| Fryderyk Karol Heski |
|
![]() |
|
| Król elekt Finlandii (jako Väinö I) | |
| Okres panowania | od 9 października 1918 do 14 grudnia 1918 |
| Poprzednik | Michał II Romanow |
| Następca | republika |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | heska |
| Urodzony | 1 maja 1868 |
| Zmarł | 28 maja 1940 |
| Ojciec | Fryderyk Wilhelm Heski |
| Matka | Anna Pruska |
| Żona | Małgorzata Hohenzollern |
Fryderyk Karol Ludwik Konstantyn, książę Hesji-Kassel (ur. 1 maja 1868, zm. 28 maja 1940) – tytularna głowa rodu Hessen-Kassel, pod koniec 1918 niekoronowany król Finlandii.
Spis treści |
Był trzecim synem Fryderyka Wilhelma, tytularnego władcy Hesji-Kassel i księżniczki Anny Pruskiej. 25 stycznia 1893 poślubił księżniczkę Małgorzatę, najmłodszą córkę cesarza Fryderyka III. Mieli szóstkę dzieci:
9 października 1918 fiński parlament wybrał Fryderyka na dziedzicznego króla Finlandii pod imieniem Karola I. Wkrótce imię zmieniono na fińskie Väinö I. Miał nosić tytuł „król Finlandii i Karelii, książę Alandii, wielki książę Laponii, pan Północy”. Sporządzono dla niego koronę i szykowano się do koronacji. Fryderyk nie zdążył jednak wyjechać do Finlandii, a po klęsce Niemiec abdykował 14 grudnia 1918.
15 marca 1925 został oficjalnie głową rodu heskiego. Zmarł 28 maja 1940.