Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Fu Cong | |
| Imię i nazwisko | Fu Cong |
| Data i miejsce urodzenia | 10 marca 1934 Szanghaj (  Chińska Republika Ludowa) |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | muzyka poważna |
| Zawód | pianista |
Fu Cong (chiń. trad.: 傅聰, chiń. upr.: 傅聪, pinyin: Fù Cōng; pisany także często w starej transkrypcji jako Fou Ts'ong; ur. 10 marca 1934 w Szanghaju) – chiński pianista, laureat III nagrody oraz Nagrody Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków na V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 1955.
Ojciec Fu Conga – Fu Lei (1908-1966) – był tłumaczem literatury francuskiej[1] oraz krytykiem sztuki. Uzdolnienia muzyczne wykazywał już w wieku 4 lat[2]. 3 lata później rozpoczął naukę gry na fortepianie. Jego pierwszym nauczycielem został włoski pianista i dyrygent Mario Paci (uczeń węgierskiego muzyka Franciszka Liszta). Trzy lata później jego rolę przejęła Rosjanka Ada Bronstein. Debiutował w 1951 w swoim rodzinnym mieście, wykonując V koncert fortepianowy Es-dur "Cesarski" op. 73, napisany w latach 1809-1811 w Wiedniu przez niemieckiego kompozytora, pianistę i pedagoga muzycznego Ludwiga van Beethovena.
Dwa lata później wziął udział w odbywającym się w Socjalistycznej Republice Rumunii IV Światowym Festiwalu Młodzieży (obecnie Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów), gdzie zdobył III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Bukareszcie – wykonał wtedy jedno z preludiów skomponowanych przez rosyjskiego muzyka Aleksandra Skriabina. Krótki czas po udziale w Konkursie Chopinowskim (na 74 uczestników z całego świata był on jedynym Chińczykiem) uzyskał stypendium Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie). W okresie od sierpnia do października 1956 przebywał w swojej ojczyźnie, gdzie wystąpił na koncercie solowym w Pekinie oraz koncercie symfonicznym w Szanghaju wraz z Szanghajską Orkiestrą Symfoniczną, na którym grał utwory Wolfganga Amadeusza Mozarta.
W Polsce mieszkał do 1958, kiedy to ukończył studia w klasie fortepianu Zbigniewa Drzewieckiego. W okresie od marca 1955 do grudnia 1958 dał ponad 200 koncertów i recitali w Europie Wschodniej. W grudniu 1958 osiadł na stałe w Londynie, skąd zaczął wyruszać na długie trasy koncertowe obejmujące cały świat. W latach 60. i 70. wystąpił na około 2400 koncertach solowych, stając się jednym z najpopularniejszych pianistów w Anglii oraz jednym z najbardziej aktywnych muzyków koncertowych na świecie. Współpracował m.in. z Yehudi Menuhinem, Danielem Barenboimem i Kyung-wha Chung. W 1974 Fu Cong dał koncert w Centralnym Konserwatorium Muzycznym w Pekinie, którym rozpoczął swoje powroty do Chin, gdzie koncertuje, wygłasza odczyty oraz wykłady (po wydarzeniach na placu Tian'anmen pianista pojawił się w Chinach dopiero w 1998).
W 1994 wydana została prywatnym nakładem płyta "Sztuka pianistyczna Fou Ts'onga", która swoje wydanie zawdzięcza pianistom Marcie Argerich (zwyciężczyni VII Konkursu Chopinowskiego z 1965), Leonowi Fleisherowi i Radu Lupu. O Fu Congu muzycy ci napisali:
| „ |
Fou Ts'ong jest naszym drogim przyjacielem. Dla nas, wtajemniczonych, jest on jednym z największych pianistów naszych czasów. Jego wybitne interpretacje powinny stać się drogowskazem dla muzyków młodej generacji. |
” |
Martha Argerich prócz I nagrody na Konkursie Chopinowskim otrzymała również (podobnie jak Fu Cong) Nagrodę Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków. Na pytanie, gdzie nauczyła się grać te utwory, odpowiedziała: "Na nagraniach chińskiego pianisty Fou Ts'onga!"
Fu Cong nagrał ok. 50 płyt. Zasiadał w jury takich konkursów jak Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina, Leeds International Pianoforte Competition, Queen Elisabeth Music Competition, Geneva Competition, czy Dino Ciani Piano Competition. Znany jest jako wybitny interpretator utworów Fryderyka Chopina, Wolfganga Amadeusza Mozarta, Claude'a Debussy'ego. Często wykonuje również dzieła Georga Friedricha Händela, Domenica Scarlattiego, Johanna Sebastiana Bacha i Ludwiga van Beethovena. Niemiecki pisarz Hermann Hesse nazwał Fu Conga "jedynym prawdziwym wykonawcą Chopina", a amerykański tygodnik "Time" uznał pianistę "najlepszym współczesnym muzykiem w Chinach".
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
