Gazela tybetańska

Gazela tybetańska
Procapra picticaudata
Hodgson, 1846
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Gromada	ssaki
Podgromada	ssaki żyworodne
Rząd	parzystokopytne
Rodzina	krętorogie
Rodzaj	Procapra
Gatunek	gazela tybetańska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
bliski zagrożenia
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Gazela tybetańska (Procapra picticaudata) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich.

Występowanie i biotop

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje Wyżynę Tybetańską. Jego siedliskiem są tereny pustynne, półpustynne i stepy na wysokościach do ponad 5 tys. m n.p.m.

Charakterystyka ogólna

Podstawowe dane
Długość ciała	95-145 cm
Wysokość w kłębie	54-84 cm
Długość ogona	2-12 cm
Masa ciała	20-40 kg

Wygląd

Ubarwienie płowe, spodem białe, na głowie ciemniejszy pas rozciągający się od czoła do nozdrzy, na pośladkach białe lustro, ogon biały z czarnym zakończeniem (chwostem). U samców występują lirowato wygięte rogi osiągające długość 30-36 cm.

Zagrożenia i ochrona

Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT (bliski zagrożenia wyginięciem).

Bibliografia

1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8. 
2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Procapra picticaudata. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 12 stycznia 2009]