| František Jež | |||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 16 grudnia 1970 Czechosłowacja |
||||||||||||||||||||||||
| Klub | Dukla Liberec | ||||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 176 cm | ||||||||||||||||||||||||
| Waga | 63 kg | ||||||||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ | 30 grudnia 1987, Oberstdorf (25. miejsce) |
||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ | 3 grudnia 1989, Thunder Bay (12. miejsce) |
||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ | 1 stycznia 1990, Ga-Pa (3. miejsce) |
||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze zwycięstwo w PŚ | 6 stycznia 1990, Bischofshofen |
||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
František Jež (ur. 16 grudnia 1970 r. w Valašské Meziříčí) – czechosłowacki i czeski skoczek narciarski, brązowy medalista olimpijski, srebrny medalista mistrzostw świata oraz srebrny medalista mistrzostw świata juniorów.
Spis treści |
W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1987/1988 zajmując 25. miejsce w pierwszym konkursie 36. edycji Turnieju Czterech Skoczni 30 grudnia 1987 roku w Oberstdorfie. Wystartował tylko w czterech konkursach Turnieju, nie zdobywając punktów, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej. Pierwszy sukces osiągnął w lutym 1988 roku, kiedy wraz z kolegami z reprezentacji zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata juniorów w Saalfelden. Kolejnym jego startem na międzynarodowej arenie był 37. Turniej Czterech Skoczni, w którym jednak ponownie nie zdobył punktów.
Sezon 1989/1990 był pierwszym pełnym sezonem w jego karierze. W pierwszym konkursie, rozegranym 3 grudnia 1989 roku w kanadyjskim Thunder Bay František Jež po raz pierwszy w karierze zdobył punkty zajmując 12. miejsce. Pierwsze podium wywalczył 1 stycznia 1990 roku w Garmisch-Partenkirchen, a pięć dni później podczas konkursu w Bischofshofen po raz pierwszy zwyciężył. W pozostałych konkursach 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni był szósty w Oberstdorfie oraz dziesiąty w Innsbrucku, co dało mu drugą pozycję w klasyfikacji końcowej. Wyprzedził go jedynie Dieter Thoma z RFN, a trzecie miejsce zajął inny utytułowany skoczek - Jens Weißflog z NRD. Łącznie w całym sezonie pięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, w tym czterokrotnie zwyciężał i raz był trzeci, dzięki czemu zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku zajął 26. miejsce.
Wystartował na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 1991 roku, gdzie był siedemnasty na normalnej skoczni, a na dużej zajął 29. miejsce. Reprezentanci Czechosłowacji z Ježem w składzie zajęli tam piąte miejsce w konkursie drużynowym. W sezonie 1990/1991 pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale tylko raz stanął na podium. W efekcie zajął 21 miejsce w klasyfikacji generalnej. Na początku sezonu 1991/1992, 14 grudnia 1991 roku w japońskim Sapporo po raz ostatni w karierze stanął na podium zajmując trzecie miejsce. Trzy miesiące później, podczas igrzysk olimpijskich w Albertville wraz z Tomášem Goderem, Jaroslavem Sakalą i Jiřím Parmą wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Na tych samych igrzyskach był trzynasty na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie zajął 23. miejsce. W tym samym roku odbyły się także mistrzostwa świata w lotach w Harrachovie, gdzie Jež uplasował się na 32. miejscu.
W kolejnych sezonach indywidualnie nie osiągał już tak dobrych wyników. W tym okresie najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1995/1996 kiedy to zajął 28. miejsce w klasyfikacji generalnej. Równocześnie był szesnasty w sezonie 1995/1996 Pucharu Świata w lotach. Ostatni sukces osiągnął na mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku, gdzie wspólnie z Martinem Švagerko, Jaroslavem Sakalą i Jiřím Parmą zdobył drużynowe wicemistrzostw świata. W indywidualnych startach plasował się poza czołową dwudziestką. Dwa lata później, podczas mistrzostw w Thunder Bay zajął 42. miejsce na dużej skoczni, a w konkursie drużynowym reprezentacja Czech zajęła ósme miejsce. W 1996 roku wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, gdzie zajął 15. miejsce. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były igrzyska olimpijskie w Nagano w 1998 roku. W obu indywidualnych startach zajął 24, miejsce, a wraz z kolegami był siódmy w konkursie drużynowym. Ostatni oficjalny występ František Jež zaliczył 6 grudnia 1998 roku podczas konkursu we francuskim Chamonix, gdzie zajął 44. miejsce.
