Fryderyk IV Sprawiedliwy, niem. Friedrich Der Aufrichtige, fr. Frédéric IV le juste (ur. 5 marca 1574, zm. 19 września 1610) – elektor Palatynatu Reńskiego w latach 1583-1610. Jedyny syn, który przeżył dzieciństwo, Ludwika VI, elektora Palatynatu Reńskiego, i Elżbiety Heskiej.
Urodził się w Amberg w 1574, a jego ojciec zmarł w październiku 1583. Fryderyk został nowym palatynem, ale regencję sprawował jego wuj - Jan Kazimierz, żarliwy kalwinista, który w tym wyznaniu wychowywał bratanka. Kalwiński matematyk i astronom - Bartholemaeus Pitiscus służył na dworze jako nauczyciel Fryderyka, a następnie został tamtejszym kaznodzieją. W styczniu 1592 Fryderyk odzyskał całkowita kontrolę nad Palatynatem, bowiem zmarł Jan Kazimierz - jego wuj. Fryderyk kontynuował antykatolicka politykę swojego wuja i w 1608 został dowódcą Protestanckiego sojuszu wojskowego znanego jako Unia Protestancka.
23 czerwca 1593 poślubił Luizę Julianę Orańską (1576-1644), córkę Wilhelma I Milczka, stadhoudera Oranii, i jego trzeciej żony - Charlotty de Burbon. Para miała 8 dzieci:
W 1619 jego syn - Fryderyk V, elektor reński, został królem Czech podczas wojny trzydziestoletniej, i znany jest jako Zimowy Król. Fryderyk IV zmarł w Heidelbergu.
| Poprzednik Ludwik VI |
Elektor Palatynatu 1583-1610 |
Następca Fryderyk V |