| Gabriel Calderón | ||
| Imię i nazwisko | Gabriel Humberto Calderón | |
| Data i miejsce urodzenia |
7 lutego 1960 Rawson, |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 170 cm | |
| Masa ciała | 70 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1976-1977 1977-1978 1978 1979-1981 1981-1983 1983-1987 1987-1990 1990-1992 1992-1993 1993-1994 |
El Porvenir Racing Club Lanús Racing Club Independiente Betis Sewilla Paris Saint-Germain FC Sion SM Caen Lausanne Sports |
25 (3) 28 (3) 24 (0) 85 (13) 74 (15) 131 (38) 102 (11) 47 (17) 36 (2) 31 (5) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1981-1990 | 23 (1) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1997-2000 2003 2004-2005 2007-2008 2008-2010 2010- |
SM Caen Lausanne Sports Al-Ittihad Al-Hilal |
|
Gabriel Humberto Calderón (ur. 7 lutego 1960 w Rawson w Patagonii) – argentyński piłkarz, występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, oraz trener piłkarski. Jako zawodnik grał m.in. w Paris Saint-Germain, z którym zdobył wicemistrzostwo Francji, Betisie Sewilla oraz klubach szwajcarskich. Z reprezentacją Argentyny brał udział w Mundialach 1982 oraz 1990, na którym podopieczni Carlosa Bilardo doszli do finału. Po zakończeniu kariery piłkarskiej Calderón pracował jako komentator sportowy, a niedługo potem rozpoczął pracę szkoleniową. W latach 2004-2005 był selekcjonerem reprezentacji Arabii Saudyjskiej, z którą wywalczył awans do Mundialu 2006. Od kwietnia 2007 do stycznia 2008 roku był trenerem kadry Omanu.
Spis treści |
Był cenionym pomocnikiem i napastnikiem. Z reprezentacją Argentyny dwukrotnie uczestniczył w finałach mistrzostw świata, ale zarówno na Mundialu 1982, jak i 1990 najczęściej nie mieścił się w pierwszej jedenastce. Łącznie na obu turniejach rozegrał 486 minut. Występował w klubach argentyńskich, hiszpańskich i francuskich. Piłkarską karierę zakończył w wieku trzydziestu czterech lat w Szwajcarii.
Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako komentator w telewizji. Od 1997 roku przez trzy lata bez sukcesów prowadził SM Caen, a w sezonie 2002-2003 – Lausanne-Sports.
W 2004 roku został selekcjonerem reprezentacji Arabii Saudyjskiej, z którą wywalczył awans do Mundialu 2006. W grudniu 2005 roku został niespodziewanie zastąpiony przez Brazylijczyka Marcosa Paquetę. W 2007 roku poprowadził reprezentację Omanu w Pucharze Azji. W latach 2008-2010 był trenerem saudyjskiego Al-Ittihad.
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||