W 1998 roku zakończył karierę.
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurs | Wynik | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 23. | 9 lutego | 1992 | Skocznia normalna indywidualnie | 192.7 pkt | -30.1 pkt | ||
| 3. |
14 lutego | 1992 | Skocznia duża drużynowo [1] | 620.1 pkt | -24.3 pkt | ||
| 13. | 16 lutego | 1992 | Skocznia duża indywidualnie | 171.3 pkt | -68.2 pkt | ||
| 24. | 11 lutego | 1998 | Skocznia normalna indywidualnie | 192.4 pkt | -42.0 pkt | ||
| 24. | 15 lutego | 1998 | Skocznia duża indywidualnie | 208.7 pkt | -63.6 pkt | ||
| 7. | 16 lutego | 1998 | Skocznia duża drużynowo [2] | 710.3 pkt | -222.7 pkt |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurs | Wynik | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 28. | 10 lutego | 1991 | Skocznia duża indywidualnie | 158.1 pkt | -59.4 pkt | ||
| 5. | 14 lutego | 1991 | Skocznia duża drużynowo [3] | 516.6 pkt | -51.0 pkt | ||
| 17. | 16 lutego | 1991 | Skocznia normalna indywidualnie | 190.9 pkt | -32.0 pkt | ||
| 25. | 21 lutego | 1993 | Skocznia duża indywidualnie | 142.7 pkt | -98.7 pkt | ||
| 2. |
23 lutego | 1993 | Skocznia duża drużynowo [4] | 772.1 pkt | -49.4 pkt | ||
| 33. | 27 lutego | 1993 | Skocznia normalna indywidualnie | 180.6 pkt | -57.2 pkt | ||
| 8. | 16 marca | 1995 | Skocznia duża drużynowo [5] | 585.4 pkt | -303.6 pkt | ||
| 42. | 18 marca | 1995 | Skocznia duża indywidualnie | 40.3 pkt | -232.3 pkt |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurs | Wynik | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 26. | 25 lutego | 1990 | Loty indywidualnie | 309.0 pkt | -48.7 pkt | ||
| 32. | 22 marca | 1992 | Loty indywidualnie | 212.0 pkt | -180.5 pkt | ||
| 15. | 11 lutego | 1996 | Loty indywidualnie | 644.7 pkt | -93.4 pkt |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurs | Wynik | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2. |
4 lutego | 1988 | Skocznia normalna drużynowo [6] | ? | ? |
| Nr | Data | Miejscowość | Skocznia | Nota | Pozycja | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 1 stycznia 1990 | Große Olympiaschanze | 218.5 pkt | 3. | -2.0 pkt | Jens Weißflog | |
| 2. | 6 stycznia 1990 | Paul-Ausserleitner-Schanze | 227.0 pkt | 1. | - | - | |
| 3. | 7 lutego 1990 | Olympiaschanze | 218.6 pkt | 1. | - | - | |
| 4. | 9 lutego 1990 | Mattenschanze | 209.8 pkt | 1. | - | - | |
| 5. | 18 lutego 1990 | Trampolino Dal Ben K-90 | 211.5 pkt | 1. | - | - | |
| 6. | 6 marca 1991 | Bolleberget | 221.0 pkt | 3. | -3.5 pkt | Stefan Zünd | |
| 7. | 14 grudnia 1991 | Miyanomori | 206.2 pkt | 3. | -25.1 pkt | Werner Rathmayr |
|
|||||