Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Garnizony Armii Radzieckiej na terytorium Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ambox important.svg
 Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.
Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości.
Correct.svg
 Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi:
brak mapy, nieprecyzyjne podanie miejscowości.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, znajdują się w sekcji Braki dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Garnizony Armii Radzieckiej – garnizony na terytorium Polski zajmowane przez jednostki wojskowe Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej w latach 1945-1993.

[edytuj] Lokalizacje

Garnizony PGW AR rozlokowane były głównie w Polsce zachodniej, na tzw. Ziemiach Odzyskanych, które traktowane były przez Związek Radziecki, w szczególności w pierwszych latach po 1945, jako w części mu podległe, ze względu na ich przyłączenie do Polski po zdobyciu ich przez Armię Czerwoną. Bliskość granicy z Niemcami powodowała również, że koncentracja tu wojsk radzieckich miała uwarunkowania strategiczne.

Spis treści

Poniższa lista miejscowości w których stacjonowały jednostki Armii Radzieckiej na terenie Polski jest dalekim od kompletności zestawieniem na podstawie różnych, często nie do końca wiarygodnych, źródeł.

[edytuj] Bagicz

[edytuj] Białogard

[edytuj] Bolesławiec

[edytuj] Borne Sulinowo

[edytuj] Brochocin

[edytuj] Brzeg

[edytuj] Brzeźnica

[edytuj] Bukowiec

[edytuj] Burzykowo (Stargard Szczeciński)

(jednostki podległa 239 DLM Kluczewo),

[edytuj] Chocianów

[edytuj] Chojna

[edytuj] Czarna Tarnowska

[edytuj] Czeremcha

[edytuj] Dębica

[edytuj] Duninów

[edytuj] Jankowa Żagańska

[edytuj] Jawor

[edytuj] Karczmarka

Skład amunicji jest położony około 2, 5 kilometra na wschód od miejscowości Trzebień, w lesie. Zajmował obszar liczący kilkadziesiąt hektarów. Prowadziła do niego jedna brama wjazdowa, dostać się tam można jedynie drogami gruntowymi. Podwójne ogrodzenia były pod napięciem, na zewnątrz świeciły latarnie ustawione wzdłuż całego obszaru bazy. Cały kompleks był ogrodzony wałami ziemnymi, służącymi do osłony. Pomiędzy poszczególnymi z wałów zlokalizowano m.in. budynek – magazyn sprzętu lub garaż na pojazdy. Dzisiaj jest on już znacznie zdewastowany. Nieco głębiej znajdują się magazyny amunicji. Są budynki z betonu, z rampami wyładunkowymi z przodu, po bokach schody wejściowe. Do środka wjeżdżało się przez wrota. Tam poprzez pochylnie amunicję zwożono na podłogę i tam składowano. Takich magazynów jest kilkanaście. Dotarcie do wszystkich jest niemożliwe, gdyż spora część obiektu stanowi teren prywatny. Ponadto kilka niewielkich krytych ziemią przypominających swoim wyglądem schrono-hangary pomieszczeń magazynowych ukrytych w gęstym lesie. Były to prawdopodobnie garaże na pojazdy z amunicją. Zamaskowane miały być niewidoczne z góry. Być może w przypadku ataku pojazdy ewakuowano z magazynów i przewożono do tych schronów. Jak wspomina maszynista, gdy do bazy podjeżdżała polska lokomotywa pod płot pod napięciem, odpinano od niej wagony, pod które podjeżdżała lokomotywa radziecka i wjeżdżała z nimi pod ziemię i tam była załadowywana amunicja itp. Źródło: Z opowieści starszych mieszkańców Trzebienia. [1]

[edytuj] Kęszyca


[edytuj] Kluczewo

[edytuj] Krzywa

[edytuj] Kutno

[edytuj] Lądek Zdrój

[edytuj] Legnica

[edytuj] Lubin

[edytuj] Lubliniec

[edytuj] Łowicz

[edytuj] Miłogostowice

[edytuj] Nadarzyce

[edytuj] Namysłów

[edytuj] Nowa Sól

[edytuj] Nowosolna

Information icon.svg Osobny artykuł: Wzgórze "Radary".

