Gaël Monfils

Gaël Monfils
Państwo	Francja
Miejsce zamieszkania	Nyon
Data i miejsce urodzenia	1 września 1986 Paryż
Wzrost	193 cm
Masa ciała	80 kg
Gra	praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny	2004
Zakończenie kariery	aktywny
Trener	Roger Rasheed
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	4
Najwyżej w rankingu	7 (4 lipca 2011)
Australian Open	4R (2009)
Roland Garros	SF (2008)
Wimbledon	3R (2005, 2007, 2010, 2011)
US Open	QF (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	0
Najwyżej w rankingu	155 (8 sierpnia 2011)
Australian Open	1R (2006)
Roland Garros	2R (2007, 2010)
Wimbledon	nie startował
US Open	1R (2005, 2010, 2011)

Gaël Sébastien Monfils (ur. 1 września 1986 w Paryżu), tenisista francuski, zwycięzca turniejów rangi ATP Tour w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Występując jeszcze jako junior Monfils wygrał w roku 2004 trzy wielkoszlemowe turnieje w grze pojedynczej: Australian Open, Roland Garrosa i Wimbledon; w listopadzie 2004 został liderem rankingu juniorskiego. Jesienią tego samego roku zadebiutował w gronie tenisistów zawodowych, dochodząc do ćwierćfinału turnieju ATP Tour w Metz.

W sierpniu 2005 Francuz osiągnął swój pierwszy finał rozgrywek z cyklu ATP Tour, na ziemnych kortach w Sopocie. Pojedynek finałowy wygrał 7:6(6), 4:6, 7:5 z Niemcem Florianem Mayerem. Dwa kolejne turniejowe finały rozegrał w październiku, najpierw w Metz, gdzie finałowy pojedynek przegrał z Ivanem Ljubičiciem, a potem w Lyonie, ponosząc porażkę z Andym Roddickiem. Rok 2005 Francuz ukończył już w czołowej "pięćdziesiątce" rankingu światowego - na 30. pozycji.

Sezon 2006 Monfils zainaugurował od turnieju w Ad-Dausze, gdzie awansował do finału. Mecz o tytuł przegrał ze Szwajcarem Rogerem Federerem. Ponadto w maju uzyskał półfinał rozgrywek Masters Series w Rzymie, eliminując po drodze m. in. Roddicka; przegrał z Rafaelem Nadalem. Podczas wielkoszlemowego Roland Garrosa Francuz doszedł do 1/8 finału, pokonując m. in. Jamesa Blake'a. W pojedynku o ćwierćfinał rozgrywek nie sprostał Novakowi Đokoviciowi.

Rok 2007 Monfils zakończył mając na koncie jeden rozegrany finał, na kortach w Pörtschach; wcześniej, w trakcie trwania turnieju wygrał m. in. z Andym Roddickiem oraz Lleytonem Hewittem, jednak w finale uległ Juanowi Mónaco.

W 2008 jednym z lepszych wyników Francuza był półfinał Roland Garrosa, po drodze eliminując m. in. Davida Ferrera. Spotkanie o finał zawodów przegrał z Federerem. Na początku października Monfils awansował do finału turnieju w Wiedniu, jednak mecz o mistrzostwo zakończył porażką z Philippem Petzschnerem. Pod koniec tego samego miesiąca osiągnął również ćwierćfinał rozgrywek Masters Series w Madrycie, gdzie został pokonany przez Andy'ego Murraya.

W lutym 2009 Monfils doszedł do finału turnieju w Acapulco, gdzie przegrał finałowy pojedynek z Nicolásem Almagro. Podczas Roland Garrosa Francuz uzyskał ćwierćfinał pokonując m. in. Roddicka, lecz w dalszej fazie przegrał z Federerem. Drugi singlowy tytuł Monfils wywalczył we wrześniu w Metz. W finale rezultatem 7:6(1), 3:6, 6:2 wygrał z Philippem Kohlschreiberem. Pod koniec listopada, osiągnął finał rozgrywek Masters Series w Paryżu, jednak w finale lepszym od Francuza okazał się być Novak Đoković.

W lipcu 2010 roku Francuz doszedł do finału turnieju na ziemnych kortach w Stuttgarcie. Finałowy pojedynek przegrał poprzez krecz w drugim secie z Albertem Montañésem. Powodem dla którego Francuz poddał mecz była skręcona kostka. W październiku Francuz osiągnął finał zawodów w Tokio, eliminując po drodze m. in. Andy'ego Roddicka (Monfils obronił piłkę meczową). Spotkanie finałowe rozegrał z Rafaelem Nadalem, z którym przegrał mecz w dwóch setach. W tym samym miesiącu Francuz wygrał swój trzeci turniej ATP Tour, podczas rywalizacji w Montpellier, gdzie pokonał m. in. Johna Isnera, Jo-Wilfrieda Tsongę oraz w finale Ivana Ljubičića. W listopadzie po raz drugi z rzędu doszedł do finału rozgrywek Masters Series w Paryżu (hala Bercy). Monfils po drodze pokonał m. in. Rogera Federera, jednak w finale nie sprostał Robinowi Söderlingowi.

