Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Główne nurty w historii filozofii zachodniej i ich przedstawiciele

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Artykuł zawiera zestawienie głównych nurtów i postaci w historii filozofii zachodniej, w ujęciu Władysława Tatarkiewicza.

Spis treści

[edytuj] Filozofia starożytna

[edytuj] Pierwszy okres filozofii starożytnej (do V w. p.n.e.)

jońska filozofia przyrody: Tales, Anaksymander, Anaksymenes; Heraklit, szkoła elejska: Ksenofanes, Parmenides, Melissos, Zenon z Elei, Gorgiasz, Euklides (szkoła megarejska); Empedokles, Anaksagoras, Demokryt z Abdery (atomizm), Pitagoras

[edytuj] Drugi okres filozofii starożytnej (okres oświecenia i systemów starożytnych V-IV w. p.n.e.)

Protagoras i sofiści, Sokrates, cynicy (Antystenes), cyrenaicy (Arystyp), Platon, Arystoteles (arystotelizm), Lykeion – szkoła perypatetycka: Teofrast, Eudemos z Rodos, Straton z Lampsaku; Aleksander z Afrodyzji

[edytuj] Trzeci okres filozofii starożytnej (okres hellenistyczny III-I w. p.n.e.)

stoicyzm: Zenon z Kition, Kleantes, Chryzyp, Panaitios z Rodosu, Poseidonios, Seneka Młodszy, Epiktet, Marek Aureliusz; Epikur (epikureizm), sceptycy: Pirron, Tymon z Fliuntu, Arkezylaos, Karneades, Sykstus, eklektycy: Filon z Laryssy, Antiochos z Askalonu, Marcus Tullius Cicero

[edytuj] Okres końcowy filozofii starożytnej (I-VI w. n. e.)

Filon z Aleksandrii, Plotyn (neoplatonizm)

[edytuj] Filozofia chrześcijańska (w okresie poprzedzającym średniowiecze, do V w.)

patrystyka, gnostycy: Saturnin, Bazylides, Walentyn, Bardezanes; małe herezje: Marcjon, Hermogenes, Manes; apologeci wschodu: Justyn Męczennik, Atenagoras, Teofil z Antiochii, Minucjusz Feliks, Laktancjusz; Orygenes, Grzegorz z Nyssy, Tertulian, św. Augustyn, Jan z Damaszku

[edytuj] Filozofia średniowieczna

(zobacz też: Średniowiecze)

[edytuj] Pierwszy okres filozofii średniowiecznej (do XII w.)

Eriugena (panteizm), św. Anzelm (scholastyka), św. Bernard (mistyka), Hugon od św. Wiktora (synteza scholastyki i mistyki), Piotr Abelard (spór o uniwersalia), szkoła w Chartres: Bernard z Chartres, Gilbert de la Porree, Teodoryk z Chartres, Wilhelm z Conches, Jan z Salisbury

[edytuj] Wpływy filozofii arabskiej

perypatetyzm: Alkindi, Alfarabi, Awicenna, Awerroes; mottekalemini, mistycy sceptyczni: Algazel z Bagdadu

[edytuj] Drugi okres filozofii średniowiecznej (okres systemów średniowiecznych, w. XIII)

arystotelilicy i awerroiści (awerroizm łaciński): Dawid z Dinant (arystotelizm heterodoksalny), Siger z Brabantu (awerroizm łaciński)

św. Bonawentura i augustyniści: Wilhelm z Owernii, Aleksander z Hales, Robert Grosseteste, Jan z La Rochelle, Adam z Marsh, Jan Peckham, Mateusz z Aquasparta, Wilhelm z la Mare, Wilhelm z Ware, Roger z Marston, Ryszard z Middletown, Piotr Olivi, Dante

(empiryzm średniowieczny): Roger Bacon, neoplatonizm: Ulryk ze Strassburga, Teodoryk z Freibergu

tomizm (św. Tomasz z Akwinu), Albert Wielki, Ptolemeusz z Lukki, Egidiusz z Lessines, Egidiusz Rzymianin, Gerard z Bolonii, Piotr z Owernii

Duns Szkot, Henryk z Gandawy, Jan Magistri, Tartaretus

[edytuj] Końcowy okres filozofii średniowiecznej (w. XIV)

William Ockham i krytycyzm średniowieczny: Piotr z Auriol, Piotr z Ailly, Jan z Mirecourt, Mikołaj z Autrécourt, Jan Buridan, Albert Saksończyk, Mikołaj z Oresme, Henryk z Hesji

Jan Eckhart i mistycyzm XIV w., Jan Gerson, Jan Tauler, Heinrich Seuse, Jan Ruysbroeck, Tomasz a Kempis

