Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| GBU-57 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | Stany Zjednoczone |
| Producent | Northrop Grumman Corporation i Lockheed Martin |
| Typ | swobodnie opadająca, kierowana (GPS/INS) |
| Przeznaczenie | przeciwbetonowa |
| Historia | |
| Data konstrukcji | grudzień 2003 (prace trwają) |
| Dane techniczne | |
| Długość | 6000 mm |
| Masa | 13600 kg |
| Masa mat. wybuchowego | 2700 kg |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| USA | |
GBU-57 – (inaczej: Massive Ordnance Penetrator - MOP) amerykańska bomba penetrująca przenaczona do niszczenia bunkrów i innych obiektów silnie umocnionych. Masa bomby wynosząca 13600 kg wielokrotnie przewyższa poprzednią amerykańską bombę przeznaczoną do niszczenia schronów i umocnień GBU-28, która ważyła 2270 kg.
W 2002 roku wytwórnie Northrop Grumman Corporation i Lockheed Martin rozpoczęły prace projektowe nad nową przeciwbetonową bombą lotniczą o masie 13600 kg, nazywaną roboczo Big BLU. Akronim BLU pochodzi od angielskiej nazwy bomby swobodnie opadającej Bomb Live Unit. Prace nad bombą zostały przerwane ze względu na poważne problemy natury technicznej, ale w oparciu o doświadczenia wyniesione z inwazji na Irak z 2003. Po zbadaniu trafionych obecnie używanymi bombami bunkrów oceniono, że żadna współcześnie używana broń amerykańska nie jest w stanie kompletnie zniszczyć wielu głęboko pod ziemią położonych schronów, w związku z czym wznowiono program największej bomby przeciwbetonowej MOP.
Obecnie nie istnieją żadne wymagania dotyczące konstrukcji tak dużych bomb, chociaż koncepcja tak dużej broni została już opracowana w oparciu o największą znajdująca się na wyposażeniu USAF bombę burzącą GBU-43/B MOAB. Po pracach rozwojowych w Eglin na Florydzie[1], firma Boeing Company otrzymała w 2011 kontrakt na wyprodukowanie 8 bomb z dodatkowym wyposażeniem[2].
Nosicielem bomb ma być samolot bombowy B-2, a naprowadzanie na cel będzie się odbywać przy użyciu systemu GPS.
Oceniana przebijalność bomby wynosi:[3][4]