Na początku sierpnia 2011 roku Monfils awansował do finału zawodów w Waszyngtonie. Francuz po drodze obronił w półfinale meczbola z Johnem Isnerem, jednak finałowy pojedynek przegrał z Radkiem Štěpánkiem. Drugi w sezonie finał francuski tenisista osiągnął w Sztokholmie. Turniej zakończył się końcowym triumfem Monfilsa, który w finale pokonał Jarkko Nieminena.

W styczniu 2012 roku dostał się do finału turnieju w Ad-Dausze. Zmierzył się tam ze swoim rodakiem - Jo-Wilfriedem Tsongą, z którym ostatecznie przegrał z wynikiem 5:7, 3:6. Kolejny finał Monfils osiągnął w Montpellier, po wcześniejszym wyeliminowaniu m. in. Gillesa Simona, przeciwko któremu obronił piłkę meczową. W spotkaniu finałowym Francuz nie sprostał Tomášowi Berdychowi.

We wrześniu 2009 Monfils zadebiutował w reprezentacji Francji w Pucharze Davisa, podczas rywalizacji z Holandią. Swój singlowy pojedynek przegrał z Thiemo De Bakkerem. W 2010 doszedł wraz z drużyną do finału imprezy eliminując wcześniej Niemcy, Hiszpanię i Argentynę. W finale przeciwko Serbii Monfils wygrał najpierw z Janko Tipsareviciem, a następnie przegrał z Novakiem Đokoviciem. Ostatecznie Serbowie wygrali rywalizację 2:3.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 7. miejscu na początku lipca 2011.

Monfils uważany jest za wielką nadzieję tenisa francuskiego; styl gry, szczególnie pod względem ekspresji na korcie, porównywany jest do tenisa Sereny Williams. Przez pewien czas spotykał się ze słowacką tenisistką, Dominiką Cibulkovą.

Statystyki turniejowe

Legenda

Wielki Szlem

Tennis Masters Cup

ATP Masters Series

Igrzyska Olimpijskie

ATP 500 Series

ATP 250 Series

Zwycięzca (4)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	2005	Sopot	Ceglana	Florian Mayer	7:6(6), 4:6, 7:5
2.	2009	Metz	Twarda	Philipp Kohlschreiber	7:6(1), 3:6, 6:2
3.	2010	Montpellier	Twarda	Ivan Ljubičić	6:2, 5:7, 6:1
4.	2011	Sztokholm	Twarda	Jarkko Nieminen	7:5, 3:6, 6:2

Finalista (13)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	2005	Metz	Twarda	Ivan Ljubičić	6:7(7), 0:6
2.	2005	Lyon	Dywanowa	Andy Roddick	3:6, 2:6
3.	2006	Ad-Dauha	Twarda	Roger Federer	3:6, 6:7(5)
4.	2007	Pörtschach	Ceglana	Juan Mónaco	6:7(3), 0:6
5.	2008	Wiedeń	Twarda	Philipp Petzschner	4:6, 4:6
6.	2009	Acapulco	Ceglana	Nicolás Almagro	4:6, 4:6
7.	2009	Paryż	Twarda	Novak Đoković	2:6, 7:5, 6:7(3)
8.	2010	Stuttgart	Ceglana	Albert Montañés	2:6, 2:1, krecz
9.	2010	Tokio	Twarda	Rafael Nadal	1:6, 5:7
10.	2010	Paryż	Twarda	Robin Söderling	1:6, 6:7(1)
11.	2011	Waszyngton	Twarda	Radek Štěpánek	4:6, 4:6
12.	2012	Ad-Dauha	Twarda	Jo-Wilfried Tsonga	5:7, 3:6
13.	2012	Montpellier	Twarda	Tomáš Berdych	2:6, 6:4, 3:6

Starty wielkoszlemowe

Turniej	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	Wygrane turnieje	Bilans w turnieju
Australian Open	–	2R	1R	3R	–	4R	3R	3R	3R	0 / 7	12-7
French Open	–	1R	4R	3R	SF	QF	2R	QF		0 / 7	19–7
Wimbledon	–	3R	1R	3R	–	–	3R	3R		0 / 5	8-5
US Open	–	1R	2R	–	4R	4R	QF	2R		0 / 6	12-6
Wygrane turnieje	–	0 / 4	0 / 4	0 / 3	0 / 2	0 / 3	0 / 4	0 / 4	0 / 1	0 / 25	N/A
Bilans spotkań	–	3–4	4–4	6–3	8-2	10–3	9–4	9–4	2–1	N/A	51-25

Bibliografia

• Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
• Davis Cup profil (ang.). daviscup.com. [dostęp 8 grudnia 2011].