Jednostka o stosunkowo małej powierzchni, ok. 2 hektarów znajdowała się w jednym z najwyżej położonych miejsc wokół miasta Łodzi, dzisiejszego Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich. Załoga na początku lat 90. liczyła ok. 30 żołnierzy. Według relacji osób, którzy tam bywali jednostka zajmowała się kontrolą przestrzeni powietrznej. Według innych najbardziej rzetelnych źródeł była to jednostka łączności troposferycznej, zapewniająca łączność na dużą odległość. Na terenie jednostki znajdowało się 5 radarów (anten), 4 z czaszami o małej średnicy – ok. 10 m, zamocowanymi na wysokich masztach tak, że czasze wystawały powyżej linii drzew i jeden radar zamocowany nisko w drzewach o dużej średnicy czaszy, ok. 20 m. W latach 80. istniała tylko jedna stacja antenowa, ta duża, która nie wystawała poza linię drzew. Około roku 1988 przybyły na miejsce dodatkowe anteny i maszty kilkunastosamochodową kolumną z zasłoniętymi plandekami urządzeniami. Po kilku dniach ponad linie drzew wyrosły 4 maszty z czaszami. Zabudowania składały się z budynku koszar, budynku socjalnego, w którym znajdowała się stołówka, pokoju dowódcy, kuchni; garaż dla dwóch dużych pojazdów i dobudowana do niego sauną, budynku z agregatami (3 sztuki) zasilającymi urządzenia antenowe wraz z pomieszczeniami obsługi, magazyn paliw, a także zagroda, w której Rosjanie hodowali zwierzęta, aby polepszyć swoje warunki bytowe. Wyposażenie jednostki w pojazdy to ciężarówka URAL i samochód terenowy UAZ (stan na początek lat 90.). Zdjęcia lotnicze z lat 70. wskazują na znacznie większą liczbę żołnierzy w tym miejscu. Widoczne są także pojazdy z naczepami, na których można dostrzec wysokie spiczaste elementy. Być może są to rakiety przeciwlotnicze "Strieła"[2]

[edytuj] Oława

[edytuj] Podborsko

[edytuj] Poznań

[edytuj] Przemków

[edytuj] Raszówka

[edytuj] Rembertów (Warszawa)

[edytuj] Rudawica

[edytuj] Siedlce

[edytuj] Słotnica (Stargard Szczeciński)

[edytuj] Sokołowo

[edytuj] Strachów/Pstrąże

[edytuj] Strzegom

[edytuj] Sypniewo (Gródek)

[edytuj] Szczecin

[edytuj] Szczecinek

[edytuj] Szprotawa

[edytuj] Śniatowo

[edytuj] Świdnica

[edytuj] Świętoszów

[edytuj] Świnoujście

[edytuj] Templewo

[edytuj] Toruń

[edytuj] Trzebień

[edytuj] Warszawa

[edytuj] Wilkocin

[edytuj] Wólka Kałuska

Na jednym z najwyższych wzgórz w tych okolicach była jednostka łączności podległa dowództwu w Rembertowie. Na terenie jednostki stacja radarowa i maszt antenowy.

[edytuj] Wrocław

[edytuj] Wędrzyn

[edytuj] Września

[edytuj] Wschowa

raczej lotnisko zapasowe koło wioski Łysiny na zachód od Wschowy

[edytuj] Zbąszynek

[edytuj] Zimna Woda

[edytuj] Żagań

[edytuj] Cmentarze

Zmarli podczas stacjonowania w Polsce radzieccy żołnierze (oraz członkowie ich rodzin) chowani byli na samodzielnych cmentarzach w Bornym Sulinowie i Świętoszowie (w każdej z tych miejscowości były po 2 cmentarze) oraz na 9 wydzielonych kwaterach polskich cmentarzy cywilnych (w Białogardzie, Brzegu, Legnicy - 2 kwatery, Szczecinie, Szprotawie, Świnoujściu, Wrocławiu i Żaganiu). Łącznie pochowano na nich 1483 osoby.[3]

Przypisy

  1. ↑ przeniesiony w 1989 do Brzegu
  2. ↑ R.Bronisławski i J.Podolska: Spacerownik: Od Mileszek na Sikawę, s.7 (bezpł. dod. do Gazety Wyborczej Łódź, 9 października 2008)
  3. ↑ opracowanie Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa na temat grobów żołnierzy Armii Radzieckiej poległych w Polsce w II wojnie światowej

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Garnizony_Armii_Radzieckiej_na_terytorium_Polski&oldid=31122869”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty