Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
|
|||
| Pełna nazwa | Hokejowy Club Górniczy Klub Sportowy Katowice | ||
| Barwy | żółto-zielono-czarne | ||
| Data założenia | 1964 | ||
| Liga |  I liga |
||
| Lodowisko | Lodowisko Spodek "Satelita" al. W. Korfantego 35 40-005 Katowice Polska |
||
| Prezes | Leszek Tokarz |
||
| Trener | Jacek Płachta |
||
| Asystent trenera |  Pavel Urban |
||
|
|||
| Strona internetowa | |||
HC GKS Katowice (Hokejowy Club Górniczy Klub Sportowy Katowice) – klub hokejowy z Katowic.
Spis treści |
Hokejowy Club GKS Katowice jest kontynuatorem tradycji kilku klubów, których rodowód sięga drugiej połowy lat 40. ubiegłego wieku i klubu RKS 20 Kopalnia Katowice (wcześniej RKS 20 Bogucice).
W wyniku reorganizacji sportu w Polsce na wzór radziecki, klub został zaszeregowany do Zrzeszenia Sportowego Górnik. Wiązało się to ze zmianami organizacyjnymi – klub występował jako koło sportowe przy Kopalni Katowice i zmienił nazwę na Górnik, a także utratą najzdolniejszych zawodników, którzy w 1950 roku zostali przeniesieni do Terenowego Koła Sportowego Szopienice. Tam, wraz z hokeistami innych górniczych klubów (Górnik 09 Mysłowice, Siła Giszowiec, Górnik Siemianowice), utworzyli reprezentację górniczego zrzeszenia, które rywalizowało o Mistrzostwo Polski pod szyldem Górnika Janów. Cztery lata później, również na mocy odgórnych decyzji, 13 najlepszy zawodników Górnika Janów zostało przeniesionych do Górnika Katowice. Zbiegło się to z awansem koła Kopalni Katowice do najwyższej klasy rozgrywkowej.
Już pierwszy sezon w pierwszej lidze zakończył się sukcesem hokeistów Górnika 1920 Katowice, którzy stanęli na najniższym stopniu podium Mistrzostw Polski. Ten medal otworzył okres, w którym katowiczanie rok po roku aktywnie walczyli o tytuł mistrzowski. Łącznie zdobyli w tym okresie dziewięć medali Mistrzostw Polski – trzy złote, cztery srebrne i dwa brązowe.
W 1964 roku Górnik 1920 Katowice, wraz z innymi katowickimi klubami, utworzył Górniczy Klub Sportowy Katowice. Początkowo pod szyldem GKS, hokeiści kontynuowali sukcesy rozpoczęte przez Górnika 1920. Jednak wkrótce sekcja hokejowa przestawała odgrywać w rozgrywkach ligowych znaczącą rolę, a w 1980 roku zanotowała nawet spadek do drugiej ligi. Rozbrat z hokejową elitą trwał tylko jeden sezon, jednak po powrocie drużyna GKS Katowice walczyła już głównie o utrzymanie. Łącznie w barwach GKS Katowice, hokeiści zdobyli siedem medali Mistrzostw Polski – trzy złote, dwa srebrne i dwa brązowe oraz Puchar Polski.
W wyniku transformacji społeczno-politycznej w Polsce nastał trudny okres dla klubów wielosekcyjnych, których finansowanie opierało się całkowicie na pomocy ze strony zakładów przemysłowych. W 1990 roku doszło do podziału GKS Katowice, w wyniku którego sekcja hokeja na lodzie stała się odrębnym klubem. Hokeiści powrócili do poprzedniej nazwy – Górnik 1920 Katowice.
Pod nowym-starym szyldem klub istniał przez cztery lata. Po zdobyciu brązowego medalu Mistrzostw Polski w 1994 roku, doszło do ponownej zmiany nazwy, tym razem na Katowicki Klub Hokejowy. Hokeiści KKH również włączyli się do walki o strefę medalową. Udało im się to trzykrotnie, dzięki czemu dorobek klubowy wzbogacił się o kolejne trzy brązowe medale Mistrzostw Polski. W 1997 roku nazwa klubu została poszerzona o markę sponsora. Od tego czasu zespół występował oficjalnie jako KKH 100% Hortex Katowice.
