Galeazzo Ciano

Galeazzo Ciano
Galeazzo Ciano
Data i miejsce urodzenia	18 marca 1903 Livorno
Data i miejsce śmierci	11 stycznia 1944 okolice Werony
minister prasy i propagandy
Okres urzędowania	od 1935 do 1936
minister spraw zagranicznych
Okres urzędowania	od 1936 do 1943
Poprzednik	Benito Mussolini
Następca	Benito Mussolini
Odznaczenia

Galeazzo Ciano, hrabia di Cortelazzo (ur. 18 marca 1903 w Livorno, zm. 11 stycznia 1944 w okolicach Werony), włoski polityk, dyplomata i dziennikarz, czołowy działacz ruchu faszystowskiego, zięć Benito Mussoliniego.

Syn wybitnego dowódcy i weterana I wojny światowej Constanzo Ciano. Jako młody człowiek wstąpił do ruchu faszystowskiego, był uczestnikiem marszu na Rzym w 1922. W latach 1925-1930 przebywał na placówkach dyplomatycznych m.in. w Rio de Janeiro, Pekinie i Szanghaju. W kwietniu 1930 poślubił Eddę Mussolini. Po powrocie do Włoch był m.in. ministrem prasy i propagandy w latach 1935-1936, a w 1936 objął posadę ministra spraw zagranicznych i członka Wielkiej Rady Faszystowskiej.

Początkowo zwolennik sojuszu z hitlerowskimi Niemcami i ekspansji terytorialnej Włoch, w miarę upływu czasu opowiadał się za podpisaniem separatystycznego pokoju z aliantami. 25 lipca 1943, podczas pamiętnego zebrania Wielkiej Rady Faszystowskiej, poparł przeciwników Mussoliniego i głosował za jego usunięciem. Internowany przez rząd marszałka Badoglia, zdołał uciec i przedostać się do Niemiec. Został aresztowany przez gestapo w związku ze swoim udziałem w usunięciu Duce i próbami negocjacji z aliantami, co zostało uznane za działalność antyniemiecką. Następnie przekazany w ręce włoskich faszystów, stał się jednym z oskarżonych w pokazowym procesie w Weronie. Mimo wysiłków żony został skazany na karę śmierci za zdradę stanu i rozstrzelany.

Autor słynnych Dzienników, na które złożyły się prowadzone przez niego notatki z podróży (także w Polsce) i z kontaktów z politykami wielu krajów.

W 1938 odznaczony Orderem Orła Białego.