[edytuj] Filozofia scholastyczna w Polsce

Witelon, Paweł z Worczyna, Mateusz z Krakowa, Stanisław ze Skarbimierza, Jakub z Paradyża, Jan z Głogowa, Michał z Wrocławia, Michał Twaróg z Bystrzykowa, Jan ze Stobnicy, Marcin Król z Żurawicy, Marcin Bylica z Olkusza

[edytuj] Filozofia nowożytna

[edytuj] Pierwszy okres filozofii nowożytnej (Odrodzenie, wiek XV-XVI)

prekursorzy: Mikołaj Kuzańczyk, Leonardo da Vinci, doktryny samodzielne: Michał de Montaigne (sceptycyzm), mistycyzm renesansowy: Sebastian Franck, Walenty Weigel, Jakub Boehme

[edytuj] Humanizm

(zobacz też: humanizm renesansowy)

humaniści filologowie: Marsylio Wicino, Gemistos Plethon, Jan Bessarion, Jan Pico della Mirandola, Teodor Gaza, Jerzy z Trapezuntu, Piotr Pomponazzi, Andrzej Caesalpinus, Jacopo Zabarella; humaniści psychologowie: Michel de Montaigne, Piotr Charon, Franciszek Sanchez; humaniści teologowie: Franciszek Salezy

[edytuj] Metafizyka przyrody

odmiana magiczna (Paracelsus), odmiana teoretyczna materialistyczna (Bernardyn Telesio), odmiana teoretyczna panpsychistyczna (Giordano Bruno), Tommaso Campanella

Franciszek Bacon

[edytuj] Naturalny system kultury

Filip Melanchton, Edward Herbert of Cherbury, Jan Bodin, Johannes Althusius, Grocjusz

[edytuj] Modernizacja scholastyki

Cajetanus, Piotr Fonseca, Luis de Molina, Dominik Bannez, Franciszek Suarez

[edytuj] Polska filozofia odrodzenia

Grzegorz z Sanoka, Sebastian Petrycy, Jakub Górski, Adam Burski, Mikołaj Kopernik, Jan Ostroróg, Stanisław Orzechowski, Łukasz Górnicki, Andrzej Frycz Modrzewski

[edytuj] Drugi okres filozofii nowożytnej (wiek XVII)

Galileusz, Kartezjusz, Blaise Pascal, Malebranche, Thomas Hobbes, Benedykt Spinoza, Gottfried Wilhelm Leibniz, Isaac Newton

[edytuj] Filozofia XVII wieku w Polsce

Marcin Śmigielski, Jan Szydłowski

[edytuj] Trzeci okres filozofii nowożytnej (Oświecenie, wiek XVIII)

[edytuj] Początek stulecia

John Locke, George Berkeley, David Hume, Anthony Shaftesbury

[edytuj] Środek stulecia

Bernard de Fontenelle, Pierre Bayle, Wolter, Julien Offray de La Mettrie, Etienne Bonnot de Condillac, Jean Le Rond d'Alembert, Pierre Moreau de Maupertuis, Helvetius , Jean-Jacques Rousseau, Thomas Reid

[edytuj] Koniec stulecia

Christian Wolff, Immanuel Kant

[edytuj] Czwarty okres filozofii nowożytnej (początek wieku XIX)

radykalizm filozoficzny (Jeremy Bentham, James Mill), idealizm niemiecki (Johann Gottlieb Fichte, Friedrich Wilhelm Joseph Shelling, Georg Wilhelm Friedrich Hegel), Artur Schopenhauer, spirytualizm francuski (Marie Maine de Biran, Victor Cousin, Felix Ravaisson)

[edytuj] Filozofia mesjanistyczna w Polsce

Józef Maria Hoene-Wroński, Józef Gołuchowski, Bronisław Trentowski, Karol Libelt, Józef Kremer, August Cieszkowski, Andrzej Towiański, Adam Mickiewicz

[edytuj] Filozofia XIX wieku

[edytuj] Faza pierwsza 1830-1860

pozytywizm (August Comte), utylitaryzm (John Stuart Mill), realizm (Johann Friedrich Herbart), naturalizm (Ludwig Feuerbach), marksizm (Karol Marks); indywidualizm i elitaryzm (Max Stirner, Thomas Carlyle), filozofia wiary (John Henry Newman, Søren Kierkegaard)

[edytuj] Faza druga 1860-1880

ewolucjonizm (Herbert Spencer, Karol Darwin), scjentyzm (Karl Pearson), neokantyzm (Hermann von Helmholtz, Friedrich Albert Lange), empiriokrytycyzm (Richard Avenarius, Ernst Mach), odmiany pozytywizmu: idealizm krytyczny (Wilhelm Schuppe, Richard v.Schubert-Soldern), realizm (Alois Riehl), relatywizm (Georg Simmel), funkcjonalizm (Hans Vaihinger), idealizm (Hans Cornelius)

humanistyka pozytywizmu: (Hippolyte Taine)

sceptycyzm w pozytywizmie: Ernest Renan, Anatol France, Maurice Barres

[edytuj] Metafizyka w okresie pozytywizmu

Wilhelm Wundt, Gustaw Theodor Fechner, Rudolf Hermann Lotze, Eduard Hartmann, Charles Renouvier, Alfred Fouillee, Jean-Marie Guyau, Jules Lachelier

