Gabriel Piotr Baudouin (ur. 5 kwietnia 1689 w Avesnes-sur-Helpe w departamencie Nord we Francji, zm. 10 lutego 1768 w Warszawie) – francuski ksiądz, misjonarz ze Zgromadzenia św. Wincentego á Paulo, profesor filozofii i teologii, działacz charytatywny (m.in. założyciel Domu Podrzutków).
Spis treści |
W zgromadzeniu księży misjonarzy przebywał od 1710 r. Święcenia kapłańskie przyjął w 1716 r. Był również profesorem seminarium duchownego w Auxerre[1].
W 1717 roku przybył do Warszawy i zamieszkał przy kościele św. Krzyża w okolicy którego założył swój pierwszy zakład wychowawczy. Był opiekunem nędzarzy, chorych, a przede wszystkim osieroconych bądź porzuconych dzieci. Ok. 1732 r. za uzbierane pieniądze (ze składek społeczeństwa) kupił w Warszawie kamienicę i zorganizował Dom Podrzutków. Do swego domu zbierał dzieci i porzucone niemowlęta.
W 1748 r. razem z ks. Stanisławem Konarskim starał się zorganizować loterię klasową. Pieniądze z niej miały być przeznaczone na rzecz zakładu dla podrzutków oraz Collegium Nobilium (w związku z tym uzyskał przywilej królewski).
W związku z pomocą jaką udzielał biednym uzyskał przydomek "wielki jałmużnik Warszawy".
W Warszawie nadal funkcjonuje placówka założona niegdyś przez Baudouina (najstarszy w Polsce Dom Małych Dzieci, działający nieprzerwanie od ok. 1732 r.) - Dom Dziecka nr 15 im. Ks. G. P. Baudouina (ul. Nowogrodzka 75)[2].
Z historii Szpitala Dzieciątka Jezus