Frumka Płotnicka (Fruma Płotnicki, Plotnitzki) (ur. 1914 w Pińsku na Polesiu, zm. 3 sierpnia 1943 w Będzinie) – żydowska działaczka ruchu oporu w czasie II wojny światowej, członkini syjonistycznej organizacji Dror, łączniczka Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB) na terenie kraju, organizatorka samoobrony w getcie warszawskim oraz w Zagłębiu Dąbrowskim, uczestniczka powstania w getcie warszawskim, współorganizatorka wraz z Józefem i Bolesławem Kożuchami i Cwi Brandesem powstania w getcie będzińsko-sosnowieckim, gdzie poległa broniąc się przed Niemcami w bunkrze.
Została upamiętniona na jednym z kamieni Traktu Pamięci Męczeństwa i Walki Żydów znajdującym się wzdłuż ulicy Zamenhofa w Warszawie, ciągnących się od Umschlagplatzu do pomnika Bohaterów Getta.
Córka Michaela (ur. 1878 lub 1880 w Płotnicy) i Chawy (ur. 1885) (zginęli wraz z bliskimi w getcie w Puńsku), panna. Zarejestrowana w Yad Vashem jako ofiara Holokaustu 13 III 1957 r. (zgłoszona przez bratanicę Ilanę Aviam).