Garnizon Wilno - duży garnizon wojskowy Rzeczypospolitej, garnizon wojsk rosyjskich, po 1945 wojsk radzieckich, a obecnie litewskich.
[edytuj] Garnizon I Rzeczypospolitej
[edytuj] Garnizon carski
Sztab 3 Korpusu Armijnego
- 27 Dywizja Piechoty
- 1 Brygada Piechoty
- 105 Orenburgski Pułk Piechoty
- 106 Ufimski Pułk Piechoty
- 2 Brygada Pechoty
- 27 Brygada Artylerii
- 3 Pułk Kozaków Dońskich z 3 Dywizji Kawalerii
- 3 batalion saperów
- 2 kompania telegraficzna
[edytuj] Garnizon Wojska Polskiego II RP
Szkoła Podoficerska 5 Pułku Piechoty Legionów w Wilnie
Prestiż miasta w okresie II Rzeczypospolitej podnosił fakt, że było ono dużym garnizonem wojskowym. Stacjonowały w nim między innymi:
- Dowództwo 2 Armii (1920-1922)
- Inspektorat Armii Nr 1 (1921-1926)
- Inspektorat Armii w Wilnie (1926-1939) - budynek na Podzamczu (fragment Zamku Dolnego)
- Skład osobowy generała do prac przy GISZ z siedzibą w Wilnie
- Komenda Miasta - ul. Arsenalska (Arsenalo), obecnie znajduje się tu Muzeum Narodowe
- Dowództwo Obszaru Warownego "Wilno" - ul. św. Ignacego (sv. Ignoto); obecnie siedziba Ministerstwa Ochrony Litwy
Piechota
Kawaleria
Artyleria
- 1 Pułk Artylerii Lekkiej Legionów- stacjonował w byłym klasztorze Kanoników Laterańskich na Antokolu; został on przejęty w XIX w. przez władze rosyjskie i zamieniony na koszary. Jego dowództwo kwaterowało w zabudowaniach klasztoru Bernardynów przy ul. św. Anny (Maironio).
- 3 Pułk Artylerii Ciężkiej (1921-1939)
- 33 Dywizjon Artylerii Lekkiej
- 3 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej
- 2 Bateria Pomiarów Artylerii
Korpus Ochrony Pogranicza
Łączność
- Kompania Łączności OWar. "Wilno"
- Kompania Łączności 1 DP Leg.
Pozostałe oddziały i instytucje wojskowe
- 3 Pułk Saperów Wileńskich - ul. Arsenalska (Arsenalo), obecnie znajduje się w nich Muzeum Narodowe;
- 3 Batalion Saperów Wileńskich
- Detaszowany Dywizjon Lotniczy na lotnisku Porubanek
- III Dywizjon Myśliwski 5 Pułku Lotniczego na lotnisku Porubanek
- Wydzielona Kompania Czołgów TK 7 Batalionu Pancernego
- Pluton Żandarmerii Wilno I (3 Dywizjon Żandarmerii)
- Pluton Żandarmerii Wilno II (3 Dywizjon Żandarmerii)
- Składnica Uzbrojenia OWar. "Wilno"
- Składnica Materiału Intendenckiego Nr 12
- Wojskowy Sąd Okręgowy Nr 3
- Wojskowa Prokuratura Okręgowa Nr 3
- Wojskowy Sąd Rejonowy w Wilnie
- Wojskowe Więzienie Śledcze nr 3 - pałac Słuszków przy ul. Tadeusza Kościuszki (T. Kosciuskos)
- Szpital Garnizonowy - w pałacu Sapiehów przy ul. Sapieżyńskiej (L. Sapiegos). Na początku XIX w. został przejęty przez władze rosyjskie i zamieniony na szpital wojskowy. W tym charakterze służył także Wojsku Polskiemu; w budynku nadal znajduje się szpital.
- Kasyno oficerskie (garnizonowe) - ul. Mickiewicza (Gedimino prospektas) 13,[7]
- Dom Żołnierza Polskiego - Rynek Kalwaryjski (między dzisiejszymi ulicami H. Manto, Turgaus, Rinktines). Mieściły się w nim m.in. Teatr Żołnierski oraz Towarzystwo Wiedzy Wojskowej. Budynek nie istnieje.
- boisko sportowe przy ul. Kościuszki, wybudowane w latach 1923-1924 przez 6 pułk piechoty Legionów jako stadion pułkowy - (aktualnie jako stadion miejski)
- Kościół parafii pw św. Ignacego Lojoli
- Cmentarz Wojskowy na Antokolu
W 1939, w garnizonie Wilno, zmobilizowane zostały między innymi:
[edytuj] Garnizon litewski
- Brygada Piechoty Zmotoryzowanej "Żelazny Wilk"
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1990 ISBN-83-211-1104-1
- Wacław Stachiewicz: Wierności dochować żołnierskiej : przygotowania wojenne w Polsce 1935-1939 oraz kampania 1939 w relacjach i rozważaniach szefa Sztabu Głównego i szefa Sztabu Naczelnego Wodza. Warszawa: "Rytm", 1998. ISBN 83-86678-71-2.
- Przegląd Wojskowo-Historyczny: Sprawozdanie "Podróż studyjna Wojskowego Biura Badań Historycznych na Litwę;
Przypisy
- ↑ 3 Regiment Pieszy Buławy Polnej Litewskiej wielokronie zmieniał swoje stanowisko: Mińsk (1775), Janiszki (1778), Nowogródek, Szereszów (1778-1789), Kowno (1789), Wilno (1790), Kowno (1791), Preny (XII 1792), Szaty (1794).
- ↑ 4 Regiment Pieszy Buławy Polnej Litewskiej wielokronie zmieniał swoje stanowisko: Brześć, Terespol (1783), Wilno (1787-1789), Borysów (1790), Mińsk (1791), Słuck (1792), Żyżmory (1794). .
- ↑ Kolejne stanowiska: Pińsk, Wilno (1778), Mścibów (1779), Wilno (1783), Brześć Litewski (1789).
- ↑ Kolejne stanowiska: Wilno, Nowogródek (1790), Poniewież (1792).
- ↑ Kolejne stanowiska: Oszmiańskie, Wilno (1791), Smorgonie (1791), Oszmiana (1792), Wilno, Smorgonie (1794).
- ↑ Obok koszar wybudowana została kolonia domków oficerskich i podoficerskich, obecnie zostały odremontowane i przekazane władzom cywilnym.
- ↑ Pierwotnie rosyjski sąd wojenny, następnie siedziba litewskiej "Taryby", a od 1919 roku - Urzędu Generalnego Komisarza Ziem Wschodnich. Przejęty przez wojsko i przeznaczony na Dom Oficera.
[edytuj] Zobacz też
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony.jpg&filetimestamp=20100304163957)
