Funkcja odwrotna – funkcja przyporządkowująca wartościom jakiejś funkcji jej odpowiednie argumenty, czyli działająca odwrotnie do niej.
Spis treści |
Funkcję
(por. uwaga) nazywamy odwracalną, gdy istnieje funkcja
taka, że
dla każdego 
dla każdego
.Innymi słowy
jest taką funkcją, że złożenia
oraz
są identycznościami, odpowiednio, na zbiorze
i
. Funkcję
nazywamy funkcją odwrotną do
i oznaczamy symbolem
.
Bezpośrednio z definicji wynika, że jeśli
jest funkcją odwracalną to jest bijekcją dlatego oraz ze względu na uwagę powyżej, funkcję odwracalną definiuje się jako funkcję różnowartościową i "na". Wówczas oczywiście każda funkcja różnowartościowa jest odwracalna jeśli myślimy o jej obrazie jako przeciwdziedzinie.
Oznaczenia
nie należy mylić z symbolem
.
Nie każda funkcja ma do niej odwrotną. Funkcja
posiada funkcję odwrotną wtw, gdy:
Jest to warunek konieczny istnienia funkcji odwrotnej.
Wynika z tego, iż relacja ze zbioru wartości do zbioru argumentów dla danej funkcji nie będącej bijekcją nie musi być funkcją.
Wyznaczenie funkcji odwrotnej
do danej
polega na rozwiązaniu równania

względem niewiadomej
. Rozwiązanie, czyli
,to poszukiwana funkcja odwrotna.
jest funkcja
.
nie jest odwracalna jako funkcja określona na zbiorze liczb całkowitych – chociażby dlatego, że
– jednak zawężenie dziedziny tej funkcji do zbioru liczb naturalnych powoduje, iż ma ona na tym zbiorze funkcję odwrotną daną wzorem
dla
.
dla
jest ona sama, tzn.
(zob. Inwolucje).Jeżeli funkcja odwrotna do danej istnieje, to jest ona wyznaczona jednoznacznie: jest ona relacją odwrotną.
Między funkcją a funkcją do niej odwrotną istnieje symetria. Dokładniej, jeśli odwrotną do
jest
, to odwrotną do
jest funkcja
. Symbolicznie:

Obserwacja ta zachodzi na mocy uwagi, iż odwrotność relacji jest inwolucją: powtórzenie tej operacji cofa do punktu wyjścia. Własność symetrii może być wyrażona krótko za pomocą wzoru:
.Funkcja odwrotna złożenia funkcji dana jest wzorem
.Należy zwrócić uwagę na zamieniony porządek
i
: aby odczynić działanie
następującego po
należy najpierw odczynić
, a następnie odczynić
.
Jeżeli
jest dowolnym zbiorem, to funkcja tożsamościowa na
jest swoją własną odwrotnością:
.Ogólniej, jeżeli funkcja
jest równa swojej odwrotności wtedy i tylko wtedy, gdy złożenie
jest równe
. Takie funkcje nazywa się inwolucjami.
jest ciągła.
jest różniczkowalna wszędzie, z wyjątkiem obrazów punktów, dla których
, w szczególności 

W przypadku odwzorowań liniowych
definicję odwzorowania odwrotnego zapisuje się
.
W skończeniewymiarowych przestrzeniach wektorowych
pociąga za sobą
: Dowód:
, czyli
jest rzutem. Znaczy to, że istnieje baza, w której macierz operatora
ma na przekątnej tylko zera i jedynki.
(wymiar obrazu
jest równy wymiarowi całej przestrzeni), a to oznacza, że
.Twierdzenie to nie jest prawdziwe w przestrzeniach nieskończenie wymiarowych. Np. dla odwzorowań określonych na przestrzeni wielomianów zdefiniowanych przez swoje działanie na jednomiany:
(różniczkowanie)
(całkowanie ze stałą 0)
, ale
zeruje wielomiany stałe.
Podobnie w przestrzeniach skończenie wymiarowych nie istnieją operatory takie, że
, ale własność te mają operatory różniczkowania wielomianu i mnożenia wielomianu przez
[1].