Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Front Południowy | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita Ukraińska Republika Ludowa |
| Sformowanie | 6 sierpnia 1920 |
| Rozformowanie | 4 września 1920 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | gen. ppor. Wacław Iwaszkiewicz-Rudoszański |
| Ostatni | gen. por. Robert Franciszek Lamezan de Salins |
| Działania zbrojne | |
| wojna polsko-bolszewicka | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Lwów (sztab) |
| Podporządkowanie | Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
| Skład | 6 Armia |
Front Południowy – związek operacyjny Wojska Polskiego utworzony w trakcie wojny polsko-bolszewickiej dyrektywą Wodza Naczelnego marsz. Józefa Piłsudskiego z 6 sierpnia 1920 r.
W związku z przygotowaniami do bitwy warszawskiej zreorganizowano armię polską i podzielono na 3 fronty: Północny (5., 1. i 2. armia), Środkowy (4. i 3. armia) i Południowy (6. armia i jednostki ukraińskie). Ostatni miał za zadanie wiązać siły Frontu Południowo-Zachodniego, aby nie wspomogły Front Zachodni usiłujący zdobyć Warszawę.
W trakcie szturmu wojsk Tuchaczewskiego na północy 1 Armia Konna - Konarmia (dowódca - Siemion Budionny) od 12 sierpnia usiłowała zdobyć Lwów. Doszło do ciężkich i zażartych walk (jak np. bitwa pod Zadwórzem - polskie Termopile), zakończonych 20 sierpnia przerwaniem przez kawalerię radziecką ataków w celu wsparcia Frontu Zachodniego. Był to spóźniony manewr, gdyż większość tamtejszych wojsk była rozbita i wycofywała się. W ten sposób Front Południowy pośrednio przyczynił się do cudu nad Wisłą, gdyż nie pozwolił Konarmii na uderzenie na słabą flankę polskich sił zmierzających znad Wieprza.
26 sierpnia Budionny ruszył ponownie, przełamując pod Bełzem pozycje grupy gen. Hallera (13 DP i 2 DJ) i oblegając Zamość. Wpadł tam zasadzkę 3 Armii i grupy gen. por. Hallera. W wyniku bitwy pod Komarowem resztki Konarmii musiały ustąpić na Hrubieszów, a 6 września, po ciężkich walkach odwrotowych przełamały front i wyszły z okrążenia. W tym czasie, 4 września dowództwo Frontu Południowego przemianowano na dowództwo 6 Armii, a jej dowództwo na dowództwo jednej z grup operacyjnych.
Wojska frontu liczyły ok. 30.000 żołnierzy.