Od 2000 roku klub występował pod nazwą Górnośląski Klub Sportowy Katowice. Przez trzy lata z rzędu zdobywał tytuł wicemistrzowski, ustępując jedynie Unii Oświęcim. Kolejne dwa lata odsłoniły jednak słabości klubu, który nie był w stanie zapewnić odpowiednich środków na swoje funkcjonowanie. W sezonie PLH 2004/2005 GKS walczył o utrzymanie z drużyną KH Sanok. Mimo że prowadził już w meczach 2:0, przegrał całą rywalizację 2:3 (decydującego gola w piątym meczu zdobył w dogrywce Maciej Mermer) i został zdegradowany do pierwszej ligi, po czym zawiesił swoją działalność.
Ratunek nadszedł od strony utworzonego kilka miesięcy wcześniej klubu HC Katowice, którego celem było szkolenie młodzieży. To właśnie ta organizacja, najpierw jako HC, a później HC GKS, rozpoczęła odbudowywanie hokejowej GieKSy. W 2005 roku powstał Hokejowy Club Katowice wobec zaistnienia realnego zagrożenia, że jeden z najbardziej utytułowanych klubów hokejowych zniknie ze sportowej mapy Polski. Zalegalizowano wówczas nową nazwę i nowy herb, a powstały klub zaczął istnieć jako kontynuator klubu, którego korzenie sięgają roku 1949 (najdłużej występującego pod nazwą GKS Katowice).
Od 10 listopada 2005 roku Hokejowy Club Katowice uzyskał prawa do korzystania z nazwy i herbu Górniczego Klubu Sportowego Katowice. Stało się tak na mocy porozumienia, jakie Klub podpisał ze Stowarzyszeniem GKS Katowice. Od tego momentu pełna nazwa klubu brzmiała Hokejowy Club GKS Katowice i używał dwóch herbów.
Od sierpnia 2010 do kwietnia 2011 był trenerem drużyny był Jacek Płachta. W maju 2011 nastąpiła reorganizacja HC GKS. Przedstawiono nowe logo oraz aktualnych partnerów biznesowych klubu. Sponsorami zostali stacja telewizyjna TVS (TV Silesia) i Górnośląskie Przedsiębiorstwo Wodociągów SA. Ogłoszono także motto klubowe: "Moje Miasto. Mój Klub. Moja Pasja". Od sezonu 2011/12 klub posiada jeden herb. Powstał w wyniku połączenia dwóch dotychczas używanych herbów i dodaniu sześciu gwiazd, symbolizujących tytuły mistrzowskie zdobywane przez klub, którego kontynuatorem jest HC GKS Katowice[1].
Trenerem drużyny na początku sezonu 2011/12 był Kanadyjczyk David Small, który przygotował zespół do rozgrywek. Jego następcą od 25 października był krótkotrwale jego rodak, Joseph Alan Jacob[2], którego zastąpił Mieczysław Nahuńko. Następnie do sztabu szkoleniowego został zaangażowany kolejny Kanadyjczyk, Christopher Williard[3]. W lutym 2012 drużyna zapewniła sobie mistrzostwo I ligi, a tym samym awans do ekstraligi PLH po siedmiu latach od spadku z niej w 2005[4]. Tuż po zakończeniu sezonu 2011/12 na fukcję szkoleniowca został mianowany po raz kolejny Jacek Płachta[5].
W przeszłości w barwach katowickiego klubu występowali m.in.: Henryk Gruth, Janusz Hajnos, Marek Stebnicki, Andrzej Tkacz, Andrzej Fonfara, Dušan Adamčik, Marek Trybuś, Mariusz Kieca, Kordian Jajszczok, Tadeusz Malicki, Sylwester Wilczek, Karol Burek, Ludwik Czapka
|
Bramkarze: |
Obrońcy: |
Napastnicy: |
|
|||||||
|
|||||||
|
||||||||
