Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Funkcja odwrotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Funkcja odwrotnafunkcja przyporządkowująca wartościom jakiejś funkcji jej odpowiednie argumenty, czyli działająca odwrotnie do niej.

Spis treści

[edytuj] Definicja

Funkcję f\colon X\to Y (por. uwaga) nazywamy odwracalną, gdy istnieje funkcja g\colon Y\to X taka, że

g(f(x))=x\; dla każdego x\in X\;
f(g(y))=y\; dla każdego y\in Y\;.

Innymi słowy g jest taką funkcją, że złożenia g\circ f oraz f\circ g są identycznościami, odpowiednio, na zbiorze X i Y. Funkcję g nazywamy funkcją odwrotną do f i oznaczamy symbolem f^{-1}.

Bezpośrednio z definicji wynika, że jeśli f jest funkcją odwracalną to jest bijekcją dlatego oraz ze względu na uwagę powyżej, funkcję odwracalną definiuje się jako funkcję różnowartościową i "na". Wówczas oczywiście każda funkcja różnowartościowa jest odwracalna jeśli myślimy o jej obrazie jako przeciwdziedzinie.

Jeżeli f odwzorowuje X na Y, to f^{-1} odwzorowuje Y na X.

Oznaczenia f^{-1}(x) nie należy mylić z symbolem (f(x))^{-1}=\tfrac{1}{f(x)}.

[edytuj] Istnienie

Nie każda funkcja ma do niej odwrotną. Funkcja f\colon X\to Y posiada funkcję odwrotną wtw, gdy:

Twierdzenie 
Funkcja jest odwracalna wtedy i tylko wtedy, gdy jest funkcją wzajemnie jednoznaczną (bijekcją), tzn. jest różnowartościowa i surjekcją.

Jest to warunek konieczny istnienia funkcji odwrotnej.

Twierdzenie 
Funkcja jest odwracalna wtedy i tylko wtedy, gdy jej relacja odwrotna jest funkcją nazywaną wówczas funkcją odwrotną; relacja odwrotna, to relacja otrzymana przez zamienienie miejscami jej argumentów.

Wynika z tego, iż relacja ze zbioru wartości do zbioru argumentów dla danej funkcji nie będącej bijekcją nie musi być funkcją.

[edytuj] Wyznaczanie

Wyznaczenie funkcji odwrotnej g do danej f polega na rozwiązaniu równania

y = f(x)\;

względem niewiadomej x. Rozwiązanie, czyli

x = g(y)\;,

to poszukiwana funkcja odwrotna.

[edytuj] Przykłady

Funkcja f ma odwrotną f-1; ponieważ f odwzorowuje a na 3, to f-1 przekształca 3 w a.

[edytuj] Własności

[edytuj] Jednoznaczność

Jeżeli funkcja odwrotna do danej istnieje, to jest ona wyznaczona jednoznacznie: jest ona relacją odwrotną.

[edytuj] Symetria

Między funkcją a funkcją do niej odwrotną istnieje symetria. Dokładniej, jeśli odwrotną do f jest f^{-1}, to odwrotną do f^{-1} jest funkcja f. Symbolicznie:

\begin{align}
 &\text{je}\dot\text{z}\text{eli } & f^{-1} \circ f = \operatorname{id}_X\text{,} \\
 &\text{to } & f \circ f^{-1} = \operatorname{id}_Y\text{.}
\end{align}

Obserwacja ta zachodzi na mocy uwagi, iż odwrotność relacji jest inwolucją: powtórzenie tej operacji cofa do punktu wyjścia. Własność symetrii może być wyrażona krótko za pomocą wzoru:

\left(f^{-1}\right)^{-1} = f.

[edytuj] Odwrotność złożenia

Funkcją odwrotną do gf jest f–1g–1.

Funkcja odwrotna złożenia funkcji dana jest wzorem

(f \circ g)^{-1} = g^{-1} \circ f^{-1}.

Należy zwrócić uwagę na zamieniony porządek f i g: aby odczynić działanie g następującego po f należy najpierw odczynić f, a następnie odczynić g.

[edytuj] Inwolucje

Jeżeli X jest dowolnym zbiorem, to funkcja tożsamościowa na X jest swoją własną odwrotnością:

\operatorname{id}_X^{-1} = \operatorname{id}_X.

Ogólniej, jeżeli funkcja f\colon X \to X jest równa swojej odwrotności wtedy i tylko wtedy, gdy złożenie f \circ f jest równe \operatorname{id}_X. Takie funkcje nazywa się inwolucjami.

[edytuj] Zachowywane własności

[edytuj] Odwzorowanie liniowe odwrotne

W przypadku odwzorowań liniowych T, S \in L(X) definicję odwzorowania odwrotnego zapisuje się T S = S T = \operatorname{id}_X.

W skończeniewymiarowych przestrzeniach wektorowych T S = \operatorname{id}_X pociąga za sobą S T = \operatorname{id}_X: Dowód:

T S = \operatorname{id}_X \Rightarrow (S T)^2 = S T S T = S \operatorname{id}_X T = S T, czyli S T jest rzutem. Znaczy to, że istnieje baza, w której macierz operatora S T ma na przekątnej tylko zera i jedynki. \operatorname{dim} \, \operatorname{Ran} (S T) = \operatorname{Tr} (S T) = \operatorname{Tr} (T S) = \operatorname{dim} X (wymiar obrazu S T jest równy wymiarowi całej przestrzeni), a to oznacza, że S T = \operatorname{id}_X.

Twierdzenie to nie jest prawdziwe w przestrzeniach nieskończenie wymiarowych. Np. dla odwzorowań określonych na przestrzeni wielomianów zdefiniowanych przez swoje działanie na jednomiany:

T x^n = n x^{n-1} (różniczkowanie)
S x^n = \frac{x^{n+1}}{n+1} (całkowanie ze stałą 0)

T S = \operatorname{id}_X, ale S T zeruje wielomiany stałe.

Podobnie w przestrzeniach skończenie wymiarowych nie istnieją operatory takie, że T S - T S = \operatorname{id}_X, ale własność te mają operatory różniczkowania wielomianu i mnożenia wielomianu przez x[1].

Przypisy

  1. Algebra II – Wykład 1. [dostęp 2009-05-27].
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Funkcja_odwrotna&oldid=30144028
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty