Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ernest Frederick "Fritz" Hollings | |
 |
|
| Data urodzenia | 1 stycznia 1922 |
| Senator Stanów Zjednoczonych z Karoliny Południowej | |
| Przynależność polityczna | Partia Demokratyczna |
| Okres urzędowania | od 9 listopada 1966 do 3 stycznia 2005 |
| Poprzednik | Donald S. Russell |
| Następca | Jim DeMint |
| 106. Gubernator stanu Karolina Południowa | |
| Okres urzędowania | od 20 stycznia 1959 do 15 stycznia 1963 |
| Poprzednik | George Bell Timmerman |
| Następca | Donald S. Russell |
Ernest Frederick Hollings, znany jako Fritz Hollings (ur. 1 stycznia 1922) - jest obecnie emerytowanym amerykańskim politykiem ze stanu Karolina Południowa. W czasie swej długiej kariery ten członek Partii Demokratycznej był m.in. stanowym legislatorem, wicegubernatorem oraz gubernatorem rodzinnego stanu i przez szereg lat Senatorem.
Spis treści |
Urodził się w Charleston, stolicy stanu, gdzie ukończył szkoły publiczne. Jego rodzicami byli Adolph G. Hollings oraz Wilhelmine D. Meyer. Miał też brata, Roberta Meyera Hollingsa, który zmarł 6 listopada 1999. Jest luteranem.
Ukończył stanową uczelnię wojskową The Citadel w 1942. Potem zdobył dyplom prawnika na University of South Carolina w 1947. Tego samego roku został przyjęty do palestry. Był członkiem studenckiej korporacji Pi Kappa Phi.
W latach 1942-1945 służył w jednostkach artyleryjskich US Army i brał udział w walkach na froncie. Został udekorowany m.in. brązową gwiazdą.
Od 21 sierpnia 1971 jest żonaty z Ritą Louise Liddy. Ma czworo dzieci (dwie córki i dwóch synów) z poprzedniego małżeństwa.
Po raz pierwszy członkiem stanowej Izby Reprezentantów wybrano go w 1948. W latach 1955-1959 pełnił urząd wicegubernatora Karoliny Południowej.
W listopadzie 1958 roku wybrano go na gubernatora Karoliny Południowej. Urząd ten pełnił od stycznia 1959 do stycznia 1963.
Jako szef stanowej władzy wykonawczej należał do umiarkowanych, w porównaniu np. z George'em Wallace'em z Alabamy. Podpisał jednak m.in. akt, który nakazywał wciągnięcie na maszt stanowego Kapitolu flagi dawnej Konfederacji w proteście przeciwko ingerencji rządu federalnego w prawa stanowe (tu rozszerzania praw obywatelskich dla ludności kolorowej). Miało to miejsce w setną rocznicę secesji stanu. Za jego kadencji wykonano też ostatni wyrok śmierci przed czasową abolicją.
W roku 1962 przegrał walkę w prawyborach o nominację na Senatora z Olinem D. Johnstonem.
Johnston zmarł 18 kwietnia 1965. Następca Hollingsa na stanowisku gubernatora Donald S. Russell, korzystając z przysługujących mu prerogatyw, mianował siebie na jego miejsce.
Russell został jednakże pokonany w prawyborach przez Hollingsa, który wygrał w listopadzie 1966 przedterminowe wybory, które miały wyłonić osobę, która "dokończy" dwa lata pozostałe do końca kadencji Johnstona.
Hollings zasiadał w Senacie ponad 38 lat. Jedynymi senatorami w amerykańskiej historii, którzy dłużej piastowali mandat byli Robert Byrd, Strom Thurmond, Ted Kennedy, Daniel Inouye, Carl Hayden i John C. Stennis.
Mimo tak długiego stażu przez 36 lat Hollings był "młodszym senatorem", gdyż od listopada 1966 do 3 stycznia 2003 wraz z nim w Senacie reprezentował Karolinę Południową dłużej służący Strom Thurmond. Był to najdłużej razem służący duet w historii amerykańskiego senatu (drugie miejsce zajmują James Eastland i John C. Stennis z Missisipi). Thurmond i Hollings, któzy ponadto przedtem obaj byli gubernatorami, mieli bardzo dobre stosunki, mimo dość rozległych różnic ideologicznych.
Jako senator Hollings potwierdził swoją opinię umiarkowanego polityka. W sprawach społecznych zaliczał się do liberałów. Popierał stanowczo ustawodawstwa w kwestii praw obywatelskich. W sprawach gospodarczych był jednak konserwatystą.
W roku 1984 ubiegał się o nominację Partii Demokratycznej na prezydenta, ale wyszedł pokonany z prawyborów.
Hollings był też jednym z najbardziej stanowczych krytyków prezydenta George'a W. Busha i jego polityki. Zarówno wewnętrznej (nazywał jego administrację najbardziej sprzedajną, nawiązując m.in. do głośnego skandalu z upadkiem Enronu), jak i zagranicznej. Był jednym z pierwszych demokratów, którzy, mimo początkowego poparcia, sprzeciwiali się interwencji w Iraku.
Mimo mocnej pozycji politycznej postanowił nie ubiegać się o reelekcję w 2004 roku. Jego następcą został republikanin Jim DeMint.
W roku 2005 utworzył własne stypendium (ang. Hollings Scholarship), dla młodzieży z całego kraju.
Hollings zagrał epizodyczną rolę południowego senatora w filmie Ludzie miasta, wraz z Alem Pacino.
|
|||||||
|
|||||||
| Poprzednik George Bell Timmerman |
Wicegubernator Karoliny Południowej 1955-1959 |
Następca Burnet R. Maybank, Jr. |
| Poprzednik George Bell Timmerman |
Gubernator Karoliny Południowej 1959-1963 |
Następca Donald S. Russell |
| Poprzednik Donald S. Russell |
Senator z Karoliny Południowej (klasa 3) 1966-2005 |
Następca Jim DeMint |
| Poprzednik Edmund Muskie |
Przewodniczący Komitetu ds. Budżetu 1980-1981 |
Następca Pete V. Domenici |
| Poprzednik John Danforth |
Przewodniczący Komitetu ds. Handlu, Nauki i Transportu 1987-1995 |
Następca Larry Pressler |
| Poprzednik John McCain |
Przewodniczący Komitetu ds. Handlu, Nauki i Transportu 2001 |
Następca John McCain |
| Poprzednik John McCain |
Przewodniczący Komitetu ds. Handlu, Nauki i Transportu 2001-2003 |
Następca John McCain |