[edytuj] Faza trzecia 1880-1900

opozycja przyrodoznawcza (krytyka nauki): André Marie Ampère, Antoine Augustin Cournot, Claude Bernard, Émile Boutroux, Pierre Duhem, Jules Tannery, Gaston Milhaud, Emil Meyerson

opozycja wśród humanistów: Wilhelm Dilthey, Eduard Spranger, Wilhelm Windelband, Heinrich Rickert, Ernst Troeltsch, Max Weber, Karl Vossler, Heinrich Wölfflin, Wilhelm Worringer, Max Dvořák

idealizm anglosaski: Ralph Waldo Emerson, Thomas Hill Green, Francis Herbert Bradley, James Ward, Josiah Royce

Franz Brentano, Friedrich Nietzsche

[edytuj] Filozofia XX wieku

[edytuj] Faza pierwsza 1900-1918

pragmatyzm (William James, Charles Sanders Peirce), humanizm (Ferdinand Canning Scott Schiller), instrumentalizm (John Dewey), intuicjonizm: (Henri Bergson), syndykalizm (Georges Sorel), modernizm katolicki (Maurice Blondel, Edouard Le Roy), Marcel Proust; idealizm racjonalistyczny (Leon Brunschvicg), fenomenologia (Edmund Husserl, Max Scheler)

filozofia analityczna i realizm: George Edward Moore, Bertrand Russell, William David Ross, George Santayana

neoscholastyka: Pierre Teilhard de Chardin

szkoła marburska i idealizm: Herman Cohen, Paul Natorp, Ernst Cassirer, Benedetto Croce

marksizm-leninizm: Władimir Ilijcz Lenin

[edytuj] Faza druga 1918-1930

Filozoficzne idee w naukach szczegółowych:

logika (wiek XIX): Augustus De Morgan, George Boole, William Stanley Jevons, John Venn, Gottlob Frege, Giuseppe Peano

fizyka: zobacz historia fizyki

psychologia: funkcjonalizm (James Rowland Angell, John Dewey), hormizm (William Mc Dougall), psychologia postaci (Max Wertheimer), behawioryzm (Iwan Pietrowicz Pawłow, John Broadus Watson), operacjonizm (Edward Chace Tolman), psychoanaliza (Sigmund Freud), psychologia głębi (Alfred Adler, Carl Jung); S.L. Rubinsztejn

socjologia: Emil Durkheim, Lucien Levy-Bruhl, teoria formalizmu: Ferdinand Tönnies, Georg Simmel; teoria pozytywistyczna Vilfredo Pareto

filozofia przyrody (Alfred North Whitehead), Nicolai Hartmann

[edytuj] Faza trzecia 1930-1945

[edytuj] Neopozytywizm

Moritz Schlick, Rudolf Carnap, Otto Neurath, Ludwig Wittgenstein, operacjonizm: Percy Williams Bridgman

[edytuj] Egzystencjalizm

Martin Heidegger, Jean Paul Sartre, Karl Jaspers, Gabriel Marcel, ideoegzystencjalizm (Louis Lavelle, René Le Senne)

[edytuj] Filozofia polska XX wieku

Stanisław Leopold Brzozowski, Edward Abramowski, Władysław Biegański, Józefa Krzyżanowska-Kodisowa, Wincenty Lutosławski, Władysław Heinrich, Mścisław Wartenberg, Kazimierz Twardowski, Florian Znaniecki, Feliks Młynarski, Leon Petrażycki, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Roman Ingarden, Konstanty Michalski, Jan Łukasiewicz, Tadeusz Kotarbiński, Kazimierz Ajdukiewicz

[edytuj] Filozofia współczesna

hermeneutyka (Hans Georg Gadamer), Paul Ricoeur, filozofia dialogu (Emmanuel Levinas), filozofia nauki (Karl Popper, Thomas Kuhn, Paul Feyerabend), szkoła frankfurcka (Theodor W. Adorno, Herbert Marcuse, Jurgen Habermas), postmodernizm (Jacques Derrida, Gilbert Deleuze, Umberto Eco, Jean-Francois Lyotard, Richard Rorty, Michel Foucault, Zygmunt Bauman), Willard Van Orman Quine, Hilary Putnam.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Główne_nurty_w_historii_filozofii_zachodniej_i_ich_przedstawiciele&oldid=30860727
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty