Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Galtür | |||
|
|||
| Państwo |  Austria |
||
| Kraj związkowy |
 |
||
| Powiat | Landeck | ||
| Burmistrz | Anton Mattle | ||
| Powierzchnia | 121,2 km² | ||
| Wysokość | 1584 m n.p.m. | ||
| Ludność • liczba ludności • gęstość |
862 7 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 05443 | ||
| Kod pocztowy | 6563 | ||
|
Położenie na mapie Austrii
  Galtür
|
|||
| Na mapach: | |||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Galtür – gmina w Austrii, w kraju związkowym Tyrol, w powiecie Landeck. Galtür położone jest w dolinie Paznaun, pośród alpejskich trzytysięczników. Liczba ludności w gminie wynosi 862 osoby (według danych ze stycznia 2010), co daje 7 mieszkańców na kilometr kwadratowy. Głównym źródłem dochodów Galtür jest turystyka.
Od 22 kwietnia 1997 Galtür jest pierwszą w Tyrolu, oficjalną stacją klimatyczną.
Spis treści |
Galtür leży na wysokości 1584 m n.p.m. w dolinie Paznaun, pomiędzy dwoma łańcuchami górskimi: Masywem Samnaun i Ferwallem. Sąsiednią gminą jest Ischgl. Od 1953 Galtür łączy z Montafon w Vorarlbergu trasa Silvretta-Hochalpenstraße.
W Galtür spotykają się trzy kręgi kulturowe: Romanów, Alemanów i Bawarów. Charakter miasta ukształtowały poza tym nacje zasiedlające je z trzech stron świata: Engadynie przybyli z południa, Walserzy i Vorarlbergowie z zachodu i Tyrolczycy ze wschodu. Nazwa Galtür (od cultura) pochodzi od kultury rolnej, głównej działalności Engandynów.
Całe wieki natura nie oszczędzała mieszkańców Galtür. Przekazy ustne mówią o niekończącym się łańcuchu katastrof: lawinach i powodziach, osunięciach ziemi i skał. Mimo to w źródłach odnaleźć też można liczne wzmianki o stale rosnącym dobrobycie. Energiczni i wizjonerscy duchowni z Galtür uczynili z niego w XVIII wieku znane i cenione miejsce pielgrzymek. W XIX wieku zbudowano w związku z tym pierwsze drogi w całej dolinie Paznaun.
W wieku XIX handel, główne źródło dochodu mieszkańców, zaczął zamierać, a zaczęły pojawiać się pierwsze oznaki zainteresowania turystów. Powstały liczne schroniska, tak jak pierwsze z nich - Jamtalhütte - i niebawem także hotele. Miejscowości zaczęto przypisywać coraz większe znaczenie w turystyce, przez co także mieszkańcy znaleźli dodatkowe źródło utrzymania[1].
23 lutego 1999 Galtür nawiedziła lawina, która pozbawiła życia 31 osób. Sytuację utrudniły dodatkowo silne opady śniegu w lutym 1999, które odcięły miejscowość od świata i sprawiły, że niosące pomoc organizacje (Austriacki Czerwony Krzyż, Górskie Pogotowie Ratunkowe oraz austriackie i niemieckie wojsko) mogły dotrzeć do Galtür tylko za pomocą śmigłowca.
W Alpinarium w Galtür mieszczą się: wystawy informacyjne, ścianka wspinaczkowa, kawiarnia z tarasem słonecznym, kawiarenka internetowa i sale konferencyjne.
Po lawinie z 1999, w ramach kompleksowej ochrony, wybudowany został szereg instalacji zapobiegający podobnemu nieszczęściu w przyszłości, między innymi zapora ochronna Galtür o 234 metrach długości i 19 m wysokości. Centralnym elementem zapory stało się Alpinarium. Budynek jest szczególnie imponujący ze względu na nowoczesne wyposażenie wewnątrz i korespondującą z naturą architekturą na zewnątrz. W Alpinarium znajduje się ponadto sala poświęcona pamięci ofiar z 23 lutego 1999.
Alpinarium dysponuje audytorium wyposażonym w nowoczesny sprzęt służący przy organizacji seminariów. Dwie sale konferencyjne pomieszczą 80 osób[3].
Galtür leży w sercu masywu górskiego Silvretty, pośród alpejskich trzytysięczników. Sezon zimowy trwa od początku grudnia do pierwszych dni maja. Najpopularniejszymi formami turystyki zimowej w Galtür są narciarstwo, zimowe wędrówki i kuligi. W Galtür znajduje się 10 wyciągów i 40 kilometrów zjazdowych tras narciarskich (w tym 4 km oznaczonych kolorem niebieskim, 24 km – czerwonym i 12 km – czarnym) na wysokości od 1635 do 2297 m n.p.m. Miejscowość oferuje również możliwości uprawiania m.in. snowboardingu i narciarstwa alpejskiego.
Latem miejscowość oferuje 250 kilometrów tras górskich wędrówek oraz 36 oznaczonych tras rowerowych[4], istnieje również możliwość uprawiania kajakarstwa i raftingu[5]. W miejscowości i okolicach działa Kulinarny Szlak św. Jakuba, na którym menu złożone z regionalnych dań i miejscowych produktów jest dostępne w czterech wybranych schroniskach[6].
|
|||||||||||
