Spis treści |
Używana tu terminologia jest nowa, pojawiła się po II wojnie światowej, a nawet w latach 70. Mianem fundacjonalistyczne określa się różne stanowiska w dziejach filozofii, lecz wzorcowym (podręcznikowym) fundacjonalistą jest Kartezjusz. Zaznaczyć należy, że są współczesne interpretacje fundacjonalistyczne oraz takie, które mówią w innym sensie o fundacjonalizmie – np. św. Tomasz z Akwinu lub epistemologie średniowieczne.
Fundacjonalizm R. Descartes’a polega na supozycji (założeniu), że jest możliwe oparcie całości wiedzy ludzkiej na pewnym niepowątpiewalnym fundamencie. Widzimy, że wiedza ma podstawę. A samo oparcie na fundamencie (podstawie) nie polegało na wyprowadzeniu (wydedukowania) całej wiedzy ludzkiej z cogito (z myślenia). Chodzi o to, że: cogito (fakt myślenia) jest dane w sposób prosty, jasny i wyraźny. Wszystko co jest tak dane, jest akceptowane jako posiadające walor wiedzy ludzkiej, która jest dobra, rzetelna i oparta na pewnym fundamencie. Kryterium stanowi tu jasność i wyraźność. W tym wszystkim nie chodziło Kartezjuszowi tylko o metafizykę (podstawy dla filozofii), ale przede wszystkim o inne ukazanie wiedzy ludzkiej (dla nich znaleźć fundament) . Kartezjusz prowadził rozważania w kontekście zagadnienia sceptycyzmu. Poszukiwał tego co pewne (jego sceptycyzm metodyczny to nie stanowisko, lecz metoda rozważań). Jeżeli wiedza nie ma fundamentu niepowątpiewalnego (czyli pewnego), to wówczas nie dysponujemy wiedzą, nie ma wiedzy.
Stanowisko to twierdzi, że wiedza ludzka potrzebuje fundamentu i ten fundament można znaleźć. Dobrze ukazuje to metafora budowy: jest fundament i na nim stawiamy nadbudowę (reszta wiedzy). Całość wiedzy więc, stanowi i fundament i nadbudowa. Co jest w fundamencie tej budowy? Fundament wg fundacjonalistów stanowią: zdania, przekonania, sądy, którym przysługuje wyróżniony charakter epistemiczny. Co wyróżnia te zdania, sądy i przekonania?
Wyróżniają je pewne cechy :
Wszystkie inne zdania, sądy, przekonania należące w różny sposób do wiedzy ludzkiej dadzą się wg fundacjonalistów w jakiś sposób wyprowadzić z tych zdań bazowych, za pomocą: dedukcji (mocna wersja fundacjonalizmu), albo także w inny sposób (słaba wersja fundacjonalizmu).
Fundacjonalista maksymalistyczny (mocna wersja) musi więc:
Jako idea epistemologiczna fundacjonalizm inaczej podchodzi do wiedzy empirycznej a inaczej do apriorycznej, ponieważ:
Stanowisko to powstało z połączenia fundacjonalizmu i koherencjonizmu. Sam podział na fundacjonalizm i koherencjonizm jest trochę sztuczny. Problem tego stanowiska polega na tym, że:
Zasadniczo są dwa stanowiska w kwestii wiedzy: fundacjonalizm i sceptycyzm. Fundacjonalizm mieszany jest jakby próbą uzgodnienia tych dwóch: rasowego fundacjonalizmu i sceptycyzmu, tzn. jest trzecią drogą nazywaną koherencjonizmem. Sami fundacjonaliści uważają koherencjonizm za formę ukrytego sceptycyzmu. Sceptycy nie bardzo się zajmują koherencjonizmem, gdyż za jedynie godnego przeciwnika uważają fundacjonalizm , który twierdzi, że są rzeczy (zdania) niepowątpiewalne.