Funkcja gamma (zwana też gammą Eulera, funkcją-siekierką) — jedna z funkcji specjalnych, która rozszerza pojęcie silni na zbiór liczb rzeczywistych i zespolonych. Gdy część rzeczywista liczby zespolonej z jest dodatnia, to całka (całka Eulera):

jest zbieżna bezwzględnie. Całkując przez części można pokazać, że:

Zważywszy na to, iż Γ(1)=1, z powyższego wzoru wynika, że Γ(n+1)=n! dla wszystkich liczb naturalnych n.
Drugim sposobem określenia funkcji Γ (dla dowolnych liczb zespolonych) jest:

Możemy także określić odwrotność funkcji Gamma następująco (γ to stała Eulera-Mascheroniego):
![\frac{1}{\Gamma (z)}=ze^{\gamma z}\prod_{n=1}^\infty \left[\left(1+\frac{z}{n}\right)e^{-\frac{z}{n}}\right]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/f/a/b/fab341984e209f5b84d38a3d3aa37ec3.png)
Funkcja gamma nie ma miejsc zerowych.
Jest nieciągła w każdym punkcie całkowitym niedodatnim, przyjmując w tych punktach za granice lewostronne i prawostronne przeciwne nieskończoności.
Spis treści |


Następujące dwa wzory zachodzą, jeśli mianownik jest niezerowy:


Jeśli
, to:

Jeśli
, to:

Wzór iloczynowy Gaussa:

Dla n całkowitych, dodatnich zachodzi:



gdzie
oznacza tzw. silnię wielokrotną p-tą.
uzyskany techniką kolorowania dziedziny
jest to taki argument funkcji Γ, gdzie przyjmuje ona minimum lokalne dla x > 0,
.
Funkcja Γ(z) nie jest określona dla z = 0, -1, -2, ... (ma tam bieguny o residuum
).
Można zdefiniować funkcję
, którą nazywamy logarytmiczną pochodną funkcji gamma albo funkcją digamma:

gdzie
. Zachodzą relacje (
- stała Eulera-Mascheroniego):


Ponadto dla dużych x można używać przybliżenia:

Definiuje się także funkcję:

którą nazywamy funkcją poligamma n-tego rzędu. Wtedy funkcję digamma można zdefiniować w następujący sposób:

Funkcję
nazywa się czasem funkcją trigamma lub trójgamma.
Funkcja
i kilka pierwszych funkcji poligamma na płaszczyźnie zespolonej