjęty przez bywalców dyskotek. Fronczewski wylansował tą płytą także takie przeboje jak m.in. King Bruce Lee Karate Mistrz. Wiele cytatów z piosenek weszło do języka potocznego, np.
Franek Kimono został nawet bohaterem popularnego dowcipu, w którym jego przeciwnikiem był Bruce Lee. Pokonany w pierwszym starciu ciosem wibrującej pięści Polak rewanżował się Azjacie ciosem wirującej korby od Stara.
Jego piosenki pojawiły się popularnym serialu TV z 1986 pt. Tulipan.
Japońska stylizacja projektu wiązała się z obowiązującą w latach 80. modą na Daleki Wschód, którą w Polsce podsycił film Wejście smoka z Bruce'em Lee w 1982 r.
Drugim równie ważnym źródłem inspiracji dla postaci Franka był warszawski folklor, opiewający alkoholizujących się, pełnych fantazji cwaniaczków, o jakich pisali Stefan Wiechecki i Stanisław Grzesiuk. Podobnie jak bohaterowie "Wiecha", Franek posługiwał się slangiem[1].
Na fali nostalgicznej mody na lata 80. aktor podjął próbę zdyskontowania sukcesu sprzed lat i jako Pan Kimono nagrał w 1998 r. płytę "Toczy się życie – Powrót Mistrza", która została już oceniona dużo gorzej. Żadna piosenka nie osiągnęła statusu przeboju. W projekt nie był zaangażowany twórca Franka Kimono, Andrzej Korzyński.
W grudniu 2007 roku ukazała się płyta TPWC czyli warszawskich raperów Sokoła i Pono. W kawałku "W aucie" występuje gościnnie Piotr Fronczewski jako Franek Kimono. Utwór powstał jako hołd dla dokonań Franka Kimono i utrzymany został w klimacie jego pierwszej płyty. W maju 2008 ukazał się teledysk do tego utworu[2].
W marcu 2008 roku remiks utworu Franka Kimono pt. "Dysk Dżokej" pojawił się na debiutanckiej płycie duetu Wet Fingers jako bonus track.
SP:
LP:
CD:
Niektóre wydane płyty m.in. single nie posiadały różnorodnych nazw - te z nich zostały opatrzone pseudonimem śpiewającego.