Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Garb Dzikowca | |
| Megaregion | Pozaalpejska Europa Środkowa |
| Prowincja | Masyw Czeski |
| Podprowincja | Sudety z Przedgórzem Sudeckim |
| Makroregion | Sudety Środkowe |
| Mezoregion | Góry Sowie |
| Mikroregion(y) | Garb Dzikowca |
| Zajmowane jednostki administracyjne |
Województwo dolnośląskie powiat kłodzki |
Garb Dzikowca – małe pasmo górskie w Sudetach Środkowych w południowo-wschodniej części Gór Sowich w południowo-zachodniej Polsce w województwie dolnośląskim.
Spis treści |
Garb Dzikowca to niedługie dwuczłonowe pasmo wzgórz położone po południowej stronie głównego pasma Gór Sowich i Gór Bardzkich, pomiędzy Woliborzem i Słupcem a Czerwieńczycami i Dzikowcem. Po stronie zachodniej oddzielone jest od macierzystego masywu Obniżeniem Noworudzkim, a po stronie wschodniej graniczy z Kotliną Kłodzką. Pasmo położone między Wzgórzami Włdzickimi a Górami Sowimi i Górami Bardzkimi ciągnie się równolegle do Gór Sowich w kierunku południowo-wschodnim na długości ponad 8 km od potoku Woliborki do potoku Czerwionek, maksymalna szerokość pasma 2,2 km. Pasmo podzielone jest na dwie części doliną potoku Dzik. Część północno-zachodnią z górą Kamiennik (557 m n.p.m.) i na dłuższą część południowo-wschodnią z najwyższą górą Przykrzec (602 m n.p.m.).
Cały obszar pasma jest górzysty, przecięty w poprzek doliną potoku górskiego na dwa segmenty z wyraźnie zaznaczonymi wzniesieniami, rzadko zaludniony o zalesionych szczytach. Większość obszaru zajmują łąki i pola uprawne.
Krajobraz niskich gór, wyżyn i wysoczyzn rozciętych przez potoki i systemy ich bocznych dolinek. Szczyty kopulaste z wyraźnym podkreśleniem zboczy. Większość obszaru zajmują łąki. Krajobraz częściowo przeobrażony.
Wzgórza powstały na oderwanym i wypiętrzonym fragmencie formacji skalnej Masywu Czeskiego. Zajmują północno-wschodni fragment niecki śródsudeckiej oraz bloku sowiogórskiego. Zbudowane są z utworów czerwonego spągowca, głównie piaskowców, zlepieńców, wapieni i łupków oraz górnokarbońskich zlepieńców, w których występują pokłady węgla kamiennego.
Na opisywanym obszarze brakuje stacji meteorologicznych, co utrudnia dokładniejsze określenie panujących tu warunków klimatycznych. Są one zbliżone do terenów sąsiednich. Najkorzystniejsze warunki klimatycznie są u podnóża oraz w piętrze do ok. 400-500 m n.p.m. Średnia temperatura roczna oscyluje tu w granicach 7 °C. Najcieplejszym miesiącem jest lipiec, najzimniejszym styczeń. Okres wegetacyjny ma zróżnicowaną długość w zależności od wysokości terenu i trwa od ok. 220 dni w dolinach do ok. 190 dni na północnych zboczach szczytowych.
Wyższe partie Garbu Dzikowca porastają lasy świerkowe i świerkowo–bukowe, miejscami z domieszką brzozy, modrzewia i innych gatunków. Świat zwierzęcy nie różni się specjalnie od innych części Sudetów. Z większych zwierząt mają tu swoje siedliska: jeleń, muflon, sarna i dzik. W zróżnicowanym dla Sudetów, świecie ptaków na terenie wzgórz występuje: jarząbek, sowa włochata, pluszcz, krzyżodziób świerkowy, kilka gatunków jastrzębi. Z mniejszych ssaków można spotkać nietoperze, lisa, łasicę, wiewiórkę.
Na terenie wzgórz występują skupiska roślinności górskiej objęte prawną ochroną na uwagę zasługują: oset górski – dziewięćsił bezłodygowy, wawrzynek wilczełyko, liczne storczyki, goryczki, pierwiosnki, lilia złotogłów oraz kilka gatunków traw.
Wzgórza należą do zlewiska Morza Bałtyckiego. Głównymi rzekami odwadniającymi wzgórza są rzeki Woliborka, Czerwionek i Dzik oraz ich dopływy zbierające wody ze zboczy. Odwadniające Garb potoki spływają dolinami do ujść.
przez Garb Dzikowca prowadzą:
Dzikowiec – Ścinawka Średnia – nieczynny
Droga wojewódzka nr 381 – Kłodzko – Wałbrzych prowadząca po południowo-zachodniej stronie równolegle do rozciągłości Garbu.
Dzikowiec – Koszyn, Dzikowiec – Słupiec
Wsie: Wolibórz, Dzikowiec, Koszyn,
Przysiółki: Nagórzany, Dębówka, Nowy Dzikowiec, Kolonia Dzikowiec, Soboniów, Chudzów
Przez Garb Dzikowca prowadziszlak turystyczny
czerwony -Główny Szlak Sudecki im. Mieczysława Orłowicza .
